Miasto Stoleczne Warszawa

Dziesiatki miejsc na poranne spacery

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Architektura

W księgarniach lub wydawnictwach akcydensowych

Ostateczne są decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego lub ustawach szczególnych.


Po wydaniu decyzji, jest ona rozsyłana do wszystkich stron postępowania. Decyzja staje się więc ostateczna po upływie terminu odwoławczego – 14 dni od otrzymania zwrotnych poświadczeń odbioru decyzji (tzw. „zwrotek”) od wszystkich uczestników postępowania (o ile nikt się od niej nie odwoła). Fakt uprawomocnienia się decyzji można potwierdzić w urzędzie, występując o jej odpowiednie ostemplowanie decyzji, którą z pismem przewodnim należy złożyć w Wydziale Obsługi Mieszkańców we właściwej dzielnicy lub, gdy decyzję wydało Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego – w kancelarii biura, ul. Marszałkowska 77/79.
Potwierdzenie ostateczności decyzji następuje z reguły w ciągu jednego-dwóch dni.


W przypadku, gdy którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od wydanej decyzji, przesyła się ją wraz z aktami do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w celu rozpatrzenia odwołania. Procedura ta trwa zwykle kilka miesięcy. Może zakończyć się wydaniem merytorycznej decyzji przez kolegium, uchyleniem jej w całości lub w części lub utrzymaniem decyzji w mocy . W takim przypadku decyzja staje się ostateczna z datą orzeczenia samorządowego kolegium odwoławczego, utrzymującego ją w mocy.


Podobnie w przypadku pozwolenia na budowę, decyzja staje się ostateczna, jeżeli w ustawowym 14-dniowym terminie nie wpłynie odwołanie od decyzji do organu II instancji, którym w tym przypadku jest Wojewoda Mazowiecki.

Wykazy planów miejscowych obowiązujących i sporządzanych wraz ze schematyczną mapą zasięgów poszczególnych planów, odnośnikami do rysunków i tekstów planów oraz informacje o prowadzonych procedurach opracowywania planów zamieszczane są w serwisie „Architektura i Planowanie Przestrzenne” pod adresem http://www.architektura.um.warszawa.pl/plany-miejscowe.
 
Plany miejscowe obowiązujące na obszarze danej dzielnicy można obejrzeć:
• w Wydziale Architektury i Budownictwa w urzędzie właściwej dzielnicy, tu również można otrzymać wypis i wyrys z planu,
• w Biurze Architektury i Planowania Przestrzennego, Wydział Planowania Miejscowego, ul. Marszałkowska 77/79.
 
Opublikowany tekst i rysunek obowiązującego planu można ponadto znaleźć:
• w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego – bieżące i archiwalne numery dziennika są dostępne w siedzibie Wojewody Mazowieckiego, pl. Bankowy 3/5, http://bip.mazowieckie.pl/cmsws/page/?F;14 w dniach i godzinach pracy Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego. Dzienniki publikowane od lipca 2006 r. są dostępne w Internecie na stronie http://bip.mazowieckie.pl/cmsws/page/?F;14.
• w uchwałach Rady m.st. Warszawy na stronie internetowej http://bip.warszawa.pl/Menu_podmiotowe/Rada_Warszawy/Uchwaly_Rady/default.htm (wyszukiwanie według daty podjęcia uchwały lub jej numeru, które są wyszczególnione w rejestrze planów).
 
Pełny tekst Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy wraz z załącznikami graficznymi jest dostępny na stronie internetowej http://www.studium.um.warszawa.pl.
Rysunek nr 14 Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy – „Struktura funkcjonalno-przestrzenna – kierunki zagospodarowania przestrzennego”, zawierający najważniejsze ustalenia, jest dodatkowo dostępny w Serwisie Mapowym m.st. Warszawy pod adresem http://www.mapa.um.warszawa.pl/ w dziale „Plany zagospodarowania” (szczegółowa informacja pod adresem http://www.architektura.um.warszawa.pl/studium-w-serwisie-mapowym).
Ze studium można zapoznać się też bezpośrednio w Biurze Architektury i Planowania Przestrzennego, Wydział Polityki Przestrzennej, ul. Marszałkowska 77/79. Tam można również złożyć wniosek o wydanie wypisu i wyrysu ze studium.

W obu przypadkach mówimy o zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Wymaga to zgłoszenia właściwemu organowi. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.


Do zgłoszenia należy dołączyć:
1) opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania;
2) zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi;
3) oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, tj. o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane;
4) zaświadczenie Prezydenta m.st. Warszawy o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.


Jeżeli zmiana użytkowania związana jest z przebudową lokalu, należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych (procedura pozwolenia na budowę) wraz ze zmianą użytkowania.

Należy:

1) uzyskać zgodę właściciela terenu;

2) sprawdzić zapisy planu miejscowego, a w przypadku terenów miejskich treść zarządzenia Prezydenta w sprawie określenia szczegółowych wskazań umieszczania reklam i informacji wizualnej w Warszawie na nieruchomościach i innych obiektach wchodzących w skład gminnego zasobu nieruchomości oraz zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, którymi gospodaruje Prezydent m.st. Warszawy;

3) w przypadku reklam nietrwale związanych z gruntem lub będących obiektami małej architektury w miejscach publicznych należy dokonać zgłoszenia zamiaru zainstalowania reklamy;

4) w przypadku reklam trwale związanych z gruntem należy wystąpić o pozwolenie na budowę, a w miejscach gdzie nie ma obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego – również o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

 

Należy wystąpić z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu załączając do wniosku inwentaryzację lokalu wykonaną przez uprawnioną osobę oraz wnieść opłatę skarbową.

Remont lokalu mieszkalnego (w zależności od zakresu prac) wymaga zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi. W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy załączyć oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Aby zatwierdzić projekt budowlany należy wystąpić z wnioskiem do właściwego organu o zatwierdzenie projektu budowlanego i spełnić takie same wymagania jak dla decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zgodnie z art. 35 ustawy Prawo budowlane właściwy organ sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami prawa, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Zgodnie z art. 57 ust. 1. ustawy Prawo budowlane do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć:

1) oryginał dziennika budowy;
2) oświadczenie kierownika budowy:
a) o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz innymi przepisami,
b) o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także – w razie korzystania – drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu;
3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania;
4) protokoły badań i sprawdzeń;
5) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą;
6) potwierdzenie, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbioru wykonanych przyłączy.

Zgodnie z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane organ jest zobowiązany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji. Do terminu tego nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.

Do wykonania prac można przystąpić, jeżeli w ustawowym terminie 14 dni od wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i doręczenia jej stronom nie wpłynęło odwołanie tj. kiedy decyzja w administracyjnym toku postępowania stała się ostateczna.

 

Zgodnie z art. 33 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę wydaje się na wniosek inwestora. Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć w szczególności:

1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu;

2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lub wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Granice miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określane są każdorazowo w zamieszczanych na stronach Urzędu m.st. Warszawy uchwałach Rady m.st. Warszawy o przystąpieniu do sporządzania danego planu miejscowego i uchwale przyjmującej ten plan miejscowy (wyszukiwarka uchwał Rady m.st. Warszawy na stronie: bip.warszawa.pl).
Szczegółowy zasięg obszaru, dla jakiego został uchwalony plan, jest też opisany w pierwszych paragrafach każdej uchwały w sprawie uchwalenia planu oraz zaznaczony na rysunku planu, który jest załącznikiem do tej uchwały. Zasięgi planów miejscowych obowiązujących w Warszawie prezentuje mapa zamieszczona w Serwisie Mapowym m.st. Warszawy pod adresem http://www.mapa.um.warszawa.pl/ w dziale „Plany zagospodarowania” (bezpośredni odnośnik: http://www.mapa.um.warszawa.pl/mapaApp1/mapa?service=plany_zagospodarowania).


Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązuje zwykle na obszarze części dzielnicy, np. osiedla. Nie ma jednego planu zagospodarowania dla całego obszaru m.st. Warszawy czy dla całości poszczególnych dzielnic miasta.

Przed przystąpieniem do realizacji inwestycji należy wystąpić do urzędu m.st. Warszawy z wnioskiem o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu (tj. decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego). Zamierzenie inwestycyjne określone we wniosku musi uwzględniać wymogi określone w art. 61.1. Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( DZ.U. z 2012. poz. 647 z późn. zm. ), tj. łącznie następujące warunki:
1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;
2) teren ma dostęp do drogi publicznej;
3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;
4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;
5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.
Wskazane jest również zapoznanie się z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy, które określa główne kierunki polityki przestrzennej miasta.
Po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy należy potwierdzić jej ostateczność, aby podjąć prace nad projektem budowlanym.

Datą rozpoczęcia procedury wydania decyzji o warunkach zabudowy jest dzień, w którym inwestor złożył kompletny wniosek. To co powinien zawierać wniosek, określają przepisy Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Niekompletność wniosku powoduje konieczność wymiany korespondencji i wydłuża czas załatwienia sprawy.


Zgodnie z kodeksem postępowania administracyjnego załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (na podstawie kompletnego wniosku). Jednocześnie do terminów tych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy innych podmiotów i z przyczyn niezależnych od organu wydającego decyzję. Z tych powodów w szczególnych przypadkach okres oczekiwania na decyzję wydłuża się do kilku miesięcy. Szczegółowe terminy wynikają ze specyfiki indywidualnych spraw. W procedurze ustalenia warunków zabudowy uczestniczą, jako strony, właściciele i wieczyści użytkownicy działek sąsiadujących z terenem inwestycji. W przypadku, gdy w ewidencji gruntów dane nie są zaktualizowane, urząd podejmuje czynności wyjaśniające, co może przedłużyć procedurę. Nierzadko strony postępowania składają też zażalenia od postanowień wydawanych w trakcie procedury, co przedłuża termin wydania decyzji do czasu rozpatrzenia tego zażalenia inny organ.


Należy również liczyć się z możliwością zawieszenia postępowania na okres do 9 miesięcy w sytuacji, gdy teren inwestycji znajduje się w obszarze objętym procedurą sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a wniosek koliduje z ustaleniami projektu planu.
W przypadku wniosku o wydanie decyzji inwestycji celu publicznego czas załatwienia sprawy wynosi 65 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku. Do tego terminu, podobnie jak przy decyzjach o warunkach zabudowy, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy innych podmiotów i z przyczyn niezależnych od organu wydającego decyzję.


Wnioskując o wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego również należy liczyć się z możliwością zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy teren inwestycji znajduje się w obszarze objętym procedurą sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a wniosek koliduje z ustaleniami projektu planu. Okres zawieszenia postępowania może być dłuższy niż w przypadku decyzji o warunkach zabudowy i wynosić nie więcej niż 12 miesięcy.

DZ.U. z 2012. poz. 647 z późn. zm .

Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Do zgłoszenia należy dołączyć:

1) opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania;

2) zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby również z danymi technologicznymi;

3) zaświadczenie Prezydenta m.st. Warszawy o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Jeżeli zmiana użytkowania obiektu wymaga przebudowy lokalu lub budynku należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych.

Budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m wymaga zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Zgłoszenie powinno być poprzedzone zaopiniowaniem ogrodzenia przez Wydział Estetyki Przestrzeni Publicznej w przypadku lokalizacji na obszarze strefy Centrum, wskazanej w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy.

Budowa wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2 wymaga zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki (art. 30 ustawy Prawo budowlane).

Docieplenie budynków o wysokości do 12 m wymaga zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi (art. 30 ustawy Prawo budowlane). W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami.

Dla budynków o wysokości powyżej 12 m wymagana jest decyzja o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych (procedura pozwolenia na budowę).

Malowanie fasady budynku, jeżeli stanowi bieżącą konserwację, nie wymaga zgłoszenia.

Projekty kolorystyki budynków mieszkalnych wielorodzinnych podlegają zaopiniowaniu w Wydziale Estetyki Przestrzeni Publicznej. Projekt można składać do zaopiniowania w WEPP jeszcze przed złożeniem zgłoszenia albo wystąpieniem o pozwolenie na budowę w Wydziale Architektury i Budownictwa dla właściwej dzielnicy. W projekcie należy przedstawić rysunek wszystkich fasad z przedstawieniem wersji barwnej, oddającej możliwie wiernie projektowane kolory. W prostych do analizy przypadkach wersja barwna może być przedstawiona tylko na jednej z fasad, w sposób umożliwiający ocenę całości. Niezbędne jest przy tym odwołanie się do wzornika kolorów i ich konkretne nazwanie. Zaleca się stosowanie systemu NCS, natomiast dopuszcza się powołanie na wzorniki kolorów producentów materiałów elewacyjnych. WEPP dysponuje wzornikami głównych producentów, jednak w przypadku rzadziej stosowanych wnioskodawca może być zobowiązany do przedstawienia wzornika, na jaki się powołuje.

 

Malowanie fasad obiektów wpisanych do rejestru zabytków wymaga uzyskania zgody konserwatora zabytków.

 

 

Wymiana okien wymaga zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi. Jedynie w przypadku obiektów wpisanych do rejestru zabytków wymaga decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych (procedura pozwolenia na budowę – art. 30 ustawy Prawo budowlane).

W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami.

Jeżeli podziały ram okiennych lub ich kolorystyka mają się zmienić, to należałoby dostarczyć projekt całej elewacji budynku. Należy też przyjąć, że nie dopuszcza się jednostkowych zmian okien w takim przypadku. Zmiany geometrii okien, ich koloru, podziałów, itp. wymagają zgody autora projektu budynku, chyba że od momentu realizacji upłynęło więcej niż 50 lat. Obiekty zabytkowe wymagają odrębnej zgody konserwatora zabytków.

 

Drogownictwo.

Nie. Osoba niepełnosprawna legitymująca się kartą parkingową może bezpłatnie zaparkować pojazd samochodowy tylko na miejscach wyznaczonych dla osób niepełnosprawnych, czyli na tzw. „kopertach”. W przypadku zaparkowania pojazdu na miejscu nie wyznaczonym dla osób niepełnosprawnych, obowiązana jest uiścić opłatę za parkowanie na zasadach ogólnych.

Opłatę dodatkową należy wnieść w terminie 14 dni od dnia umieszczenia dokumentu opłaty dodatkowej na przedniej szybie pojazdu samochodowego pod wycieraczką.

