Miasto Stoleczne Warszawa

Dziesiatki miejsc na poranne spacery

Pałac Blanka

opublikowany: 21 października 2009, Przemysław Miller

To niezwykle kameralny pałacyk położony na obrzeżach centrum w bliskim sąsiedztwie Starego Miasta. Został zbudowany w latach 1726-1764 przez architekta Szymona B. Zuga, który w owym czasie uchodził za najlepszego architekta w Warszawie.

Pierwotnie Pałac Blanka był dworkiem drewnianym . W 1777 r. jego czwartym właścicielem został znany warszawski bankier Piotr Blank. Przekształcił on i rozbudował wnętrze oraz elewację zewnętrzną w stylu klasycystycznym, oraz dobudował bramę wjazdową. W Pałacu Blanka odbywały się sobotnie obiady, na których stałym bywalcem był m.in. król Stanisław A. Poniatowski.

W XIX w.  pałac został przebudowany na kamienicę czynszową. Były w nim zarówno mieszkania jak i sklepy. Od 1916 r. znajdowała się w nim siedziba Komendy Milicji Miejskiej, a po odzyskaniu niepodległości Komenda Policji Państwowej miasta Warszawy. W okresie międzywojennym Pałac Blanka był budynkiem reprezentacyjnym prezydenta Warszawy Stefana Starzyńskiego, który przyjmował tu dostojnych gości zapraszanych oficjalnie przez władze miasta. Podczas okupacji hitlerowskiej, w latach 1939-1944, swoją siedzibę miał w pałacu urząd ówczesnego starosty Warszawy, Ludwiga Leista, wówczas też Niemcy wywieźli do Rzeszy wszystkie dobra historyczne z pałacu.

W czasie Powstania Warszawskiego, 4 sierpnia 1944 r., poległ tutaj poeta i żołnierz Armii Krajowej Krzysztof K. Baczyński, zabity przez niemieckiego snajpera, co upamiętnia tablica umieszczona na zewnętrznej ścianie pałacu. W holu głównym na postumencie jest popiersie Krzysztofa K. Baczyńskiego, a obok znajduje się tablica pamiątkowa.

Pałac Blanka był pierwszym budynkiem odbudowanym po zniszczeniach wojennych w Warszawie.

Zobacz na mapie