Miasto Stoleczne Warszawa

Dziesiatki miejsc na poranne spacery

Pałac Prymasowski

Increase Zwykły Decrease
Prześlij innym
opublikowany: 22 października 2009, Przemysław Miller
Pałac Prymasowski fot. Przemysław Miller
Pałac Prymasowski przy ul. Senatorskiej 13/15

Budowa pałacu rozpoczęła się pod koniec XVI w. z inicjatywy biskupa płockiego Wojciecha Baranowskiego. Gdy został prymasem, przekazał ten gmach kapitule gnieźnieńskiej w 1610 r.


Pałac został zniszczony i ograbiony w latach najazdu szwedzkiego 1655-1660. Do jego odbudowy zatrudniono Józefa Fontanę. Po raz kolejny spustoszony przez Sasów, Wołochów i Kozaków w 1704 r. został odbudowany ze zniszczeń Przez prymasa Stanisława Szembeka.
Do 1795 r. wnętrza pałacu pełniły funkcję mieszkań prymasów. W tym czasie pałac był jeszcze kilkakrotnie rozbudowywany. Pod koniec XVII w. rozbudową pałacu zajął się Tylman z Gameren. Natomiast w pierwszej poł. XVIII w. przebudowano gmach w stylu rokokowym, na rezydencję prymasa Adama I. Komorowskiego.
W latach 1777-1783 Antoni K. Ostrowski podjął generalną przebudowę pałacu. Architektem za nią odpowiedzialnym był Efraim Szreger. Ukończył ją jednak dopiero Michał J. Poniatowski w stylu klasycystycznym. Korpus główny został wtedy wzbogacony o skrzydła boczne z pawilonami, ryzalit korpusu zyskał zaś czterokolumnowe portyki. Architektami wnętrz pałacu byli: Jan Chrystian Kamsetzer i Szymon B. Zug.
W XVIII w. był przeznaczany na różne cele. Mieściła się w nim Kamera Warszawska, Rejencja Pruska, Zarząd Warszawskiego Policmajstra, Komisja Rządowa Wojny, Szkoła Junkrów. W dwudziestoleciu międzywojennym było tu Ministerstwo Rolnictwa i Reform Rolnych.
Zniszczony podczas kampanii wrześniowej w 1939 r., został odbudowany po wojnie.

Zobacz na mapie