Został wzniesiony w latach 1773-1785 dla Antoniego Jabłonowskiego na podstawie projektu: Jakuba Fontany i Domenico Merliniego.
W latach 1817-1819 pałac został przebudowywany na ratusz miejski wg proj.: Fryderyka A. Lessla i Józefa G. Lessla, przejmując funkcje rozebranego starego ratusza na Rynku Starego Miasta. Ok. 1823 r. na dachu pałacu dodano tzw. belwederek, czyli podstawę pod telegraf optyczny.
W 1863 r. w czasie powstania styczniowego pałac uległ pożarowi. Odbudowa budynku w zmienionym już na styl neorenesansowy odbyła się w latach 1864-1869 wg proj. Józefa Orłowskiego, nadając mu nowy kształt dachu z facjatkami, balkony, nowe skrzydło w miejscu domu rodziny Łagiewnickich i charakterystyczną wieżę strażacką
z zegarami po jej 3 stronach. W sali neorenesansowej odbywały się posiedzenia Rady Miejskiej, w sali portretowej z 25 podobiznami znanych Polaków obradował magistrat, natomiast w sali im. Dekerta sufit zdobił plafon „Tryumf Prawdy” autorstwa M. Bacciarelliego, który został tu przeniesiony z Pałacu Prymasowskiego.
W latach 1936-1939 odbyła się kolejna modernizacja pałacu wg proj. Oskara Sosnowskiego, która objęła przebudowę dachu w 1936 r. oraz wzniesienie nowego, siedmiopiętrowego budynku od strony ul. Daniłowiczowskiej. We wrześniu 1939 r. z Ratusza cywilną obroną Warszawy dowodził prezydent Stefan Starzyński.
Po zniszczeniach wojennych w 1952 r. zdecydowano się rozebrać wypalone ruiny pałacu, a fundamenty przykryto nawierzchnią pl. Teatralnego.
Na przełomie 1989 i 1990 r. podjęto decyzję o odbudowie północnej pierzei pl. Teatralnego. W latach 1995-1997 Pałac Jabłonowskich został odbudowany na siedzibę BRE Banku. W ten sposób udało się zachować kształt budynku. Odbudowana wieża i zrekonstruowana fasada pałacu są wg stanu sprzed 1936 r. Pozostałe elewacje pałacu zyskały wygląd współczesny, co silnie kontrastuje z historyczną zabudową otoczenia placu. Przy okazji odbudowy udało się również wydobyć fragmenty dawnego wyposażenia pałacu, które są obecnie wyeksponowane w bramie przy wieży oraz uwidoczniono zarys dawnej studni.