Miasto Stoleczne Warszawa

Dziesiatki miejsc na poranne spacery

Pałac Działyńskich

opublikowany: 21 października 2009, Przemysław Miller

Pałac stoi na miejscu XVII-wiecznego dworu rodziny Leszczyńskich. W 1714 r. właścicielami tej posesji stali się Potoccy. Dokładna data jego budowy nie jest znana, ale najprawdopodobniej powstał on przed 1762 r.

Piętrowy budynek jest zbudowany na planie prostokąta. W latach osiemdziesiątych XIX w. jego wnętrze i fasada zostały przebudowane w stylu neoklasycystycznym. W 1789 r. właścicielem pałacu został warszawski bankier Piotr Blank, natomiast w latach 1790-1820 rodzina Działyńskich. Ignacy Działyński stworzył tu bibliotekę i zgromadził zbiory dzieł sztuki.

Przed wybuchem insurekcji kościuszkowskiej w pałacu spotykali się jej organizatorzy. W XIX w. mieściła się tu loża masońska. Następnie, dwukrotnie w historii pałacu zmieniali się jego właściciele, po czym, od 1823 r., obiekt zaczął należeć do gminy ewangelicko-reformowanej. W 1828 r., utworzono w nim Szkołę Wojewódzką Praktyczno-Pedagogiczną, której dyrektorem został Tomasz Dziekoński. Uczęszczało do niej ok. 355 uczniów. Następnie przekształcono ją w Drugie Gimnazjum w Warszawie. W pałacu uczył się m.in. Karol Levittoux – założyciel organiacji patriotycznej, w której działajacy spiskowcy planowali wywołanie powstania zbrojnego, utworzenie rządu republikańskiego oraz zniesienie pańszczyzny i uwłaszczenie chłopów. Mówi o tym pamiątkowa tablica znajdująca się na murze pałacu. W 1869 r. utworzono tu pensję żeńską Konradi.

Pałac został zniszczony podczas Powstania Warszawskiego w 1944 r. Odbudowano go po wojnie.

Zobacz na mapie