Miasto Stoleczne Warszawa

Dziesiatki miejsc na poranne spacery

Pałac Tyszkiewiczów

Increase Zwykły Decrease
Prześlij innym
opublikowany: 3 lutego 2010, Przemysław Miller
Pałac Tyszkiewiczów fot. Przemysław Miller
Pałac Tyszkiewiczów ul. Krakowskie Przedmieście 32

Fundatorem pałacu był hetman polny litewski Ludwik Tyszkiewicz, który ożenił się z bratanicą króla Stanisława A. Poniatowskiego.


W 1781 r. zawarł umowę ze Stanisławem Zawadzkim na wystawienie pałacu, który miał być gotowy w 1783 r. Projektowany przez S. Zawadzkiego budynek nie stanął jednak w wyznaczonym terminie, a prace budowlane rozpoczęły się dopiero w 1785 r. W 1786 r. L. Tyszkiewicz zawarł nową umowę na budowę, ale tym razem z Janem Ch. Kamsetzerem. Budowa wraz z dekoracją wnętrz przeciągnęła się jednak do 1792 r. Powstały gmach był typowym pałacem przyulicznym, czyli wybudowanym w linii istniejącej już zabudowy ulicy. W odróżnieniu do większości ówczesnych pałaców warszawskich budynek był cofnięty w głąb posesji z wielkim dziedzińcem od frontu ujętym skrzydłami bocznymi. W tym czasie był też bezsprzecznie uważany za jedną z najpiękniejszych klasycystycznych rezydencji w mieście.
W latach 1840-1923 był własnością rodziny Potockich. W XIX w. W latach 1821-1822 powstały wzniesione wg proj. Fryderyka A. Lessla: nowa oficyna od strony kościoła ss. Wizytek i łącząca się z nią brama na dziedziniec. W latach 1841-1846 zostały jeszcze dobudowane nowe murowane stajnie, wozownie oraz oranżeria wokół dziedzińca. Projektantem tych budowli był wybitny warszawski architekt Henryk Marconi. W 1923 r. pałac został sprzedany Bankowi Gospodarstwa Krajowego, a od 1933 mieściła się w nim Polska Akademia Literatury.
W czasie powstania warszawskiego w 1944 r. pałac został doszczętnie spalony. Został odbudowany w latach 1948-1956 wg proj. Jana Dąbrowskiego na potrzeby Uniwersytetu Warszawskiego.

Zobacz na mapie