Sprawy związane z wydaniem abonamentu mieszkańca załatwiane są w Biurach Obsługi SPPN:
1)Zarząd Dróg Miejskich: ul. Chmielna 120, pokój nr 1, tel. 0 22 55 89 204 od poniedziałku do piątku w godzinach od 7:30 do 17:00.
2)Urząd Dzielnicy Śródmieście: ul. Nowogrodzka 43, sala ogólna Wydziału Obsługi Mieszkańców, tel. 0 22 699 83 80, czynne w godzinach: pon.: 8:00 - 18:00, wt. - pt. : 8:00 - 16:00.
3)Urząd Dzielnicy Ochota: ul. Grójecka 17A, sala ogólna Wydziału Obsługi Mieszkańców, tel. 0 22 823 93 19, czynne: pon.: w godz: 8:00-18:00, wt. - pt.: w godzinach 8:00 - 16:00.

Abonament może uzyskać osoba zameldowana na pobyt stały lub czasowy na obszarze obejmującym SPPN oraz przylegające do jej granic nieruchomości – w pobliżu miejsca zameldowania tej osoby (w rejonie do 8 parkomatów) na parkowanie wyłącznie jednego pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej do 2,5 tony, albo samochodu osobowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 2,5 tony, będącego jej własnością, współwłasnością lub pozostającego w jej użyciu na podstawie odpłatnej czynności cywilno-prawnej lub umowy użyczenia zawartej w formie aktu notarialnego, której jest stroną.

Minimalna opłata za parkowanie pojazdu samochodowego w SPPN, którą wnosi się w parkomacie, wynosi 0,50 zł (wystarcza na 10 minut parkowania).

Opłatę za parkowanie pojazdu samochodowego w SPPN można uiścić poprzez:
-wykupienie biletu kontrolnego w parkomacie - za pomocą monet lub karty płatniczej, a także
-użycie odpowiedniej aplikacji w telefonie komórkowym.

W warszawskiej strefie płatnego parkowania obowiązują następujące stawki opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych:
-pierwsza godzina – 3,00 zł
-druga godzina – 3,60 zł
-trzecia godzina – 4,20 zł
-czwarta i kolejne godziny – po 3 zł

Zgodnie z przepisami art. 43 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, obiekty budowlane przy drogach gminnych powinny być usytuowane od zewnętrznej krawędzi jezdni w odległości co najmniej:

-   6 m - w terenie zabudowy,

- 15 m - poza terenem zabudowy.

Zgodnie z art. 20 pkt 15 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - zarządca drogi – czyli Wydziały Infrastruktury w każdej Dzielnicy, dla Dzielnicy Śródmieście - ZTP, dla dróg ponadgminnych – ZDM.

Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi, a także finansowanie tych zadań należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego terenu.

Właścicielem terenu może być np. spółdzielnia mieszkaniowa, wspólnota mieszkaniowa, podmiot prywatny, oraz Miasto Stołeczne Warszawa- i w takim przypadku finansowanie remontów i oznakowanie dróg wewnętrznych realizuje Wydział Infrastruktury w danej Dzielnicy, a w Dzielnicy Śródmieście -  ZTP.

Z wnioskiem o odszkodowanie za uszkodzenie pojazdu na drodze gminnej należy wystąpić do Burmistrza Dzielnicy, na terenie której zlokalizowana jest droga, na której doszło do zdarzenia.

Aby ubiegać się o takie odszkodowanie należy złożyć następujące dokumenty:

-       pisemne roszczenie o wypłacenie odszkodowania,

-       dokładny opis okoliczności i przebiegu zdarzenia z określeniem daty, godziny i miejsca wypadku oraz powstałych uszkodzeń pojazdu,

-       kserokopię dowodu rejestracyjnego uszkodzonego samochodu oraz prawa jazdy kierowcy,

-       posiadane fotografie miejsca zdarzenia, szkic określający przebieg zdarzenia i przyczyny uszkodzenia pojazdu, w tym kształt, rodzaj i wymiary przeszkody,

-       oświadczenie świadków zdarzenia,

-       informację o wysokości żądanego odszkodowania oraz dokumenty uzasadniające zgłoszone roszczenia np. kosztorys niezbędnej naprawy, oryginały rachunków,

-       informację, w jakim zakresie i w którym towarzystwie jest ubezpieczony pojazd oraz czy wystąpiono o odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia autocasco,

-       informację o okresie i przebiegu eksploatacyjnym uszkodzonych części,

-       protokół pokolizyjny z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej Policji lub Straży Miejskiej, w szczególności określający przyczynę, osobę lub instytucję winną zaistniałej kolizji oraz stwierdzone podczas oględzin uszkodzenia pojazdu.

Przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 177, poz. 1729) nie określają tego terminu. Przyjmuje się jednak, że termin ten nie powinien być dłuższy niż 30 dni, a w sprawach szczególnie skomplikowanych nie dłuższy niż 2 miesiące.

Do wniosku o zajęcie pasa drogowego drogi gminnej w celu umieszczenia w nim przyłącza gazowego lub kanalizacyjnego, należy załączyć:
-szczegółowy plan sytuacyjny w skali 1:1000 lub 1:500, z zaznaczeniem granic i podaniem wymiarów rzutu poziomego urządzenia umieszczanego w pasie drogowym (plan sytuacyjny, czyli tzw. podkład geodezyjny, można nabyć w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Biura Geodezji i Katastru Urzędu m.st. Warszawy – ul. Sandomierska 12, budynek B1, 02-567 Warszawa, tel. (22) 44-31-600, 44-31-601, 44-31-804);
-projekt organizacji ruchu zatwierdzony przez Inżyniera Ruchu m.st. Warszawy [Biuro Drogownictwa i Komunikacji ul. Marszałkowska 77/79, tel. (22) 443-06-26] – jeżeli zajęcie pasa drogowego wpływa na ruch drogowy lub ogranicza widoczność na drodze albo powoduje wprowadzenie zmian w istniejącej organizacji ruchu pojazdów lub pieszych (o konieczności opracowania projektu organizacji ruchu informuje Wydział Infrastruktury danej Dzielnicy, a w przypadku Dzielnicy Śródmieście – Zarząd Terenów Publicznych);
-odpis z Krajowego Rejestru Sądowego / Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (jeżeli wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą);
-pełnomocnictwo z oryginałem dokumentu potwierdzającego wniesienie opłaty skarbowej (jeżeli wnioskodawca reprezentowany będzie w postępowaniu przez pełnomocnika);

Po uzyskaniu zezwolenia na umieszczenie przyłącza w pasie drogowym drogi gminnej należy wystąpić o wydanie dodatkowego zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi gminnej w celu prowadzenia robót polegających na fizycznym umieszczeniu przyłącza w pasie drogowym.

Plany dróg gminnych znajdują się w Wydziałach Infrastruktury w każdej Dzielnicy, dla Dzielnicy Śródmieście - w ZTP, dla dróg ponad gminnych tj. powiatowych, wojewódzkich i krajowych – plany są w ZDM.

Wnioski o wydanie zezwolenia za zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia urządzenia  infrastruktury technicznej (np. przyłącza gazowego, czy elektroenergetycznego, przewodów gazowych, ciepłowniczych, wodociągowych, itp.) rozpatrują:
-dla dróg gminnych – Wydziały Infrastruktury w Dzielnicach, a w Dzielnicy Śródmieście – Zarząd Terenów Publicznych,
-dla dróg powiatowych, wojewódzkich i krajowych (z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych) – Zarząd Dróg Miejskich.

Awarie oświetlenia na drogach publicznych w Warszawie należy zgłaszać do Pogotowia Drogowego Zarządu Dróg Miejskich. Zgłoszenia o awariach przyjmowane są 24 godziny na dobę pod numerami telefonów:
-19633
-22 19633 – z telefonu komórkowego
-022 624-25-35, 022 620-68-70
-fax. 022 620-76—82
Awarie można zgłaszać również telefonicznie na miejską infolinię „19115”, a także za pośrednictwem strony internetowej http://warszawa19115.pl/

Awarie oświetlenia na drogach wewnętrznych (np. w osiedlach mieszkaniowych) należy zgłaszać zarządcy terenu, na którym zlokalizowana jest droga, a w przypadku braku zarządcy, właścicielowi tego terenu (np. spółdzielnia mieszkaniowa, wspólnota, czy podmiot prywatny). Jeżeli droga wewnętrzna należy do Miasta Stołecznego Warszawy, w sprawie awarii jej oświetlenia należy kontaktować się z właściwym Urzędem Dzielnicy, albo dokonać zgłoszenia na miejską infolinię „19115” lub za pośrednictwem strony internetowej http://warszawa19115.pl/.

Aby umieścić w pasie drogowym drogi gminnej stoisko handlowe albo ogródek gastronomiczny, należy uzyskać zezwolenie na zajęcie pasa drogowego, czyli decyzję administracyjną.

Wymagane dokumenty to:
1.Wniosek o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi gminnej na prawach wyłączności.
2.Załączniki do wniosku:
-szczegółowy plan sytuacyjny w skali 1:1000 lub 1:500, z zaznaczeniem granic i podaniem wymiarów planowanej powierzchni zajęcia pasa drogowego (plan sytuacyjny, czyli tzw. podkład geodezyjny, można nabyć w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Biura Geodezji i Katastru Urzędu m.st. Warszawy – ul. Sandomierska 12, budynek B1, 02-567 Warszawa, tel. (22) 44-31-600, 44-31-601, 44-31-804.);
-projekt organizacji ruchu zatwierdzony przez Inżyniera Ruchu m.st. Warszawy [Biuro Drogownictwa I Komunikacji ul. Marszałkowska 77/79, tel. (22) 443-06-26] – jeżeli zajęcie pasa drogowego wpływa na ruch drogowy lub ogranicza widoczność na drodze albo powoduje wprowadzenie zmian w istniejącej organizacji ruchu pojazdów lub pieszych (o konieczności opracowania projektu organizacji ruchu informuje Wydział Infrastruktury danej Dzielnicy, a w przypadku Dzielnicy Śródmieście – Zarząd Terenów Publicznych);
-projekt zawierający wizualizację, opis materiałów konstrukcyjnych, ich kolorystykę oraz sposób montażu umieszczanego naniesienia (dotyczy m.in. ogródków gastronomicznych);
-odpis z Krajowego Rejestru Sądowego / Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (jeżeli wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą);
-pełnomocnictwo z oryginałem dokumentu potwierdzającego wniesienie opłaty skarbowej (jeżeli wnioskodawca reprezentowany będzie w postępowaniu przez pełnomocnika).

Działalność gospodarcza.

•Uchwała Nr LXXIII/1889/2013 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie m.st. Warszawy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych (Dz. Urz. Woj. Maz. z dnia 24.12.2013 r. poz. 13596).pobierz
•Uchwała Nr LXXIII/1888/2013 Rady m.st. Warszawy z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie ustalenia na terenie m.st. Warszawy liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży jak i w miejscu sprzedaży (Dz. Urz. Woj. Maz. z dnia 24.12.2013 r. poz. 13595). pobierz

Ustawa z dnia 26.10.1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz .U. z 2012 r. poz. 1356 z późn. zm.) stanowi, że sprzedaż napojów alkoholowych może być prowadzona w punktach sprzedaży, które spełniają zasady określone w tej ustawie oraz w przepisach prawa miejscowego tj. uchwale Rady Miasta Stołecznego Warszawy.

Ponadto sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych, zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży prowadzi się w enumeratywnie wymienionych punktach sprzedaży, którymi są: sklepy branżowe ze sprzedażą napojów alkoholowych, wydzielone stoiska – w samoobsługowych placówkach handlowych o powierzchni sprzedażowej powyżej 200m2, pozostałe placówki samoobsługowe oraz inne placówki handlowe, w których sprzedawca prowadzi bezpośrednią sprzedaż napojów alkoholowych.

Ustawa stanowi również, że sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży (a więc także wyżej wymieniona sprzedaż detaliczna) może być prowadzona na podstawie zezwolenia wydanego przez burmistrza właściwego dla lokalizacji punktu sprzedaży. Zezwolenia wydaje się oddzielnie na trzy rodzaje napojów alkoholowych wymienionych w art.18 ust.3 ustawy.

Poza rodzajem napojów alkoholowych na jakie jest wydawane zezwolenie, ustawa nie przewiduje, w przypadku sprzedaży detalicznej, podziału zezwoleń na inne jeszcze rodzaje.
Zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych może być wydane – zgodnie ze wskazanymi powyżej przepisami - dla istniejącego punktu sprzedaży, natomiast brak jest podstaw prawnych do wydania zezwolenia na prowadzenie wysyłkowej sprzedaży napojów alkoholowych za pośrednictwem internetu.

Ponadto, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych (np. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 23.10.2013 r. sygn.akt III SA/Wr 520/13), sprzedaż napojów alkoholowych za pośrednictwem Internetu, przez przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie wydane dla stałego punktu sprzedaży, narusza przepisy ustawy  z dnia 26.10.1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i uzasadnia wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia zezwolenia.

Ceny za przejazdy taksówkami osobowymi na terenie m. st. Warszawy są cenami urzędowymi (maksymalnymi). Ich wysokość ustala Rada m. st. Warszawy.

Aktualnie obowiązują w Warszawie przepisy UCHWAŁY NR XXIX/608/2011 RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie ustalenia cen urzędowych za przewozy taksówkami osobowymi na terenie m.st. Warszawy, zgodnie z którymi maksymalna stawka za przejazd1 km wynosi:

 

- Taryfa 1

 

w dni powszednie w godz. 6.00-22.00

1 km 3,00 zł.

- Taryfa 2

wyższa o 50% od   taryfy 1(nocna)

 

w dni powszednie w godz. 22.00-6.00 oraz niedziele i święta w ciągu całej doby

1 km 4,50 zł.

- Taryfa 3 wyższa o 100% od taryfy 1

 

przy wyjazdach poza granice
1 strefy opłat taryfowych bez wykorzystania jazdy w kierunku powrotnym w dni powszednie w godz. 6.00-22.00

 1 km 6,00 zł.

- Taryfa 4 wyższa o 100% od taryfy 2

 

przy wyjazdach poza granice
1 strefy opłat taryfowych bez wykorzystania jazdy w kierunku powrotnym w dni powszednie w godz. 22.00-6.00 oraz w niedziele i święta w ciągu całej doby

1 km 9,00 zł.

- Opłata początkowa

 

 

8,00 zł.

- Opłata za 1 godzinę postoju (na wszystkich taryfach)

40,00 zł.

 

Kwestie cofania licencji reguluje ustawa o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r.
nr 125 poz.874 z późn. zm.).

