Miasto Stoleczne Warszawa

Dziesiatki miejsc na poranne spacery

Pałac Kultury i Nauki

Increase Zwykły Decrease
Prześlij innym
opublikowany: 24 lutego 2010, Przemysław Miller
Pałac Kultury i Nauki fot. Przemysław Miller
Pałac Kultury i Nauki na pl. Defilad 1 został wybudowany w latach 1952-1955 na podstawie proj. radzieckiego architekta Lwa Rudniewa

Jego poprzednia oficjalna nazwa brzmiała: Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina. Stanowi własność miasta stołecznego Warszawy. Obiektem zarządza miejska spółka „Zarząd Pałacu Kultury i Nauki”.


PKiN jest wciąż najwyższym budynkiem w Polsce (230,68 m, zwieńczony 43-metrową iglicą). Wieżowiec zbudowano zaledwie w trzy lata od 02.05.1952 r. do 22.07.1955 r.). Niestety, przy jego budowie zginęło 16 Rosjan. Budynek ma 42 kondygnacje, kubaturę 817 tys. m³, 3288 pomieszczeń, których łączna powierzchnia wynosi 123 tys. m³.
Budowla jest mieszanką słynnego art. déco, przytłaczającego swoją ciężkością socrealizmu i polskiego historyzmu. W dniu dzisiejszym wieżowiec jest siedzibą wielu firm, oraz instytucji użyteczności publicznej, takich jak kina, teatry oraz wyższe uczelnie. Od 1958 r. organizowane są tutaj również Międzynarodowe Targi Książki. Mieści się w nim także największa w kraju sala konferencyjno – widowiskowa na 3 tys. osób.
W 1956 r. rozpoczęła się seria skoków samobójczych z tarasu widokowego na 30 piętrze (wysokość 114 m), z którego najpierw skoczył Francuz, po nim jeszcze siedmiu Polaków. Dlatego po tych incydentach zdecydowano się na założenie na tarasie specjalnych krat.
W sylwestrową noc 2000 r. na szczycie Pałacu odsłonięto drugi co do wielkości w Europie zegar, którego cztery tarcze mają średnice po 6 m. Warto wiedzieć, że jest to zarazem drugi najwyżej położony zegar wieżowy na świecie po zegarze na NTT DoCoMo Tower w Tokio. 02.02.2007 r. PKiN został wpisany do rejestru zabytków.
Budynek miał początkowo jasną fasadę, która jednak z czasem zszarzała. Fasada została wykonana ze spieków pustaków ceramicznych produkowanych w fabryce na Uralu.
PKiN jest dziełem radzieckiego architekta Lwa Rudniewa, którego zainspirowały słynne na cały świat nowojorskie drapacze chmur.

Zobacz na mapie