Teren, na którym wznosi się ww. pałac w 1714 r. został zakupiony przez marszałka wielkiego koronnego Józefa W. Mniszcha. W 1715 r. rozpoczęła się budowy pałacu, a robotami kierował Burchard Ch. Von Munnich, który był jednocześnie autorem proj. późnobarokowej rezydencji składającej się z korpusu głównego i dwóch prostopadłych skrzydeł bocznych ujmujących wielki dziedziniec honorowy.
Przed 1762 r. pałac został przebudowany wg proj. Pierra R. de Tirregaillea. Ok. 1780 r. malarz Canaletto uwiecznił go na swoim obrazie, skąd można czerpać wiedzę o jego ówczesnym wyglądzie. W 1805 r. miał miejsce pożar pałacu. Następnie budynek został odnowiony i urządzono w nim salę koncertową. W pałacu mieściło się też Towarzystwo Muzyczne „Harmonia” założone przez mieszkającego tu Ernesta T. A. Hoffmana. W 1829 r. pałac stał się własnością Resursy Kupieckiej i w tym samym roku został gruntownie przebudowany w stylu klasycystycznym przez Adolfa Schucha. Do 1939 r. odbywały się w nim zebrania, loterie, odczyty, bale i różnego rodzaju jubileusze. W 1940 r. swoją siedzibę miał tu szpital maltański. Podczas powstania warszawskiego w sierpniu 1944 r. Niemcy wymordowali w nim wszystkich rannych wraz z personelem szpitala, a budynek spalili. Po zakończeniu II wojny światowej został odbudowany wg proj. Mieczysława Kuzmy.