 

Zgodnie z art.15 wymienionej ustawy licencję cofa się w przypadku, gdy:

–        wydano prawomocne orzeczenie, zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją,

–        przedsiębiorca nie podjął działalności objętej licencją w ciągu 6 miesięcy od dnia jej wydania, pomimo wezwania organu licencyjnego do jej podjęcia;

jeżeli posiadacz licencji:

–        nie spełnia wymagań uprawniających do wykonywania działalności
w zakresie transportu drogowego,

–        rażąco naruszył warunki określone w licencji lub inne warunki wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa,

–        odstąpił licencję osobie trzeciej,

–        zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją,
a w szczególności nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, transportu drogowego co najmniej przez 6 miesięcy,

–        samowolnie zmienia wskazania urządzeń pomiarowo-kontrolnych, zainstalowanych w pojeździe;

Ponadto licencja może być cofnięta, jeżeli jej posiadacz:

–        nie przedstawił w wyznaczonym terminie stosownych informacji
i dokumentów, wynikających z przepisów ustawy,

–        zalega w regulowaniu stwierdzonych decyzją ostateczną lub prawomocnym orzeczeniem zobowiązań na rzecz Skarbu Państwa z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28.11.2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. z 2008r. nr 212 poz. 1338) paragon powinien zawierać co najmniej:

-        imię i nazwisko lub nazwę podatnika oraz adres zamieszkania lub siedziby podatnika;

-        dane identyfikujące taksówkę: numer rejestracyjny oraz numer boczny;

-        datę wykonania usługi, z określeniem - w godzinach i minutach - czasu rozpoczęcia i zakończenia kursu;

-        odległość przejechaną w czasie kursu;

-        jednostkowe opłaty taryfowe wykorzystywane do wyceny kursu, łącznie z opłatą za impuls;

-        ilość impulsów i wartość usługi odnoszących się do poszczególnych taryf;

-        wartość poszczególnych innych opłat taryfowych.

 

Wystawiony przez przedsiębiorcę rachunek, zgodnie z obowiązującym w tym zakresie rozporządzeniem Ministra Finansów naliczanie odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakres informacji, które muszą być zawarte na rachunkach (Dz. U. z 2005 r. nr 165 poz.1371 z późn. zm.), powinien zawierać co najmniej :

-        imiona i nazwiska (nazwę albo firmę) oraz adresy sprzedawcy i kupującego bądź wykonawcy i odbiorcy usługi;

-        datę wystawienia i numer kolejny rachunku;

-        odpowiednio wyraz "ORYGINAŁ" albo "KOPIA";

-        określenie rodzaju i ilości towarów lub wykonanych usług oraz ich ceny jednostkowe;

-        ogólną sumę należności wyrażoną liczbowo i słownie;

-        czytelny podpis wystawcy rachunku oraz odcisk pieczęci (zawierającej imię nazwisko, adres przedsiębiorcy, numer boczny taksówki oraz regon firmy) wystawcy rachunku, jeżeli się nią posługuje.

Nie. Na żądanie pasażera taksówkarz jest zobowiązany wydać rachunek za przejazd.

Jeżeli korzystał Pan z taksówki, a nie z tzw. okazjonalnego przewozu osób, ma Pan możliwość złożenia skargi na jakość wykonanej usługi. Przewoźnicy wykonujący tzw. okazjonalny przewóz osób nie podlegają przepisom lokalnym dotyczącym cen urzędowych (jak ma to miejsce w taksówkach) i ustalają sami cenę za przejazd 1 km.

 

Skargę składa się w formie pisemnej wraz z załączonym dokumentem, potwierdzającym wykonanie kursu, tj. z paragonem lub rachunkiem.

W związku z likwidacją Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń skargi należy kierować do Biura Administracji i Spraw Obywatelskich ul. Pl. Starynkiewicza 7/9, 02-015 Warszawa.
Informację w tym zakresie na chwilę obecna można uzyskać pod nr tel. 022 443 22 46 lub 022 443 22 28.

Zgodnie z zapisem art. 2 pkt 43 ustawy z dnia 20.06.1997 r. prawo o ruchu drogowym (jednolity tekst Dz. U. z 2005 r. nr 108 poz.908 z późn. zm.) taksówka (osobowa) to pojazd samochodowy odpowiednio wyposażony i oznaczony, przeznaczony do przewozu, za ustaloną na podstawie taksometru opłatą, osób
w liczbie nie większej niż 9, łącznie z kierowcą, oraz ich bagażu podręcznego.

Podstawowymi elementami wyposażenia taksówki są:

-   taksometr z ważnym dowodem legalizacji,

-   dodatkowe światło z napisem „TAXI”, umieszczone na dachu pojazdu.

W Warszawie taksówki osobowe posiadają dodatkowe oznaczenia zewnętrzne
i wewnętrzne, zgodne z uchwałą nr XXXIX/1199/2008 Rady m. st. Warszawy z dnia 28.08.2008 r. (z późn. zm.) w postaci: pasów żółto – czerwonych, herbu Warszawy,  pięciocyfrowego numeru bocznego, hologramu z numerem licencji i numerem rej. pojazdu, dwustronnej tabliczki informującej o taryfie opłat, dwustronnej tabliczki informującej o opłacie za 1 km w taryfie 1, identyfikatora z danymi kierowcy, informacji o miejscu kierowania skarg.

 

Cena za przejazd taksówką, zgodnie z UCHWAŁĄ NR XXIX/608/2011 RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie ustalenia cen urzędowych za przewozy taksówkami osobowymi na terenie m.st. Warszawy, nie może być wyższa niż 3,00 zł za km na taryfie 1.

 

Na terenie m. st. Warszawy, oprócz przewozu osób taksówkami, funkcjonują przedsiębiorcy wykonujący przewozy osób pojazdami niebędącymi taksówkami. Zgodnie z zapisem art. 4 pkt. 11 ustawy o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. nr 125 poz. 874 z późn. zm.) przewóz okazjonalny to przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego, albo przewozu wahadłowego.

Przewoźnicy wykonujący tzw. okazjonalny przewóz osób nie podlegają lokalnym uchwałom rad gmin:

  • wyznaczającym maksymalne ceny usług (art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 roku o cenach) - mogą dowolnie kształtować swoje ceny
  • wprowadzającym dodatkowe oznaczenia taksówek osobowych (art.15 ust. 7 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe) - nie muszą oznakowywać dodatkowo swoich pojazdów.

Zasady prowadzenia handlu obwoźnego na terenie m. st. Warszawy zostały uregulowane w Zarządzeniu nr 1153/2008 Prezydenta m. st. Warszawy z dnia
10 stycznia 2008 r. (ze zm.).

Zgodnie z tym zarządzeniem, handel może być prowadzony w miejscach do tego wyznaczonych. Wykazy takich miejsc są opracowywane przez Zarządy Dzielnic
m. st. Warszawy, i można je odnaleźć na stronach internetowych Urzędów Dzielnic oraz na stronie Urzędu m. st. Warszawy pod adresem:

http://www.targowiska.um.warszawa.pl/Handel/TargowiskaArticle.aspx?article=pliki

Powyższy wykaz zawiera także informacje o zarządach terenów.

Dodatkowe informacje można także uzyskać bezpośrednio w dzielnicowych wydziałach właściwych ds. działalności gospodarczej i zezwoleń.

Po wybraniu z wykazu interesującego miejsca, należy zgłosić się do zarządcy terenu, celem złożenia wniosku (zgodnie z wzorem do wspomnianego zarządzenia),
a następnie - podpisania umowy o udostępnienie stanowiska handlowego bądź uzyskania decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogi publicznej. W tych miejscach można także uzyskać szczegółowe informacje związane z kosztami.

Ewidencja ludności i dowody osobiste

Zgłoszenie meldunku pobytu stałego i czasowego odbywa się poprzez złożenie w Urzędzie Dzielnicy wypełnionego druku ( druk dostępny na stronie um.warszawa.pl i w urzędach dzielnic ) na zameldowanie wraz z dostarczeniem wymaganych dokumentów, w zależności od rodzaju zameldowania.

Wymagane dokumenty przy wyrobieniu pierwszego dowodu osobistego osoby pełnoletniej:

1.Wniosek o wydanie dowodu osobistego.

2.Dwie aktualne, wyraźne i jednakowe fotografie o wymiarach 35 x 45 mm, przedstawiające osobę bez nakrycia głowy i okularów z ciemnymi szkłami, w taki sposób, aby ukazywały głowę w pozycji lewego półprofilu i z widocznym lewym uchem, z zachowaniem równomiernego oświetlenia twarzy.

3.Odpis skrócony aktu urodzenia, w przypadku osób, które nie wstąpiły w związek małżeński.

4.Odpis skrócony aktu małżeństwa z adnotacją o aktualnie używanym nazwisku, lub z adnotacją o rozwodzie.
W przypadku, gdy wymienione akty znajdują się w miejscowym Urzędzie Stanu Cywilnego, sprawdzenia danych zawartych we wniosku dokonuje organ przyjmujący wniosek, bez potrzeby załączania odpisów aktów

5.Poświadczenie obywatelstwa polskiego lub inny dokument potwierdzający posiadanie obywatelstwa polskiego, jeżeli dane zawarte w dokumentach budzą wątpliwości co do obywatelstwa osoby.

Zameldowania w miejscu pobytu stałego można dopełnić przez pełnomocnika, legitymującego się pełnomocnictwem udzielonym w formie, o której mowa w art. 33 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), po okazaniu przez pełnomocnika do wglądu jego dowodu osobistego, a w uzasadnionych przypadkach – innego dokumentu pozwalającego na ustalenie tożsamości;

Najlepiej, jeśli osoba zameldowana sama dokona wymeldowania. Jeśli jednak nie jest to możliwe, można złożyć w Urzędzie Dzielnicy wniosek o wymeldowanie takiej osoby w drodze decyzji administracyjnej. Wymagane dokumenty to: pisemny wniosek i dowód wpłaty 10 zł opłaty skarbowej na rachunek Urzędu. Postępowanie administracyjne trwa od 1 do 2 miesięcy i kończy się wydaniem decyzji administracyjnej.

Istnieje taka możliwość. Należy jednak zaznaczyć, że dowód osobisty, który został wydany osobie niepełnoletniej ważny jest 5 lat, a osobie dorosłej 10 lat ( osoby po 65. roku życia mają wydawane dowody osobiste bezterminowo ).

Osoby w wieku 13-18 lat ubiegające się o dowód osobisty, składają wniosek w obecności opiekuna prawnego, który również podpisuje wniosek. Na uzasadniony wniosek rodziców lub opiekunów dowód osobisty może być wydany osobie, która nie ukończyła 13 roku życia.

W tym drugim wypadku wymaga się obecności rodziców w przypadku osób do 13 roku życia. Wymagane są te same dokumenty, jak w przypadku składania wniosku przez osobę dorosłą.

Wymagane dokumenty na zameldowanie cudzoziemca na pobyt stały lub czasowy na ponad trzy miesiące:

  1. Cudzoziemiec:
    a. karta pobytu wydana w związku z udzieleniem zezwolenia na osiedlenie się lub nadaniem statusu uchodźcy albo zezwolenie na osiedlenie się się lub decyzja o nadaniu statusu uchodźcy w RP,
    b. paszport.
  2. Obywatel państwa członkowskiego UE:
    a. karta pobytu obywatela UE lub zezwolenie na pobyt,
    b. paszport lub dokument tożsamości.
  3. Członek rodziny, nie będący obywatelem państwa członkowskiego UE:
    a. dokument pobytu albo zezwolenie na ;pobyt,
    b. paszport.
    Do zameldowania na pobyt na pobyt czasowy ponad 3 miesiące:
  4. Cudzoziemiec:
    a. wiza, a w przypadku gdy wjazd cudzoziemca nastąpił na podstawie umowy przewidującej zniesienie lub ograniczenie obowiązku posiadania wizy – dokument podróży, tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, kartę pobytu albo zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony lub na osiedlenie się bądź decyzję o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany lub o nadaniu statusu uchodźcy w RP,
    b. paszport.
  5. Obywatele państwa członkowskiego UE:
    a. karta pobytu obywatela UE albo zezwolenie na pobyt lub zezwolenie na pobyt czasowy,
    b. paszport lub dokument tożsamości.
  6. Członek rodziny, nie będący obywatelem państwa członkowskiego UE:
    a. dokument pobytu albo zezwolenie na pobyt czasowy,
    b. paszport.
    Do wglądu:
  7. Dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu. Dokumentem tym może być umowa cywilno-prawna, wypis z księgi wieczystej. Decyzja administracyjna, orzeczenie sądu lub inny dokument poświadczający tytuł prawny do lokalu.

Przy zameldowaniu cudzoziemca na pobyt czasowy do 3 miesięcy, obowiązku meldunkowego należy dokonać w obecności najemcy lub właściciela lokalu, legitymującego się stosownym tytułem prawnym do lokalu oraz dokumentem stwierdzającym tożsamość.
Z wymaganych dokumentów osoby meldującej się potrzebne są paszport, karta pobytu, wiza lub zezwolenie na pobyt.

Zameldowania może dokonać osoba dorosła, posiadająca zdolność do czynności prawnej.

Wymagane dokumenty przy zameldowaniu na pobyt stały lub czasowy ponad 3 miesiące:


1. Wypełniony i podpisany formularz „Zgłoszenie pobytu stałego”  lub „Zgłoszenie pobytu czasowego trwającego ponad 3 miesiące” (odrębny dla każdej osoby meldującej się, również dla dziecka) – zawierający potwierdzenie faktu pobytu osoby dokonane przez właściciela lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu w formie czytelnego podpisu z oznaczeniem daty jego złożenia.
2. Przy zameldowaniu na pobyt stały - zaświadczenie o wymeldowaniu z poprzedniego miejsca zameldowania na pobyt stały ( nie dot. osób, które jednocześnie z zameldowaniem zgłaszają wymeldowanie z dotychczasowego miejsca pobytu).
3. Dowód osobisty a w uzasadnionych przypadkach – inny dokument pozwalający na ustalenie tożsamości.
4. Odpis skrócony aktu urodzenia – dotyczy osób niepełnoletnich, nieposiadających dokumentu stwierdzającego  tożsamość.
5. Dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu: umowa cywilno-prawna, wypis z księgi wieczystej, decyzja administracyjna, orzeczenie sądu lub inny dokument poświadczający tytuł prawny do lokalu - w oryginale do wglądu.
6. W przypadku zgłoszenia zameldowania przez pełnomocnika dodatkowo:
- pisemne pełnomocnictwo do zameldowania,
- dowód osobisty pełnomocnika lub w uzasadnionym przypadku inny dokument pozwalający na ustalenie tożsamości.

Tak . Istnieje możliwość zameldowania w miejscu nowego pobytu bez konieczności stawienia się w organie gminy dotychczasowego miejsca pobytu w celu dokonania wymeldowania. Wymeldowania dokonuje za osobę organ gminy.

