To dawna Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina w Warszawie – najstarsza i największa uczelnia muzyczna w Polsce, a także jedna z najstarszych tego typu w Europie. Uniwersytet swoją tradycję wywodzi ze Szkoły Głównej Muzyki, którą w 1810 r. założyli: Wojciech Bogusławski i Józef Elsner.
W tym samym roku W. Bogusławski powołał do życia przy teatrze Narodowym Szkołę Dramatyczną dla aktorów i śpiewaków tego teatru, a reformy i przekształcenia jej w uczelnię muzyczną dokonał J. Elsner.
W 1821 r. szkoła zyskała statut konserwatorium i przyjęła nazwę Instytutu Muzyki i Deklamacji stając się tym samym częścią Oddziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego. W 1826 r. placówka została podzielona na: Szkołę Główną Muzyki i Szkołę Dramatyczną i Śpiewu. Pierwsza z nich działała w strukturze UW, a druga zajmowała się kształceniem na poziomie podstawowym i średnim. W 1831 r. wraz z zamknięciem przez władze carskie UW Szkoła Główna Muzyki przestała istnieć.
Kontynuacją działalności szkoły był założony w 1861 r. przez A. Kątskiego Instytut Muzyczny, który dział do 1918 r. przekształcając się następnie w Konserwatorium Państwowe. W czasie trwania powstania warszawskiego w 1944 r. budynek uczelni przy ul. Okólnik został całkowicie zburzony.
Po zakończeniu II wojny światowej szkoła otrzymała nazwę Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej, a zajęcia prowadzone były w pałacykach przy al. Ujazdowskich. W 1962 r. szkoła otrzymała statut akademicki, co dało jej możliwość wydawania dyplomów magistra sztuki na wszystkich kierunkach studiów i specjalności muzycznych.
W latach 1960-1966 trwała budowa obecnego gmachu uczelni na podstawie proj. zespołu w składzie: W. Benedek, S. Niewiadomski i W. Strumiłło. W 1974 r. powołano filię szkoły w Białymstoku, którą w 2007 r. przekształcono w Wydział Zamiejscowy. W 1979 r. szkoła przyjęła imię jednego z pierwszych jej uczniów Fryderyka Chopina, stając się oficjalnie Akademią Muzyczną. Ustawą z 21 czerwca 2008 r. uczelnia otrzymała aktualną nazwę.