Miasto Stoleczne Warszawa

Dziesiatki miejsc na poranne spacery

Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy

Increase Zwykły Decrease
Prześlij innym
opublikowany: 19 października 2009, Przemysław Miller
Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy fot. Przemysław Miller
Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy

Biblioteka została założona w 1907 r. z inicjatywy powstałego w 1906 r. Towarzystwa Biblioteki Publicznej, pod nazwą Biblioteka Publiczna Miasta Warszawy.


Sprawa powołania publicznej książnicy dojrzewała w Warszawie od dawien dawna, jako że w mieście brakowało większych bibliotek. Dużymi zbiorami dysponowały tylko biblioteka rosyjskiego uniwersytetu oraz mające elitarny charakter biblioteki Zamoyskich, Krasińskich i Przeździeckich. Pozostałe biblioteki w Warszawie niestety rzadko były dostępne szerokiej grupie osób, a ponadto gromadziły w swoich zasobach wyłącznie beletrystykę.
Od końca XIX w. założenie w Warszawie dużej biblioteki stało się przedmiotem dyskusji publicznej. Jako pierwsza podjęła ten temat Jadwiga Dawidowa, która w wydanej w 1897 r. broszurze „O potrzebie założenia publicznej biblioteki w Warszawie” ubolewała nad szczególnym ubóstwem instytucji naukowych i kulturalnych Warszawy w porównaniu z innymi wielkimi miastami Europy oraz trudnościami, jakich doświadczają młodzi uczeni, których nie stać na zgromadzenie własnych księgozbiorów. Dlatego też przyszłą bibliotekę warszawską widziała jako bibliotekę naukową, działająca w oparciu o doświadczenia angielskie, szwajcarskie, rosyjskie i amerykańskie.
Podkreślała konieczność zrównoważonego rozwoju umysłowego i materialnego społeczeństwa, co miało stanowić odpowiedź na zarzut, że istnieją pilniejsze potrzeby społeczne, niż biblioteka publiczna. Apelowała także o poparcie finansowe wsparcie projektu. J. Dawidowa, a swoje wystąpienie powtórzyła na łamach czasopisma „Głos” w 1901 r. Początkowo nie zdobyło ono jednak jeszcze dużego oddźwięku, sprawa powracała jednak w kolejnych latach, m.in. w artykule działacza oświatowego Stanisława Michalskiego  „Czytelnictwo Warszawy”, opublikowanym w „Ogniwie” w 1903 r.
Realizacja tych zamierzeń była możliwa dopiero po 1905 r., dzięki uchwalonej w 1906 r. względnie liberalnej ustawie o związkach i stowarzyszeniach. Towarzystwo Biblioteki Publicznej powstało w tym samym roku. Wśród członków-założycieli należy wymienić adwokata Stanisława Leszczyńskiego, redaktora „Wiadomości Matematycznych” Samuela Dicksteina, socjologa Ludwika Krzywickiego, Stanisława Michalskiego i Stefana Żeromskiego. Celem statutowym było „spółdziałanie rozwojowi nauki i oświaty przez gromadzenie i utrzymywanie księgozbioru ze wszystkich działów literatury naukowej i beletrystycznej”. Do celów Towarzystwa należało także nadanie bibliotece charakteru biblioteki narodowej.
Do księgozbioru nowo powołanej biblioteki włączono następujące zbiory: Czytelni Naukowej i Czytelni Pism Naukowych. Dzięki temu już na samym początku

Zobacz na mapie