Nie. Każdy nieletni wymaga opieki opiekuna prawnego i może być meldowany wraz z opiekunem. Nieletni nie posiada pełnej zdolności do czynności prawnej, która jest potrzebna do zameldowania.

Od 1 stycznia 2010 r. nie są pobierane opłaty za wyrobienie dowodu osobistego.

Przy wyrabianiu pierwszego dowodu osobistego, jak i przy wyrabianiu kolejnych dowodów, po zmianie stanu cywilnego, potrzebne są aktualne akty stanu cywilnego, w celu dokonania zmian. W przypadku, gdy wymienione akty znajdują się w miejscowym Urzędzie Stanu Cywilnego, sprawdzenia danych zawartych we wniosku dokonuje organ przyjmujący wniosek, bez potrzeby załączania odpisów aktów. Do wniosku o wymianę dowodu osobistego, nie załącza się odpisów aktów stanu cywilnego, jeżeli dane osobowe nie uległy zmianie od czasu wydania ostatniego dokumentu.

Nie ma takiej możliwości. Dowód osobisty można wyrobić jedynie osobiście.

Geodezja i Kataster

Wykazem obowiązujących nazw ulic, placów oraz innych obiektów nazwanych z obszaru m.st. Warszawy jest „Katalog ulic i placów m.st. Warszawy” wprowadzony i aktualizowany Zarządzeniami Prezydenta m.st. Warszawy:
Zarządzenie nr 3800/2013 Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 25 stycznia 2013 r. w sprawie wprowadzenia ,,Katalogu ulic i placów m.st. Warszawy” oraz zasad zapisu nazw obiektów miejskich najnowsza aktualizacja: Zarządzenie nr 6401/2014 Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 23 lipca 2014 r. dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej pod adresem:
http://bip.warszawa.pl/Menu_przedmiotowe/zarzadzenia_uchwaly/default.htm

Wykaz nazw ulic i innych obiektów nazwanych z obszaru Warszawy, aktualizowany na bieżąco, wraz z lokalizacją przestrzenną tych obiektów, dostępny jest również na stronie:
www.ulice.um.warszawa.pl

Wykaz adresów z obszaru m.st. Warszawy wraz z ich lokalizacją przestrzenną, dostępny jest na stronie:
www.adresy.um.warszawa.pl

Są to dane z ewidencji miejscowości, ulic i adresów prowadzonej dla m.st. Warszawy na podstawie art. 47a ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, Dz. U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 z późn. zm.)
Te same dane adresowe prezentowane są w serwisie www.mapa.um.warszawa.pl.

Ustalenie numeru porządkowego dla budynku nie jest uwarunkowane wcześniejszym uzyskaniem pozwolenia na jego użytkowanie. Numery porządkowe nadawane są dla budynków mieszkalnych oraz innych budynków przeznaczonych do stałego lub czasowego przebywania w nich ludzi, wybudowanych, w trakcie budowy i prognozowanych do wybudowania (art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, Dz. U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 z późn. zm.).

Nowelizacja ustawy z dniem 17 lipca 2014 r. wprowadziła również możliwość ustalania numerów dla innych obiektów, wymienionych w art. 47a ust. 4a ustawy, m.in. dla garaży i miejsc prowadzenia działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 22 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U z 2010r. Nr 193 poz. 1287 z późn. zm) właściciele nieruchomości zgłaszają właściwemu staroście zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian.
Nabycie prawa do spadku należy zgłosić do biura Geodezji i Katastru / Delegatury Biura Geodezji i Katastru Praga południe zgodnie z położeniem nieruchomości znajdującej się w masie spadkowej, w celu zarejestrowania zmian w ewidencji gruntów i budynków.
Do zgłoszenia zmiany należy załączyć odpis postanowienia Sądu o nabyciu spadku oraz informacje o danych osobowych - zgłoszenie winno być podpisane przez  wszystkich spadkobierców). Dane osobowe rejestrowane w ewidencji obejmują: nazwisko, imiona, imiona rodziców, adres  stałego pobytu wynikający z ewidencji prowadzonej na podstawie przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych. W zgłoszeniu zmiany należy wpisać oznaczenie i położenie nieruchomości będącej przedmiotem nabycia praw do spadku. W sytuacji gdy spadkobierca nie dysponuje informacjami, jakie nieruchomości odziedziczył może wystąpić do  Biura Geodezji i Katastru z wnioskiem o sporządzenie wypisów z rejestru gruntów dla nieruchomości, co do których w bazie ewidencji gruntów ujawniony był spadkodawca (do wniosku należy załączyć orzeczenie sądu o nabyciu spadku  lub akt poświadczenia dziedziczenia). Jeśli w zgłoszeniu zmiany wnioskodawca nie wskaże nieruchomości, a spadkodawca nie figuruje w bazie danych ewidencyjnych lub figuruje jako wpis nieudokumentowany lub jako władający – zgłaszana zmiana nie może być dokonana. Wówczas  dostarczone dokumenty lub ich odpisy zostaną zwrócone wnioskodawcy/com pocztą pocztą na wskazany adres.

W przypadku zmiany adresu budynku, w związku ze zmianą nazwy ulicy, Biuro Geodezji i Katastru lub Delegatura Biura Geodezji i Katastru w Dzielnicy Praga-Południe (dla budynków zlokalizowanych w tej dzielnicy) może wydać zaświadczenie o aktualnym i poprzednim adresie, jeżeli Biuro/Delegatura dysponuje stosownymi dokumentami potwierdzającymi obecny i poprzedni adres tego budynku.

W Urzędzie nie można wycenić nieruchomości. Wyceny nieruchomości dokonują wyłącznie rzeczoznawcy majątkowi.

Dla terenu m.st. Warszawy kopie map sytuacyjnych nieruchomości są udostępniane odpłatnie przez Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Biura Geodezji i Katastru z siedzibą w Warszawie ul. Sandomierska 12, 02-567 Warszawa.

Odpisy z ksiąg wieczystych dla nieruchomości położonych na terenie m.st. Warszawy są wydawane przez Wydziały Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa z siedzibą w Warszawie Al. Solidarności 58, 00-240 Warszawa http://www.hipoteka.waw.pl/ lub centralną Informację Ksiąg wieczystych, ul. Czerniakowska 100 Warszawa.

W przypadku zgody stron zniesienie współwłasności nieruchomości może nastąpić przez zawarcie umowy w formie aktu notarialnego, natomiast jeśli strony nie mogą zawrzeć takiej umowy, zniesienie współwłasności jest możliwe wyłącznie w postępowaniu sądowym.

Pojęcie „działki budowlanej” wynika z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wskazuje, jakie jest możliwe zagospodarowanie działki wykazanej w ewidencji gruntów i budynków jako grunt rolny.

Wejście w życie ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o zmianie ustawy o transporcie kolejowym oraz ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. Nr 1 z 2009r., poz. 3) w zakresie nowelizacji przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 1205) nie spowodowało, że na gruntach położonych w granicach administracyjnych miast w ewidencji gruntów i budynków nie wykazuje się już użytków rolnych. Nowelizacja przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych miała na celu zdjęcie ochrony przewidzianej dla gruntów rolnych położonych w granicach administracyjnych miast w taki sposób, że dla działek przewidzianych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, przed uzyskaniem pozwolenia na budowę nie są już wydawane decyzje o zezwoleniu na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolniczej. Przepisy tej ustawy nie przewidują jednak wprowadzania do ewidencji gruntów i budynków zmian użytków rolnych na użytki nierolne wyłącznie w oparciu o przepisy tej ustawy.

Z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U z 2010r. Nr 193 poz. 1287 z późn. zm) jednoznacznie wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych o gruntach, budynkach i lokalach, które stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiar podatków, a także są wykorzystywane w wielu postępowaniach administracyjnych.
Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki. Dlatego przeznaczenie gruntów wynikające z zapisów planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowi podstawy do wprowadzenia zmian rolnych użytków gruntowych dla działek wykazanych w ewidencji gruntów i budynków przed rozpoczęciem na gruncie procesu inwestycyjnego potwierdzonego przez geodetę potwierdzonego stosowną  dokumentacją przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Dokumenty będące podstawą zmian w ewidencji gruntów i budynków zostały określone w art. 22 ust. 2, 3 i 4 w art. 23  ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U z 2010r. Nr 193 poz. 1287 z późn. zm) oraz w § 12, § 35 – §37, § 46 ust. 1 oraz w § 71 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001r. Nr 38, poz. 454 ze zm.). W powołanych przepisach jest mowa o dokumentach bądź o wypisach i odpisach tych dokumentów. Do poświadczania za zgodność odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem jest upoważniony notariusz na podstawie art. 96 ustawy z dnia 14 lutego 1991r. Prawo o notariacie (tekst jednolity: Dz. U. z 2014r. poz. 164 z późn. zm.).
Prawo takie posiada również konsul na podstawie art. 19 ustawy z dnia 13 lutego 1984r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity: Dz. U. z 2002r. Nr 215, poz. 1823 z późn. zm.).

Na mocy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 kwietnia 1991r. w sprawie sporządzania niektórych poświadczeń przez organy samorządu terytorialnego i banki (Dz. U. z 2007, Nr 273, poz. 185) w miejscowościach, w których nie ma kancelarii notarialnej, przewodniczący zarządów gmin mają prawo do poświadczania jedynie własnoręczności podpisu.

Natomiast zgodnie z art. 73 § 2 KPA pracownicy Urzędu mogą wydać na żądanie strony uwierzytelnione kopie dokumentów na podstawie posiadanych akt sprawy.

W przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba ujawniona w ewidencji gruntów i budynków – wystarczy złożyć jedynie wniosek.
W pozostałych przypadkach:
• do wniosku należy dołączyć dokument (oryginał lub kopię dokumentu z oryginałem do wglądu) wskazujący na interes prawny wnioskodawcy do uzyskania takiego dokumentu np. poprzez:
- akt notarialny, orzeczenie sądu o nabyciu nieruchomości, orzeczenie sądu o nabyciu spadku po osobie ujawnionej w operacie ewidencyjnym, itp.;
- zaświadczenie ze spółdzielni mieszkaniowej o własności lokalu;
- pełnomocnictwo udzielone przez podmiot ujawniony w ewidencji gruntów i budynków co do działki objętej wnioskiem;
• bądź wskazać na przepis prawa materialnego zobowiązujący organ ewidencyjny do wydania wnioskowanych dokumentów lub uprawniający Wnioskodawcę do ich otrzymania.

Księgi wieczyste są prowadzone dla nieruchomości gruntowych, dla budynków i dla lokali. Wpisy w księgach wieczystych zawierają cztery działy:
- dział I obejmuje oznaczenie nieruchomości, jej powierzchnię oraz wpisy praw związanych z jej własnością,
- dział II obejmuje wpisy dotyczące własności i użytkowania wieczystego,
- dział III – wpisy ograniczonych praw rzeczowych (służebności) oraz wpisy innych praw i roszczeń w dysponowaniu nieruchomością,
- dział IV przeznaczony na wpisy hipotek.
W celu wprowadzenia zmiany wpisów w dziale I księgi wieczystej Biuro Geodezji i Katastru lub Delegatura Biura Geodezji i Katastru w Dzielnicy Praga-Południe (dla nieruchomosci zlokalizowanych w tej dzielnicy) wydają wypisy i wyrysy z operatu ewidencyjnego do ujawnienia w księdze wieczystej wpisu oznaczenia nieruchomości i jej powierzchni na podstawie danych wykazanych w ewidencji gruntów i budynków.

Wypisy i wyrysy z operatu ewidencyjnego są wydawane w terminie do 10 dni roboczych licząc od dnia złożenia kompletnego wniosku wraz z potwierdzeniem uiszczenia należnej opłaty za sporządzenie dokumentów  Okres ten może wydłużyć się do 30 dni, jeżeli przed wydaniem dokumentu niezbędne będzie dokonanie aktualizacji zapisów w ewidencji gruntów i budynków lub aktualizacja danych w operacie ewidencji gruntów i budynków. Nieuiszczenie należnych opłat za sporządzenie dokumentów, w terminie wskazanym przez organ, powoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.   
O wydanie wypisu,  wypisy i wyrysu z operatu ewidencyjnego zawierającego dane podmiotowe może wystąpić właściciel, władający nieruchomością lub osoba upoważniona przez osobę ujawnioną w ewidencji, która wykonuje prawo własności lub sprawuje zarząd nad nieruchomością, a także podmiot który wykaże interes prawny.
Wypis niepełnej treści nie zawierający danych podmiotowych może być wydany każdemu zainteresowanemu wnioskodawcy. Taki wypis nie zawiera informacji o podmiocie wykazanym w ewidencji gruntów i budynków oraz numerze księgi wieczystej działki lub lokalu.

1.Właściciele i władający zgłaszają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian i dostarczają stosowne dokumenty(oryginały lub wypisy/odpisy dokumentów), będące podstawą zgłaszanych zmian (art.22 ust.2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne). Obowiązek zgłaszania zmian nie dotyczy zmian wynikających z dokumentów takich dokumentów jak: akty notarialne, prawomocne orzeczenia sądu, ostateczne decyzje administracyjne, odpisy z ksiąg wieczystych, odpisy dokumentacji architektoniczno-budowlanej przechowywanej przez organy administracji, dokumentacja geodezyjna i kartograficzną przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierająca wykazy zmian danych ewidencyjnych oraz z aktów normatywnych i  wynikających z publicznych ewidencji i rejestrów.
2.Jeżeli uzyskanie danych niezbędnych do aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków nie jest możliwe w inny sposób, starosta może, w drodze decyzji administracyjnej, nałożyć na właścicieli/władających, obowiązek:
1)opracowania dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków, w przypadku ustalenia, że stan rzeczywisty nieruchomości jest inny niż ujawniony w tej bazie danych, a różnica ta jest skutkiem robót budowlanych, o których mowa w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 oraz z 2014 r. poz. 40, 768 i 822);
2)udostępnienia dokumentacji budowy lub dokumentacji powykonawczej, o której mowa w art. 3 pkt 13 i 14 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, jeżeli jest to niezbędne do ujawnienia w bazie danych ewidencji gruntów i budynków danych dotyczących budynku lub działki;
3)udzielenia informacji o sposobie użytkowania budynków i lokali.
3.W przypadku uchylania się obowiązanych podmiotów od wykonania nałożonego decyzją administracyjną obowiązku opracowania dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków, następuje egzekucja tego obowiązku w drodze wykonania zastępczego w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015, z późn. zm.).

