Miasto Stoleczne Warszawa

Dziesiatki miejsc na poranne spacery
Strona główna › Pałac Teppera Dückerta

Pałac Teppera Dückerta

Increase Zwykły Decrease
Prześlij innym
opublikowany: 3 lutego 2010, Przemysław Miller

Nazywany również Pałacem Pod Czterema Wiatrami znajduje się przy ul. Długiej.
Swoją drugą nazwę zawdzięcza figurom czterech eoli, ustawionych na filarach ogrodzenia oddzielającego dziedziniec od ul. Długiej. Pełna nazwa to pałac Teppera-Dückerta, pochodząca od jego właścicieli.
Fundatorem pałacu był Stanisław Kleinpolt – metrykant skarbu koronnego, sekretarz królewski, podstoli i chorąży bracławski zarazem. Budowa pałacu rozpoczęła się ok. 1680 r. Przy jego projektowaniu brał udział Tylman z Gameren, jednak faktyczny zakres jego wkładu pozostanie do dnia dzisiejszego nieznany. W ciągu XVIII w. barokowa architektura pałacu zmienił się. W poł. XVIII w. został przekształcony m.in. środkowy ryzalit korpusu głównego, który otrzymał wówczas rokokową dekorację. W latach 1769-1771 pałac przebudował architekt Szymon B. Zug dla Piotra Teppera. Rozszerzone zostało wówczas prawe skrzydło, przy którym od ul. Długiej wzniesiono nowy aneks odznaczający się wczesnoklasycystyczną elewacją frontową. Sz. B. Zugowi przypisuje się też zakończenie budowy skrzydeł bocznych kwadratowymi pawilonami od ulicy, bądź tylko nadbudowę tych pawilonów o piętro.
W 1801 r. pałac wystawiono na licytację, którą wygrał Karol F. Dückert. Do 1891 r. należał on do jego spadkobierców. W latach 1808-1814 mieścił się w nim wykwintny hotel Hotel Drezdeński. W otaczającym pałac, założonym przez Sz. B. Zuga ogrodzie znajdowały się w latach 1824-1875 budynki Instytutu Wód Mineralnych. Po I wojnie światowej pałac podupadł stając się kamienicą czynszową.
W 1927 r. został zakupiony przez Skarb Państwa, odrestaurowany i przeznaczony na siedzibę Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej. W czasie powstania warszawskiego w 1944 r. został spalony. Odbudowany w 1951 r.

Zobacz na mapie

© Urząd m.st. Warszawy