Miasto Stoleczne Warszawa

Dziesiatki miejsc na poranne spacery

plac Bankowy

opublikowany: 28 kwietnia 2010, Przemysław Miller
plac Bankowy fot. Przemysław Miller
Plac Bankowy zabudowany jest m.in. przez kompleks budynków wzniesionych lub przebudowanych na podstawie proj. A. Corazziego w stylu klasycystycznym

Powstał w 1825 r. w czasach Królestwa Polskiego, jako typowy plac o charakterze reprezentacyjnym, przy którym mieściły się najważniejsze budynki ówczesnych instytucji państwowych. W latach 1951-1989 nosił on nazwę Feliksa Dzierżyńskiego.


Znajduje się na terenie dzielnicy Śródmieście.
Plac zaczyna się przy skrzyżowaniu: al. Solidarności, ul. Marszałkowskiej i ul. W. Andersa, a Kończy się przy wylocie ulic: Elektoralnej i Senatorskiej.
Na pl. Bankowym, przy ul. Elektoralnej stoi charakterystycznie zaokrąglony budynek dawnej Giełdy i Banku Polskiego, którego autorem proj. był A. Corazzi. Gmach został wzniesiony w latach 1825-1828. W 1830 r. na jego fasadzie został dodatkowo zainstalowano zegar.
Do wybuchu II wojny światowej w obecnej zachodniej części placu istniała jeszcze osobna ul. Rymarska, przy której mieścił się Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, który został wzniesiony w latach 1650-1654. W 1825 r. A. Corazzi gruntownie przebudował i zmodernizował ww. budynek. W 1830 r. pracował w nim jako aplikant Juliusz Słowacki.
Obecnie mieści się tu Ratusz m. st. Warszawy oraz Mazowiecki Urząd Wojewódzki z siedzibą wojewody.
Między Bankiem Polskim, a Pałacem Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu znajduje się jeszcze dawny Pałac Ministra Skarbu, który w przeszłości również został przebudowany przez A. Corazziego. Obecnie stoi przed nim pomnik Juliusza Słowackiego dłuta E. Wittiga.

Zobacz na mapie