Kartoteki są zakładane dla lokali mieszkalnych lub dla lokali o innym przeznaczeniu, dla których uprzednio Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego wydało zaświadczenie o samodzielności lokali, przedstawionych w dokumentacji architektoniczno - budowlanej zawierającej rzuty poziome przedmiotowych  lokali. W celu założenia kartoteki dla samodzielnego lokalu osoby zainteresowane składają wniosek do Biura Geodezji i Katastru (na druku zgłoszenia zmiany), do którego należy dołączyć:
-wspomniane wyżej rzuty lokali, opcjonalnie dopuszczamy zamiast rzutów dostarczenie przez wnioskodawcę,
-opcjonalnie arkusze danych ewidencyjnych dla lokalu/li podpisane przez osobę posiadającą uprawnienia architektoniczno-budowlane, dostarczone dodatkowo  rzuty lokalu/li posłużą do weryfikacji danych w arkuszu, a po założeniu kartotek są zwracane wnioskodawcy;
-oryginały zaświadczeń o samodzielności lokali lub wskazanie nr zaświadczenia i daty wydania  (począwszy od 2013 roku egzemplarze zaświadczeń przesyłane są do Biura Geodezji i Katastru bezpośrednio z Wydziałow Architektury w Dzielnicach) w przypadku, gdy zaświadczenie było wydane  do końca 2012  należy przy składaniu wniosku dołączyć jego kopię oraz okazać oryginał w celu poświadczenia, że oryginał został okazany.

Informacje o właścicielu konkretnej nieruchomości zawierają księgi wieczyste prowadzone dla nieruchomości m.st. Warszawy przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa z siedzibą Al. Solidarności 58, 00-240 Warszawa.
Księgi wieczyste są jawne, a wgląd do ksiąg nieodpłatny.
Biuro Geodezji i Katastru lub Delegatura Biura Geodezji i Katastru w Dzielnicy Praga-Południe (dla nieruchomości zlokalizowanych w tej dzielnicy) na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków udostępnia odpłatnie w formie wypisów z operatu ewidencyjnego informacje zawarte w/w operacie (jedną z danych ewidencyjnych dotyczących działki lub lokalu jest numer księgi wieczystej – w przypadku gdy księga wieczysta została założona). Dane udostępniane są w trybie art. 24 ust. 5 jedynie dla właściciela/władającego nieruchomości lub innych osób posiadających interes prawny.

Gospodarka Odpadami Komunalnymi

Użytkownik zużytego sprzętu elektronicznego lub elektrycznego wykorzystywanego w gospodarstwach domowych jest obowiązany do oddania takiego sprzętu zbierającemu.

Zbierającym może być w tym przypadku sprzedawca nowego sprzętu, który jest obowiązany przy zakupie przyjąć zużyty sprzęt tego samego rodzaju w ilości jeden za jeden.

Zbierającym są również supermarkety sprzedające sprzęt elektroniczny i elektryczny, z których niektóre wprowadziły na swoim terenie specjalne pojemniki, do których można bezpłatnie wkładać zużyty sprzęt.

Zbiórka takiego sprzętu została również zorganizowana Urząd Miasta Stołecznego Warszawy, który wyznaczył na terenie wszystkich dzielnic 19 punktów, w których można oddać bezpłatnie zużyty sprzęt.

 

Punkty pracują w każdą sobotę w godz. 10-14. Wykaz adresów tych punktów można uzyskać w każdym Wydziale Obsługi Mieszkańców w Urzędzie Dzielnicy.

Wykaz adresów można również znaleźć na stronie internetowej:

http://czysta.um.warszawa.pl/web/strony/punkty-zbiorki-zuzytego-sprzetu-elektrycznego-i-elektronicznego

Miejski Rzecznik Konsumentów

Miejski Rzecznik Konsumentów udziela konsumentom porad i informacji osobiście i telefoniczne.
Osoby zainteresowane pomocą udzielaną osobiście proszone są o zgłoszenie się do siedziby rzecznika:
Warszawa (09-099), przy ul. Senatorska 27, I piętro
w godzinach pracy Urzędu m. st. Warszawy:
od poniedziałku do piątku; od godz. 8.00 do godz. 16.00
w poniedziałki dodatkowo w godzinach od 16.00 do 18.00.
Porady i informacje telefoniczne udzielane są pod numerem telefonu: (22) 44 33 444 od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.00 do 16.00

Konsumenci będący mieszkańcami Warszawy mogą zgłaszać do Miejskiego Rzecznika Konsumentów również pisemne wnioski o pomoc. Wniosek powinien zawierać:
•dane konsumenta oraz dane przedsiębiorcy,
•chronologiczny opis faktów;
•określenie roszczeń wobec przedsiębiorcy;
•wszystkie niezbędne załączniki celem dokonania prawidłowego ustalenia stanu faktycznego oraz prawnego sprawy.
Formularz, który może ułatwić przygotowanie wniosku można pobrać ze strony internetowej rzecznika:  www.konsument.um.warszawa.pl .

Miejski Rzecznik Konsumentów rozpatruje wnioski bez zbędnej zwłoki, ale w kolejności wpływu. Czas rozpatrywania wniosku zależy ponadto od przedmiotu i charakteru sprawy, czasu potrzebnego na dokonanie oceny jej stanu prawnego i faktycznego. Jeżeli dokumenty załączone do wniosku są niekompletne, opis sprawy jest nieprecyzyjny, pomija istotne okoliczności lub fakty potrzebne dla ustalenia stanu faktycznego czas ten może ulec wydłużeniu.

Miejski Rzecznik Konsumentów  działa wyłącznie w sprawach konsumenckich, a więc w sprawach dotyczących zawierania i wykonywania umów pomiędzy konsumentami, a przedsiębiorcami.
Zgodnie z art. 221 kodeksu cywilnego za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.
Zgodnie z art. 431 k.c. przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową.
Rolą Rzecznika jest przede wszystkim udzielanie konsumentom porad i informacji prawnej.
W sprawach, w których Rzecznik dostrzega naruszenie interesu konsumenta, a przy tym szansę na polubowne rozstrzygnięcie sporu albo widzi potrzebę wyjaśnienia okoliczności faktycznych – występuje do przedsiębiorców.
W sprawach, w których w ocenie Rzecznika naruszony został interes konsumenta, ale strony przedstawiają zupełnie odmienny stan faktyczny albo kiedy polubowne zakończenie sporu okazuje się niemożliwe – Rzecznik może udzielić pomocy w dochodzeniu roszczeń przed sądem.

Miejski Rzecznik Konsumentów w Warszawie udziela pomocy wyłącznie mieszkańcom Warszawy.
Mieszkańcy innych powiatów (miast na prawach powiatów) mogą uzyskać pomoc rzecznika konsumentów w swoim powiecie (mieście).
Dane teleadresowe właściwego rzecznika należy ustalić w starostwie powiatowym (urzędzie miasta) na terenie którego zamieszkuje konsument. Dane te można też znaleźć na stronie internetowej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów www.uokik.gov.pl

Miejski Rzecznik Konsumentów wykonuje zadania samorządu powiatowego w zakresie ochrony konsumentów. Podstawę prawną działania Miejskiego Rzecznika Konsumentów stanowią przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r. nr 50 poz. 331 ze zm.)
Do zadań Rzecznika należy w szczególności:
•zapewnienie konsumentom bezpłatnego poradnictwa konsumenckiego i informacji prawnej w zakresie ochrony konsumentów;
•występowanie do przedsiębiorców w sprawach ochrony interesów i praw konsumentów;
•udzielanie konsumentom pomocy przy dochodzeniu roszczeń na drodze sądowej.

Miejski Rzecznik Konsumentów może również:
•sygnalizować Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów problemy dotyczące ochrony konsumentów, które wymagają podjęcia działań przez organy administracji rządowej;
•składać wnioski o zmianę lub stanowienie prawa miejscowego w sprawach ochrony konsumentów;
•występować z wnioskiem o ukaranie w sprawach o wykroczenia na szkodę konsumentów;
•reprezentować grupę konsumentów w postępowaniu grupowym.

Mieszkańcy

Tak, bo nie załatwisz sprawy

Ochrona środowiska

Istnieje możliwość uzyskania dofinansowania ze środków budżetu m.st. Warszawy na realizację inwestycji związanych z wykorzystaniem lokalnych źródeł energii odnawialnej, zlokalizowanych na terenie m.st. Warszawy, z wyjątkiem inwestycji polegających na:

-opracowaniu dokumentacji, pełnieniu nadzoru autorskiego i inwestorskiego, wymianie instalacji elektrycznej oraz wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania, wentylacji i ciepłej wody;
-zakupie i montażu urządzeń wytwarzających ciepło (np. kolektorów słonecznych, pomp ciepła itp.), służących do podgrzewania ciepłej wody użytkowej lub zasilania centralnego ogrzewania, w przypadku zasilania obiektu ciepłem z miejskiej sieci ciepłowniczej.

Zasady udzielania dotacji określa Uchwała Nr LXIII/1764/2013 Rady m.st. Warszawy z dnia 29.08.2013 r. w sprawie zasad udzielania dotacji celowej na finansowanie lub dofinansowanie inwestycji na terenie m.st. Warszawy, służących ochronie środowiska i gospodarce wodnej, której treść dostępna jest pod adresem: http://bip.warszawa.pl/Menu_przedmiotowe/zarzadzenia_uchwaly/default.html

Uprawnione do ubiegania się o dofinansowanie są m.in.: osoby fizyczne, wspólnoty mieszkaniowe, osoby prawne, przedsiębiorcy, jednostki sektora finansów publicznych, będące gminnymi lub powiatowymi osobami prawnymi.

Termin naboru wniosków:
-od dnia 1 września do dnia 31 grudnia roku, poprzedzającego planowany rok realizacji inwestycji;
-od dnia 2 stycznia do dnia 31 marca roku, w którym planowana jest realizacja inwestycji.

Wysokość dotacji: na realizację ww. inwestycji wnioskodawca może uzyskać dofinansowanie w wysokości:
-do 80% rzeczywistych kosztów realizacji inwestycji związanej z wykorzystaniem lokalnych źródeł energii odnawialnej (dot. jednostek sektora finansów publicznych, będących gminnymi lub powiatowymi osobami prawnymi);
-do 40% rzeczywistych kosztów realizacji inwestycji związanej z wykorzystaniem lokalnych źródeł energii odnawialnej (dot. pozostałych podmiotów), przy czym dla inwestycji polegających na:
·zakupie i montażu kolektorów słonecznych, maksymalna wartość dotacji udzielonej w ramach jednego wniosku o udzielenie dotacji dla osób fizycznych oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, nie może przekroczyć 15 000 zł;
·zakupie i montażu kolektorów słonecznych, maksymalna wartość dotacji udzielonej w ramach jednego wniosku o udzielenie dotacji dla wspólnot mieszkaniowych, osób prawnych i przedsiębiorców (z wyłączeniem osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą), nie może przekroczyć 40 000 zł;
·zakupie i montażu pomp ciepła z wymiennikiem gruntowym, maksymalna wartość dotacji udzielonej w ramach jednego wniosku o udzielenie dotacji, nie może przekroczyć 40 000 zł;
·zakupie i montażu instalacji fotowoltaicznych, maksymalna wartość dotacji udzielonej w ramach jednego wniosku o udzielenie dotacji, nie może przekroczyć 15 000 zł .
Możliwość przyznania dotacji jest uzależniona od posiadanych środków finansowych w budżecie m.st. Warszawy.
Informacje o sposobie postępowania, wymaganych dokumentach oraz formularz wniosku można uzyskać:
-w siedzibie Biura Ochrony Środowiska Urzędu m.st. Warszawy, Pl. Starynkiewicza 7/9, pok. 404 lub
-na stronie internetowej Biura Ochrony Środowiska http://bip.warszawa.pl/Menu_podmiotowe/Urzad/Biura_Urzedu/OS/dofinansowanie_przedsiewziec/inne/default.html

Dodatkowe wyjaśnienia można uzyskać pod numerem tel. (022) 44-32-575.

Istnieje możliwość uzyskania dofinansowania ze środków budżetu m.st. Warszawy na realizację inwestycji polegającej na likwidacji zbiornika bezodpływowego w związku z budową przyłącza do miejskiej sieci kanalizacyjnej.
Zasady udzielania dotacji określa Uchwała Nr LXIII/1764/2013 Rady m.st. Warszawy z dnia 29.08.2013 r. w sprawie zasad udzielania dotacji celowej na finansowanie lub dofinansowanie inwestycji na terenie m.st. Warszawy, służących ochronie środowiska i gospodarce wodnej, której treść dostępna jest pod adresem: http://bip.warszawa.pl/Menu_przedmiotowe/zarzadzenia_uchwaly/default.htm
Uprawnione do ubiegania się o dofinansowanie są m.in.: osoby fizyczne, wspólnoty mieszkaniowe, osoby prawne, przedsiębiorcy, jednostki sektora finansów publicznych, będące gminnymi lub powiatowymi osobami prawnymi.
Termin naboru wniosków:
-od dnia 1 września do dnia 31 grudnia roku, poprzedzającego planowany rok realizacji inwestycji;
-od dnia 2 stycznia do dnia 31 marca roku, w którym planowana jest realizacja inwestycji.
Wysokość dotacji: na realizację ww. inwestycji wnioskodawca może uzyskać dofinansowanie w wysokości 3 000,00 zł. Możliwość przyznania dotacji jest uzależniona od dostępności w danym roku środków finansowych w budżecie m.st. Warszawy.

Informacje o sposobie postępowania, wymaganych dokumentach oraz formularz wniosku można uzyskać:
-w siedzibie Biura Ochrony Środowiska Urzędu m.st. Warszawy, Pl. Starynkiewicza 7/9, pok. 404 lub
-na stronie internetowej Biura Ochrony Środowiska http://bip.warszawa.pl/Menu_podmiotowe/Urzad/Biura_Urzedu/OS/dofinansowanie_przedsiewziec/inne/default.htm
Dodatkowe wyjaśnienia można uzyskać pod numerami tel. (022) 44-32-573, 44-32-574, 44-32-575, 44-32-576, 44-32-577.

Istnieje możliwość uzyskania dofinansowania ze środków budżetu m.st. Warszawy na realizację inwestycji polegającej na demontażu, pakowaniu, transporcie wyrobów/odpadów zawierających azbest (np. płyty eternitowe faliste lub płaskie, rury azbestowo-cementowe w kanalizacji sanitarnej lub deszczowej, rury azbestowo-cementowe zsypowe lub wentylacyjne) i przekazaniu ich na składowisko odpadów niebezpiecznych.

