Na początku XVIII w. na tej posesji należącej do podkomorzego Liwskiego-Szaniawskiego, został wybudowany pałac. W 1743 r. jego właścicielem na drodze spadkowej został Józefat Szaniawski
Od 1770 r. budynek należał do Konstantego F. Szaniawskiego, a następnie przeszedł w ręce rodziny Ostrowskich. Rodzina ta zleciła w 1812 r. roku architektowi Fryderykowi A. Lesselowi przebudowę pałacu w stylu klasycystycznym.
W XIX w. kilkakrotnie zmieniał on jeszcze swoich właścicieli. Wtedy też stał się kamienicą czynszową. Od 1844 r. jego właścicielem był Julian Kuzniecow, później rodzina Drac, a następnie Weinsteinów. W latach 1832-1897 w pałacu miała swoją siedzibę księgarnia i skład nut Gustawa Sennewalda.
Podczas II wojny światowej – powstania warszawskiego w 1944 r. budynek został doszczętnie zniszczony. Odbudowano go w 1950 r. na podstawie proj. Borysa Zinserlinga w stylu klasycystycznym.