Zasady udzielania dotacji określa Uchwała Nr LXIII/1764/2013 Rady m.st. Warszawy z dnia 29.08.2013 r. w sprawie zasad udzielania dotacji celowej na finansowanie lub dofinansowanie inwestycji na terenie m.st. Warszawy, służących ochronie środowiska i gospodarce wodnej, której treść dostępna jest pod adresem: http://bip.warszawa.pl/Menu_przedmiotowe/zarzadzenia_uchwaly/default.htm
Uprawnione do ubiegania się o dofinansowanie są m.in.: osoby fizyczne, wspólnoty mieszkaniowe, osoby prawne, przedsiębiorcy, jednostki sektora finansów publicznych, będące gminnymi lub powiatowymi osobami prawnymi.
Termin naboru wniosków:
-od dnia 1 września do dnia 31 grudnia roku, poprzedzającego planowany rok realizacji inwestycji;
-od dnia 2 stycznia do dnia 31 marca roku, w którym planowana jest realizacja inwestycji.
Wysokość dotacji: na realizację ww. inwestycji wnioskodawca może uzyskać dofinansowanie w wysokości do 100% rzeczywistych kosztów demontażu, pakowania, transportu wyrobów/odpadów zawierających azbest i przekazania na składowisko odpadów niebezpiecznych. Możliwość przyznania dotacji jest uzależniona od posiadanych środków finansowych w budżecie m.st. Warszawy.
Informacje o sposobie postępowania, wymaganych dokumentach oraz formularz wniosku można uzyskać:
-w siedzibie Biura Ochrony Środowiska Urzędu m.st. Warszawy, Pl. Starynkiewicza 7/9, pok. 404 lub
-na stronie internetowej Biura Ochrony Środowiska http://bip.warszawa.pl/Menu_podmiotowe/Urzad/Biura_Urzedu/OS/dofinansowanie_przedsiewziec/inne/default.htm
Dodatkowe wyjaśnienia można uzyskać pod numerami tel. (022) 44-32-576, 44-32-573.

W celu otrzymania zezwolenia na prowadzenie hodowli/utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną, należy złożyć wypełniony wniosek o wydawanie zezwolenia na prowadzenie hodowli/utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wraz z załącznikami do Wydziału Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy właściwej ze względu na planowane miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa lub Wydziału Ochrony Środowiska dla Dzielnicy ze względu na planowane miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa.
Szczegółowe informacje dostępne na stronie internetowej Urzędu m.st. Warszawy:
http://www.um.warszawa.pl/zalatw-sprawe-w-urzedzie/sprawa-w-urzedzie/wydawanie-zezwolen-na-prowadzenie-hodowli-lub-utrzymywani

Nadzór nad lasami prywatnymi w granicach miasta sprawuje Prezydent m st. Warszawy poprzez jednostkę organizacyjną m. st. Warszawy pod nazwą Lasy Miejskie - Warszawa ul. Grochowska 178/184 , 04-357 Warszawa, tel. 022-612-25-60.

W m.st. Warszawa nie obowiązuje podatek od posiadania psa. Podatek zastąpiono opłatą, o której mowa w art. 18a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2014r., poz. 849). Opłata może zostać wprowadzona przez radę gminy w formie uchwały. Radni m.st. Warszawy nie podjęli uchwały w tej sprawie.

Osoby społecznie opiekujące się kotami wolno żyjącymi (karmiciele) mogą zarejestrować się w Wydziale Ochrony Środowiska dla Dzielnicy m.st. Warszawy, w celu otrzymywania skierowań do lecznic weterynaryjnych, z którymi Dzielnica podpisała umowę, na wykonanie zabiegów sterylizacji, kastracji i ewentualnego leczenie kotów. Dodatkowo Urząd m.st. Warszawy wspiera karmicieli poprzez zapewnienie karmy, w celu dokarmiania kotów wolno żyjących. Aby otrzymać karmę dla kotów wolno żyjących, również należy zgłosić się do Wydziału Ochrony Środowiska dla Dzielnicy m.st. Warszawy.

Karty wędkarskie wydaje starosta właściwy dla miejsca zamieszkania wnioskodawcy.

Dla mieszkańców Warszawy karty wędkarskie wydawane są przez Prezydenta m.st. Warszawy w Biurze Ochrony Środowiska, Pl. Starynkiewicza 7/9 w Warszawie , w boksie oznaczonym numerem B-1 (parter), czynne od poniedziałku do piątku w godz. 815 – 1600 . Tel. Kontaktowy: (22) 22 44 32 580.

Wniosek wraz z informacją o załącznikach dostępny jest na stronie:

 http://www.um.warszawa.pl/zalatw-sprawe-w-urzedzie/sprawa-w-urzedzie/wydawanie-kart-wedkarskich

Usunięcie wyrobów zawierających azbest, w związku z nadmiernym ich zużyciem lub uszkodzeniem, jest obowiązkiem właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy nieruchomości. Wszystkie wyroby azbestowe należy usunąć do końca 2032 r., ale w pierwszej kolejności wyroby zniszczone, stanowiące zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi oraz dla środowiska poprzez uwalnianie do powietrza niebezpiecznych włókien azbestu.

 
Do wykonania prac związanych z usuwaniem i transportem odpadów zawierających azbest trzeba zaangażować dowolnie wybraną firmę, która zrobi to fachowo i bezpiecznie. Wykonawca zdejmie eternit z dachu i usunie inne wyroby azbestowe nie powodując zanieczyszczenia powietrza i ziemi w najbliższej okolicy, a następnie przygotuje odpady do transportu i zabierze je na składowisko. Zasady i warunki pracy wykonawcy ustalone są w  rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest  (Dz. U. Nr 71 poz. 649 z późn. zm.).

Prawo zobowiązuje Wykonawcę prac do następujących działań:                                                                                                                                     

  1. przeszkolenia zatrudnianych pracowników w zakresie bhp przy zabezpieczaniu i usuwaniu tych wyrobów,
  2. opracowania, przed rozpoczęciem prac szczegółowego planu prac w tym: obejmującego zakres niezbędnych zabezpieczeń pracowników oraz środowiska przed narażeniem na szkodliwość emisji azbestu,
  3. posiadania niezbędnego wyposażenia technicznego i socjalnego zapewniającego wykonanie prac orz zabezpieczeń pracowników i środowiska przed narażeniem na działanie azbestu,
  4. zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia prac właściwemu organowi nadzoru budowlanego, właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy oraz właściwemu państwowemu inspektorowi sanitarnemu w terminie co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem prac,
  5. izolowania od otoczenia obszaru prac z zachowaniem odległości nie mniejszej niż 1 m, przy zastosowaniu osłon zabezpieczających przenikanie azbestu do środowiska,
  6. ogrodzenia terenu prac z zachowaniem odległości nie mniejszej niż 1 m , przy zastosowaniu osłon zabezpieczających przed przenikaniem azbestu do środowiska,
  7. umieszczenia w strefie prac tablic informacyjnych o treści: ”UWAGA! Zagrożenie azbestem”,
  8. codziennego usuwania pyłu azbestowego ze strefy prac przy zastosowaniu podciśnieniowego sprzętu odkurzającego lub metodą czyszczenia „na mokro”.

 

Dodatkowo prace związane z usuwaniem wyrobów zawierających azbest wykonawca winien prowadzić tak, aby zminimalizować pylenie poprzez:

  1. nawilżanie wodą wyrobów zawierających azbest przed ich usuwaniem i utrzymywanie w stanie wilgotnym przez cały czas pracy,
  2. demontaż całych wyrobów bez ich uszkadzania,
  3. odspajania materiałów trwale związanych z podłożem przy zastosowaniu wyłącznie narzędzi ręcznych lub wolnoobrotowych, wyposażonych w miejscowe instalacje odciągające powietrze,
  4. codzienne zabezpieczanie zdemontowanych wyrobów i odpadów zawierających azbest oraz ich magazynowanie na wyznaczonym i zabezpieczonym miejscu.

 

Po wykonaniu prac wykonawca ma obowiązek złożenia właścicielowi nieruchomości pisemnego oświadczenia o prawidłowości wykonania prac oraz o oczyszczeniu terenu        z pyłu azbestowego z zachowaniem właściwych przepisów sanitarnych i technicznych.

Oświadczenie, o którym mowa, właściciel nieruchomości powinien przechowywać przez okres co najmniej 5 lat, zgodnie z § 8 ust. 4 ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r.

 

Wykonawca prac przekazuje odpady zawierające azbest na składowisko odpadów niebezpiecznych lub na wydzielone części składowisk odpadów innych niż niebezpieczne.

Zgodnie z art. 83 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta (w przypadku terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków – przez wojewódzkiego konserwatora zabytków) na wniosek posiadacza nieruchomości, albo właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego.

Jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem – lub użytkownikiem wieczystym, do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela.

W przypadku nieruchomości wspólnej niezbędna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli.

Na terenie Warszawy, zgodnie z pełnomocnictwami przekazanymi przez Prezydenta m. st. Warszawy, decyzje zezwalające na usunięcie drzew lub krzewów wydaje Zarząd odpowiedniej Dzielnicy. Wnioski należy składać w Wydziale Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy lub Wydziale Ochrony Środowiska dla Dzielnicy właściwej ze względu na położenie nieruchomości.

Zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, znajdującej się na terenie Warszawy, na mocy odpowiednich porozumień, wydaje Stołeczny Konserwator Zabytków. Wnioski należy składać w Biurze Stołecznego Konserwatora Zabytków.

Zgodnie z art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, nie jest wymagane uzyskanie zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów:

1) w lasach*;

2) owocowych, z wyłączeniem rosnących na terenie nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków oraz w granicach parku narodowego lub rezerwatu przyrody – na obszarach nieobjętych ochroną krajobrazową;

3) na plantacjach drzew i krzewów;

4) których wiek nie przekracza10 lat;

5) usuwanych w związku z funkcjonowaniem ogrodów botanicznych lub zoologicznych;

6) usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu z obszarów położonych między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano trasę wału przeciwpowodziowego, z wałów przeciwpowodziowych i terenów w odległości mniejszej niż 3 m od stopy wału;

7) które utrudniają widoczność sygnalizatorów i pociągów, a także utrudniają eksploatację urządzeń kolejowych albo powodują tworzenie na torowiskach zasp śnieżnych, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu;

8) stanowiących przeszkody lotnicze, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu;

9) usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu ze względu na potrzeby związane z utrzymaniem urządzeń melioracji wodnych szczegółowych.

 

* Zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów w lasach uzyskuje się na podstawie ustawy z dnia 28 .09.1991 r. o lasach

Rejestracja zwierząt należących do gatunków, podlegających ograniczeniom na podstawie przepisów prawa Unii Europejskiej

 

Posiadacz żywych okazów płazów, gadów, ptaków i ssaków jest obowiązany do pisemnego zgłoszenia ich do rejestru w terminie 14 dni od dnia wejścia w ich posiadanie. Wniosek o dokonanie wpisu należy złożyć w starostwie właściwym ze względu na miejsce przetrzymywania zwierząt.

Zwierzęta przetrzymywane w Warszawie wpisywane są do rejestru prowadzonego przez Prezydenta m.st. Warszawy w Biurze Ochrony Środowiska Pl. Starynkiewicza 7/9 w Warszawie.

Wniosek wraz z informacją o załącznikach dostępny jest na stronie:

http://www.um.warszawa.pl/zalatw-sprawe-w-urzedzie/sprawa-w-urzedzie/rejestracja-zwierzat-nalezacych-do-gatunkow-podlegajacych

Zgodnie z art. 83 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości.

Na terenie m. st. Warszawy, posiadaczem nieruchomości w pasie drogowym dróg krajowych, wojewódzkich i powiatowych jest Zarząd Oczyszczania Miasta, a w pasie drogowym dróg gminnych Urząd Dzielnicy właściwej ze względu na położenie nieruchomości. Z prośbą o podjęcie działań zmierzających do usunięcia drzew lub krzewów z pasa drogowego należy zwracać się do ww. jednostek.

Zezwolenie na usunięcie drzew w obrębie pasa drogowego drogi publicznej,
z wyłączeniem obcych gatunków topoli, wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Nie wyrażenie stanowiska w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu zezwolenia, o którym mowa, przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska uznaje się za uzgodnienie zezwolenia.

Zgodnie z art. 83 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości.

Jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym, do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela.

Zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków wydaje wojewódzki konserwator zabytków.

Wydanie zezwolenia, o którym mowa powyżej, może być uzależnione od przesadzenia drzew lub krzewów w miejsce wskazane przez wydającego zezwolenie albo zastąpienia ich innymi drzewami lub krzewami, w liczbie nie mniejszej niż liczba usuwanych drzew lub krzewów.

Na terenie Warszawy, zgodnie z pełnomocnictwami przekazanymi przez Prezydenta m. st. Warszawy, decyzje zezwalające na usunięcie drzew lub krzewów wydaje Zarząd odpowiedniej Dzielnicy. Wnioski należy składać w Wydziale Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy lub Wydziale Ochrony Środowiska dla Dzielnicy właściwej ze względu na położenie nieruchomości.

Zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, znajdującej się na terenie Warszawy, na mocy odpowiednich porozumień, wydaje Stołeczny Konserwator Zabytków. Wnioski należy składać w Biurze Stołecznego Konserwatora Zabytków.

 

Wniosek wraz z informacją o wymaganych załącznikach dostępny jest na stronie: http://www.um.warszawa.pl/zalatw-sprawe-w-urzedzie/sprawa-w-urzedzie/wydawanie-zezwolen-na-usuwanie-drzew-lub-krzewow-z-terenu

Polityka lokalowa

W znacznej części Miasto zbywa swoje lokale w trybie bezprzetargowym – na rzecz dotychczasowych najemców.

W sytuacji, gdy o nabycie stara się osoba, która mieszka w lokalu komunalnym, jednak nie jest najemcą, osoba taka powinna zgłosić się do Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy, w celu ustalenia kto posiada tytułu prawny do lokalu. Jednym z podstawowych warunków jest bowiem legitymowanie się prawem najmu do lokalu.

Podstawowym warunkiem sprzedaży lokalu mieszkalnego jest przeznaczenie lokalu do sprzedaży i brak przeszkód formalno-prawnych uniemożliwiających tą sprzedaż (np. kwestia roszczeń dawnych właścicieli, problemy geodezyjne itp.). Więcej w pytaniu: Kto może nabyć lokal komunalny?

Tak, ale w niektórych wypadkach powstanie obowiązek zwrotu uzyskanej bonifikaty. Zgodnie z art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.) dochodzenie zwrotu zrewaloryzowanej kwoty bonifikaty jest obligatoryjne, jeżeli przed upływem 5 lat (od daty kupna) nabywca lokalu zbył go lub wykorzystał na cele inne niż uzasadniające udzielenie bonifikaty.

Powyższego przepisu nie stosuje się w przypadku:

  • zbycia na rzecz osoby bliskiej,
  • zamiany lokalu mieszkalnego na inny lokal mieszkalny albo nieruchomość przeznaczoną lub wykorzystywaną na cele mieszkaniowe;
  • sprzedaży lokalu mieszkalnego, jeśli środki uzyskane z jego sprzedaży przeznaczone zostaną w ciągu 12 miesięcy na nabycie innego lokalu mieszkalnego albo nieruchomości przeznaczonej lub wykorzystanej na cele mieszkaniowe.

W przypadku zbycia na rzecz osoby bliskiej, zasady ogólne wyrażone w art. 68. ust. 2 stosuje się odpowiednio. Przez osobę bliską należy rozumieć zstępnych, wstępnych, rodzeństwo, dzieci rodzeństwa, małżonka, osoby przysposabiające i przysposobione oraz osobę, która pozostaje ze zbywcą faktycznie we wspólnym pożyciu.

Zgodnie z ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 roku Nr 261, poz. 2603 ze zm.) cena nieruchomości jest ustalana na podstawie jej wartości. Wartość tą określa rzeczoznawca majątkowy – sporządzając operat szacunkowy.

            Od ustalonej ceny w trybie bezprzetargowym udzielane są bonifikaty w wysokości:

  1. 80% ceny, gdy najemca legitymuje się co najmniej 5-letnim okresem najmu,
  2. 90% ceny, gdy najemca legitymuje się co najmniej 10-letnim okresem najmu,

– jeżeli cena sprzedaży zostanie zapłacona najpóźniej w dniu zawarcia umowy, a sprzedaż następuje z jednoczesnym oddaniem w użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu, lub

lub w wysokości:

  1. 60% ceny, gdy najemca legitymuje się co najmniej 5-letnim okresem najmu,
  2. 75% ceny, gdy najemca legitymuje się co najmniej 10-letnim okresem najmu,

– jeżeli cena sprzedaży zostanie rozłożona na raty, a sprzedaż następuje z jednoczesnym oddaniem w użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu.

Dodatkowo wysokość bonifikaty obniżona jest o 1%, jeśli sprzedaż lokalu następuje wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w skład której wchodzi miedzy innymi grunt.

            Jeżeli sprzedaż miałaby nastąpić na rzecz najemcy przed upływem 5 lat od nawiązania stosunku najmu to nastąpi to za 100 % wartości sprzedawanego lokalu (bez bonifikaty).

W trybie bezprzetargowym, lokal może nabyć najemca w oparciu o przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 roku Nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz Uchwały Nr XLII/999/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie sprzedaży, zamiany i nabywania lokali mieszkalnych w domach wielolokalowych.

            Zgodnie z art. 34 ust. 1. pkt 3 w/w ustawy sprzedaż może nastąpić na rzecz najemcy lokalu mieszkalnego, jeśli najem został nawiązany na czas nieoznaczony. Warto jednak zauważyć, że najemca nie może żądać zbycia lokalu na jego rzecz, przysługuje mu jedynie prawo pierwszeństwa na zasadach określonych w art. 34 ww. ustawy, w sytuacji, gdy właściciel zdecyduje o przeznaczeniu nieruchomości do sprzedaży.

            Sprzedaż lokalu możliwa jest również w drodze przetargu – dla osób, które nie są najemcami. W tym trybie zbywane są niezasiedlone lokale o uregulowanym stanie prawnym, o powierzchni powyżej 80m2. Informacji o ewentualnie ogłoszonych przetargach należy szukać w Urzędzie Dzielnicy, na stronie internetowej m.st. Warszawy lub Dzielnicy oraz w prasie.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu.

Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:

  • kobiet w ciąży,
  • małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U  Nr 64, poz. 593) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą,
  • obłożnie chorych,
  • emerytów i  rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,
  • osoby posiadającej status bezrobotnego,
  • osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały

-  chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany (art. 14 ust. 4 ustawy).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z poźn. zm.) dodatek mieszkaniowy przysługuje:

1)       najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,

2)      osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,

3)      osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,

4)      innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,

5)      osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

W świetle dyspozycji w art. 3 ust. 1 dodatek mieszkaniowy przysługuje, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym (dla osoby samotnej – 1118,76 zł), lub 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym (795,36 zł na osobę) obowiązującej w dniu złożenia wniosku. 

            Kolejnym kryterium jest powierzchnia zajmowanego lokalu. Dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30% albo 50% pod warunkiem, ze udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 30%.

Towarzystwa Budownictwa Społecznego działają m. in. w postaci spółek, których celem jest budowa mieszkań  z przeznaczeniem na wynajem. Osoby starające się o najem lokalu z zasobów TBS zgodnie z ustawą z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego - nie mogą posiadać tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego w tym samym mieście, a także zobowiązują się do pokrycia 30% kosztów budowy wybranego lokalu oraz wpłacają kaucję zabezpieczającą pokrycie należności czynszowych w wysokości 12-krotności miesięcznego czynszu za wynajmowane mieszkanie. W chwili obecnej Towarzystwa Budownictwa Społecznego pozyskują grunty pod kolejne inwestycje. Informacje o rozpoczęciu naboru do najmu lokali w zasobie TBS można uzyskać śledząc na bieżąco strony internetowe Spółek. 

Tak. W sytuacji, gdy właściciel lokalu lub jego pełnoletni zstępny, wstępny lub osoba, wobec której właściciel ma obowiązek alimentacyjny, ma zamiar zamieszkać w lokalu zajmowanym przez lokatora, może lokatorowi wypowiedzieć stosunek prawny nie później niż pół roku naprzód na koniec miesiąca kalendarzowego, jeżeli dostarcza lokatorowi lokal zamienny lub może wypowiedzieć stosunek prawny nie później niż 3 lata naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, w sytuacji gdy nie dostarcza lokatorowi lokalu zamiennego – art. 11 ust 4 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 31, poz. 266 z 2005 r.). Wypowiedzenie umowy najmu w wyżej wymienionym trybie, pod rygorem nieważności, powinno wskazywać osobę mającą zamieszkać w lokalu właściciela.

Zgodnie z art. 11 ust. 12 ustawy (przepis obowiązuje od 1 stycznia 2005 r.) jeśli lokator, któremu właściciel wypowiedział stosunek prawny (wypowiedzenie trzyletnie) jest osobą, której wiek w dniu otrzymania wypowiedzenia przekroczył 75 lat, a która po upływie terminu wypowiedzenia nie będzie posiadała tytułu prawnego do innego lokalu, w którym może zamieszkać, ani nie ma osób, które zobowiązane są wobec niej do świadczeń alimentacyjnych, wypowiedzenie staje się skuteczne dopiero w chwili śmierci lokatora; przepisów art. 691 § 1 i 2 nie stosuje się.

Tak.  Należy jednak zaznaczyć, że podwyżka czynszu, w wyniku której wysokość czynszu przekroczy w skali roku 3% wartości odtworzeniowej może być przez lokatora zakwestionowana poprzez wniesienie pozwu do sądu o ustalenie, że podwyżka jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona, lecz w innej wysokości. Ciężar udowodnienia zasadności podwyżki ciąży na właścicielu. Obowiązujące przepisy nie pozwalają właścicielowi nieruchomości na pobieranie od lokatorów innych opłat niż czynsz i opłat niezależnych od właściciela. Przez opłaty niezależne od właściciela należy rozumieć opłaty za dostawę do lokalu energii, gazu, wody oraz odbiór ścieków, odpadów i nieczystości ciekłych.

Podkreślenia wymaga również to, że Urząd m. st. Warszawy nie posiada kompetencji do ingerowania w sprawy dotyczące wysokości stawki czynszowej lokali położonych w budynkach będących własnością prywatną.

Tak. Zgodnie z art. 13 ust. 2  ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, współlokator może wytoczyć powództwo o nakazanie przez sąd eksmisji małżonka, rozwiedzionego małżonka lub innego współlokatora tego samego lokalu, jeżeli ten swoim rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie.

Tak. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, jeżeli lokator wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali w budynku, inny lokator lub właściciel innego lokalu w tym budynku może wytoczyć powództwo o rozwiązanie przez sąd stosunku prawnego uprawniającego go do używania lokalu i nakazanie jego opróżnienia.

Tak, w takim przypadku należy zwrócić się do Urzędu m. st. Warszawy z odpowiednim wnioskiem. Należy zaznaczyć, że zgodę na zarejestrowanie firmy w lokalu komunalnym wyraża się jedynie w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej przez najemcę lub osoby bliskie z nim zamieszkałe, a działalność ta musi być prowadzona poza przedmiotowym lokalem. 

Nie. Obowiązujące aktualnie przepisy uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, nie przewidują takiej możliwości.

Tak. Zgodnie z art. 6882 Kodeksu cywilnego bez zgody wynajmującego najemca nie może oddać lokalu lub jego części do bezpłatnego używania ani go podnająć. Zgoda wynajmującego nie jest wymagana co do osoby, względem której najemca jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym.

W przypadku braku takiej zgody najemca narażony jest na wypowiedzenie umowy najmu.

Zgodnie z § 40 uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, osobom, które przez co najmniej 7 lat zamieszkiwały z najemcą i pozostały w lokalu po opuszczeniu lokalu przez najemcę lub nie wstąpiły w najem po śmierci najemcy, może zostać wynajęty zajmowany lokal jeżeli do dnia wejścia w życie uchwały:

1) zamieszkiwały w lokalu za wiedzą zarządcy, a zajmowana łączna powierzchnia pokoi odpowiada strukturze rodziny,

2) właściciel nie uzyskał wyroku nakazującego opróżnienie lokalu,

3) nie zalegały z opłatami za korzystanie z lokalu,

i  spełniają  warunki określone w § 4 pkt 2 uchwały (tj. osiągają dochód nie przekraczający minimum dochodowego tj. średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 6 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o najem lokalu, nie przekraczający 100 % kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę w gospodarstwie wieloosobowym i 150% tej kwoty w gospodarstwie jednoosobowym, a także w gospodarstwie osoby samotnie wychowującej dziecko, obowiązujący w dniu złożenia wniosku) oraz nie posiadają tytułu prawnego do innego lokalu, budynku mieszkalnego lub jego części.

 

Uwaga! przepis ten ma charakter przejściowy i stosowany jest tylko do zdarzeń, które miały miejsce przed dniem wejścia w życie uchwały tj. przed dniem 1 stycznia 2005r.

Zgodnie z art. 691 ust. 1 ustawy z dnia 23.04.1964r. Kodeks cywilny,  w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują:

  • małżonek nie będący współnajemcą lokalu,
  • dzieci najemcy i jego współmałżonka,
  • inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych,
  • osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą.

Wyżej wymienione osoby wstępują w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, jeżeli stale zamieszkiwały w tym lokalu do chwili jego śmierci.  

Uwaga! Przepisu tego nie stosuje się w razie śmierci jednego ze współnajemców lokalu mieszkalnego.

Podstawy wypowiedzenia umowy najmu są enumeratywnie wymienione  w przepisach ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie Gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego.  Wynajmujący może wypowiedzieć umowę najmu w następujących przypadkach:

  • najemca pomimo pisemnego upomnienia nadal używa lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niezgodnie z jego przeznaczeniem lub zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, lub niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców albo wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali - termin wypowiedzenia 1 miesiąc, lub
  • najemca zalega z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności - termin wypowiedzenia - 1 miesiąc, lub
  • najemca wynajął, podnajął albo oddał do bezpłatnego używania lokal lub jego część bez wymaganej pisemnej zgody właściciela - termin wypowiedzenia - 1 miesiąc,
  • najemca używa lokalu, który wymaga opuszczenia w związku z koniecznością rozbiórki lub remontu budynku (najemcy przysługuje prawo do lokalu zamiennego) - termin wypowiedzenia - 1 miesiąc.
    Ponadto w przypadku, gdy czynsz jest niższy niż 3% wartości odtworzeniowej lokalu w skali roku, wynajmujący może wypowiedzieć umowę najmu, jeżeli:
  • najemca nie zamieszkuje w lokalu przez okres dłuższy niż 12 miesięcy (termin wypowiedzenia - 6 miesięcy),
  • najemcy przysługuje tytuł prawny do innego lokalu położonego w tej samej miejscowości, a lokator może używać tego lokalu, jeżeli lokal ten spełnia warunki przewidziane dla lokalu zamiennego (termin wypowiedzenia - 1 miesiąc).

Zgodnie z § 9 uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, z mieszkaniowego zasobu mogą być dokonywane zamiany lokali na lokale pozostających w innych zasobach, jeżeli strony zainteresowane zamianą posiadają tytuł prawny do zajmowania lokali, a nadto prawidłowo udokumentują zgodę dysponentów tych lokali na zamianę.

Tak.  Zgodnie z § 17 pkt 1 uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, po upływie okresu najmu osobom zajmującym lokal socjalny można wynająć na czas nieoznaczony ten sam lokal, jeżeli zachodzą warunki do wykreślenia tego lokalu z ewidencji lokali socjalnych, pod warunkiem, że najemca spełnia kryteria określone w § 4 uchwały (osiąga dochód nie przekraczający minimum dochodowego tj. średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 6 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o najem lokalu, nie przekraczający 100 % kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę w gospodarstwie wieloosobowym i 150% tej kwoty w gospodarstwie jednoosobowym, a także w gospodarstwie osoby samotnie wychowującej dziecko, obowiązujący w dniu złożenia wniosku). 

Tak.  Zgodnie z § 17 pkt 3 uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, po upływie okresu najmu osobom zajmującym lokal socjalny można w wyjątkowych wypadkach szczególnie trudnej, nadal utrzymującej się sytuacji życiowej najemcy, w tym pozostawania w niedostatku może być zawarta ponownie umowa najmu na ten sam lokal na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata. 

Sytuacja ta uregulowana jest w przepisach ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r, Nr 31, poz. 266). Art. 32 wymienionej ustawy  dokładnie określa sytuację, w której Gmina zobowiązana jest do dostarczenia lokalu zamiennego. Zgodnie z wyżej wymienionym przepisem w razie wypowiedzenia najmu na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 4  (tj. w przypadku wypowiedzenia stosunku prawnego, jeżeli lokator używa lokalu, który wymaga opróżnienia w związku z koniecznością rozbiórki lub remontu budynku), najemcy opłacającemu w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie wymienionej ustawy czynsz regulowany, obowiązek zapewnienia temu najemcy lokalu zamiennego  oraz pokrycia kosztów przeprowadzki spoczywa, do dnia 31 grudnia 2015 roku na właściwej gminie.

Zależy to od etapu na jakim jest postępowanie administracyjne o zwrot nieruchomości. Z zasady Urząd m. st. Warszawy nie realizuje zamian w budynkach położonych na nieruchomościach, o których zwrot toczy się postępowanie administracyjne z wniosku byłych właścicieli i jest ono na etapie po zapadnięciu decyzji SKO stwierdzającej nieważność lub uchylającej wydaną w przeszłości decyzję o odmowie przyznania byłym właścicielom hipotecznym własności czasowej do gruntu.  Spowodowane jest to tym, że w wyniku  unieważnienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji dekretowej, taki budynek nie stanowi własności m. st. Warszawy i w związku z tym tut. Urząd nie może dysponować lokalami znajdującymi się w takiej nieruchomości.

Lokal zamienny to lokal znajdujący się w tej samej miejscowości, w której jest położony lokal dotychczasowy, wyposażony w co najmniej takie urządzenia techniczne, w jakie był wyposażony lokal używany dotychczas, o powierzchni pokoi takiej jak w lokalu dotychczas używanym; warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli na członka gospodarstwa domowego przypada 10m2 powierzchni łącznej pokoi, a w przypadku gospodarstwa jednoosobowego - 20m2 tej powierzchni (ustawa z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego).

Lokal socjalny to lokal nadający się do zamieszkania ze względu na wyposażenie i stan techniczny, którego powierzchnia pokoi przypadająca na członka gospodarstwa domowego najemcy nie może być mniejsza niż 5m2, a w przypadku jednoosobowego gospodarstwa domowego 10m2, przy czym lokal ten może być o obniżonym standardzie (ustawa z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego).

Zgodnie z § 20 ust. 1 uchwały  Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, wnioski osób występujących o najem lokalu, zamianę lub uregulowanie tytułu prawnego do lokalu powinny być składane Urzędzie m. st. Warszawy w dzielnicy, w której zamieszkuje wnioskodawca, a w przypadku osób bezdomnych – w dowolnie wybranej przez wnioskodawcę dzielnicy.

W zależności od rodzaju kwalifikacji do udzielenia pomocy mieszkaniowej, na lokal komunalny oczekuje się od kilku miesięcy do kilku lat. Najdłużej na lokal oczekuje się w dzielnicach o małym zasobie mieszkaniowym

Przy rozpatrywaniu wniosków o udzielenie pomocy mieszkaniowej tj. o najem lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony bądź najem lokalu socjalnego brane jest pod uwagę kryterium dochodowe i powierzchniowe.

Takie sytuacje mają miejsce, ponieważ lokale uzyskiwane przez poszczególne dzielnice m. st. Warszawa są lokalami o różnej powierzchni  użytkowej i strukturze pomieszczeń. Powierzchnia mieszkalna (powierzchnia pokoi) lokalu socjalnego decyduje o tym, jak licznej rodzinie Zarząd Dzielnicy może zaoferować najem takiego lokalu. Przykładowo, gdy zwolni się lokal o dużym metrażu otrzyma go pierwsza rodzina wielodzietna na liście kwalifikująca się do jego objęcia, z pominięciem mniej licznych rodzin.

Nie, bowiem możliwości realizacji listy są ograniczone, spowodowane jest to głównie tym, że m.st. Warszawa dysponuje niewielką liczbą lokali w stosunku do ogromnych potrzeb mieszkańców.  Z tego względu uchwała regulująca zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m. st. Warszawy określa, komu przysługuje pierwszeństwo najmu. Zgodnie z § 7 uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, pierwszeństwo najmu przysługuje osobom, które:

 

1)       zamieszkują w lokalach usytuowanych w budynkach lub ich częściach objętych ostatecznym nakazem opróżnienia wydanym przez organ nadzoru budowlanego,

2)      są bezdomne i zostały objęte programem wychodzenia z bezdomności w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej,

3)      opuściły dom dziecka, rodzinę zastępczą lub rodzinny dom dziecka w związku z uzyskaniem pełnoletniości, a nie mają zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych i nie są w stanie ich zaspokoić we własnym zakresie, pod warunkiem, że z wnioskiem o pomoc mieszkaniową wystąpią w ciągu 3 lat od uzyskania pełnoletności,

4)      pozostają w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej w przypadku:

  • niepełnosprawności wnioskodawcy lub członka rodziny uprawnionego do wspólnego zamieszkiwania;
  • ciężkiej, przewlekłej choroby wnioskodawcy lub członka rodziny uprawnionego do wspólnego zamieszkiwania;
  • zaistnienia przemocy lub innej patologii w rodzinie,

5)      zamieszkują w budynkach lub ich częściach przeznaczonych do rozbiórki ze względu na planowane inwestycje miejskie.

Zgodnie z § 13 uchwały  Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, umowa najmu lokalu socjalnego może zostać zawarta z osobą, która nie ma tytułu prawnego do lokalu i znajduje się w niedostatku. Przez niedostatek należy rozumieć średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o najem lokalu, nie przekraczający 150 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, a także w gospodarstwie osoby samotnie wychowującej dziecko i 100 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązujący w dniu złożenia wniosku. Najniższa emerytura wynosi aktualnie 636,29 zł

Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 11 września 2007 roku w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 roku, od dnia 1 stycznia 2008 r. ustala się minimalne wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.126 zł.

Zgodnie z § 4 uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, z mieszkaniowego zasobu wynajmowane są lokale osobom, które:

1)              są bezdomne lub pozostają w rudnych warunkach mieszkaniowych, tj. są najemcami bądź zamieszkują za zgodą wynajmującego w lokalu, w którym na osobę przypada nie więcej niż 6 m2 powierzchni łącznej  pokoi, a także osoby zamieszkujące w pomieszczeniach nie nadających się  na stały pobyt ludzi w rozumieniu prawa budowlanego, a nadto

2)             osiągają dochód nie przekraczający minimum dochodowego (przez minimum dochodowe należy rozumieć średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 6 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o najem lokalu, nie przekraczający 100 % kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę w gospodarstwie wieloosobowym i 150% tej kwoty w gospodarstwie jednoosobowym, a także w gospodarstwie osoby samotnie wychowującej dziecko, obowiązujący w dniu złożenia wniosku). 

Lokale wchodzące w skład mieszkaniowego zasobu m. st. Warszawy są wynajmowane przede wszystkim na rzecz osób:

uprawnionych do otrzymania lokalu zamiennego,  które legitymują się tytułem prawnym, płacąc przed wejściem w życie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego czynsz regulowany, zamieszkujących w budynku, co do którego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję o konieczności opróżnienia budynku i wyłączenia go z użytkowania,

-  uprawnionych do otrzymania lokalu socjalnego na podstawie  wyroku sądu orzekającego eksmisję i przyznającego uprawnienie do otrzymania takiego lokalu;

- umieszczonych na liście osób zakwalifikowanych do udzielenia pomocy mieszkaniowej na zasadach określonych w przepisach uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy.

Polityka społeczna

Zasiłek dla opiekuna przysługuje osobie, która utraciła prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z dniem 1 lipca 2013r. w związku z wygaśnięciem z mocy prawa decyzji przyznającej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego.
Zasiłek dla opiekuna przysługuje w wysokości 520 zł miesięcznie, za okresy:
1)od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy, w których osoba spełniała warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012r.;                2)od dnia wejścia w życie ustawy, jeżeli osoba spełnia warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r.
Zasiłek dla opiekuna za okres wymieniony w pkt 1 przysługuje wraz z odsetkami ustalonymi w wysokości odsetek ustawowych, określonej przepisami prawa cywilnego. Odsetki przysługują do dnia wejścia w życie ustawy.

Zasiłek dla opiekuna nie przysługuje za okresy, w których:
1)osobie ubiegającej się o zasiek dla opiekuna zostało ustalone prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego lub świadczenia pielęgnacyjnego lub
2)na osobę wymagającą opieki innej osobie zostało ustalone prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego lub świadczenia pielęgnacyjnego

Zasiłek dla opiekuna przysługuje:
1)matce albo ojcu,
2)innym osobom, na których, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59, z późn. zm.), ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności,
3)opiekunowi faktycznemu dziecka
-jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”.
Zasiłek dla opiekuna przysługuje także osobie innej niż spokrewniona w pierwszym stopniu, na której ciąży obowiązek alimentacyjny w przypadku gdy nie ma osoby spokrewnionej w pierwszym stopniu, albo gdy osoba ta nie jest w stanie sprawować opieki, o której mowa powyżej (art. 17 ust. 1a ustawy).

Zasiłek dla opiekuna przysługuje:
1)obywatelom polskim,
2)cudzoziemcom:
a)do których stosuje się przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego,
b)jeżeli wynika to z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów dwustronnych o zabezpieczeniu społecznym,
c)przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573), lub w związku z uzyskaniem w Rzeczypospolitej Polskiej statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej, jeżeli zamieszkują z członkami rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
-jeżeli zamieszkują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres zasiłkowy, w którym otrzymują świadczenie pielęgnacyjne, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej (art. 1 ustawy).


Zasiłek dla opiekuna nie przysługuje, jeżeli:
1)osoba sprawująca opiekę:
a)ma ustalone prawo do emerytury, renty (inwalidzkiej, z tytułu niezdolności do pracy lub szkoleniowej), renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego,
b)ma ustalone prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na inną osobę w rodzinie lub poza rodziną;
c)jest zatrudniona lub wykonuje inną pracę zarobkową (zgodnie z art. 3 pkt 22 ustawy  zatrudnienie lub inna praca zarobkowa to wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego, umowy o pracę nakładczą oraz wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, a także prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej);
2)osoba wymagająca opieki:
a)pozostaje w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,
b)została umieszczona w rodzinie zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej spokrewnionej z dzieckiem, albo, w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji w placówce zapewniającej całodobową opiekę, w tym w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym,  korzysta w niej z całodobowej opieki przez więcej niż 5 dni w tygodniu, z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej;
3)osoba w rodzinie ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury w związku z opieką nad dzieckiem;
4)osoba w rodzinie ma ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego albo świadczenia pielęgnacyjnego na tę lub inną osobę w rodzinie lub poza rodziną,
5)na osobę wymagającą opieki członek rodziny jest uprawniony do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką za granicą, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Oferta zajęć korekcyjno-edukacyjnych skierowanych do sprawców przemocy to programy oferujące szereg oddziaływań, warsztatów i konsultacji realizowanych przez instytucje samorządowe i organizacje pozarządowe, zmierzających do zaprzestania przemocy w rodzinie.

Informacje odnośnie programów aktualizowane są corocznie na stronie Biura Pomocy i Projektów Społecznych w zakładce dotyczącej Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie: http://politykaspoleczna.um.warszawa.pl/przeciwdzialanie-przemocy/gdzie-znalezc-pomoc

Poniżej znajduje się lista placówek prowadzących zajęcia korekcyjno-edukacyjne w 2014 roku na terenie m.st. Warszawy.

Nazwa placówki/

organizacji realizującej ofertę

Miejsce realizacji

– adres, tel.

Oferowana pomoc

Stowarzyszenie na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”

 

ul. Żurawia 16/20,

00-515 Warszawa,

tel.(022) 499 37 33

 

Zapisy telefonicznie lub osobiście:

 

-indywidualne konsultacje diagnostyczne (kwalifikujące, motywujące)

 

- grupa korekcyjno-edukacyjna (15 spotkań po 3 godziny w ciągu cyklu – czwartki po południu)grupa zamknięta (istnieje możliwość dołączenia  do grupy do trzeciego spotkania)

 

- indywidualne konsultacje specjalistyczne (jako równoległy, uzupełniający tryb pracy w grupie, wg potrzeb)

 

- warsztaty umiejętności psychospołecznych (jeden 1- dniowy warsztat w ciągu cyklu organizowany w sobotę lub niedzielę -  8 godzin)

Bemowskie

Stowarzyszenie Trzeźwościowe

„Reduta”

 

ul. Synów Pułku 6,

01-354 Warszawa,

Tel. (22) 665 08 00

Kom. 504 204 365

Zapisy telefonicznie lub osobiście:

 

- prowadzenie indywidualnych konsultacji dla osób uzależnionych - sprawców przemocy (4x w miesiącu po 1 godzinie – wtorek 20.00-21.00)

- grupa motywacyjno-edukacyjna (4x w miesiącu po 2 godziny – wtorek 18.00-20.00) – grupa otwarta, całoroczna

 

Specjalistyczna Poradnia Rodzinna Dzielnicy Bemowo m.st. Warszawy

 

ul. Gen. T. Pełczyńskiego 28e

01-471 Warszawa,

tel. (22) 664 13 42

 

 

Prowadzenie zajęć grupowych 1xw tyg. po 3 h.

(poniedziałek 18.00 – 21.00)

- grupa koedukacyjna zamknięta.

 

Pracownia Inicjatyw – Krzysztof Stańczyk

 

ul. Żeromskiego 29,

01-882 Warszawa,

(wejście od ul. Jarzębskiego)

piętro I, pok. 155

kom. 601 203 918

Konsultacje indywidualne dla sprawców przemocy domowej i członków ich rodzin, a także wszystkich zainteresowanych (w tym pracowników lokalnych służb i instytucji)

Zajęcia grupowe dla osób z problemem agresji wobec najbliższych

Przyjęcie do grupy poprzedza rozmowa z terapeutą prowadzącym

 

poniedziałki

godz. 16-17 konsultacje

godz. 17-20 zajęcia grupowe

 

Poradnia Terapii Uzależnienia

i Współuzależnienia  od Alkoholu, SPZOZ Warszawa Wola- Śródmieście

ul. Elektoralna 26,

00-892 Warszawa

tel. (22) 6203524

Kwalifikacja do programu po konsultacji. Możliwość zapisu na konsultację osobiście lub telefonicznie.

Spotkania grupowe.

W razie potrzeby sesja indywidualna z terapeutą i/lub konsultacja psychiatryczna.

 

Specjalistyczna Poradnia Rodzinna ds. Przeciwdziałania Przemocy

ul. Belgijska 4
02-511 Warszawa

tel. (22) 845 12 12
kom. 667833400

Grupy korekcyjno-edukacyjne dla kobiet i mężczyzn stosujących przemoc w rodzinie.

Przyjęcie do grupy poprzedzi konsultacja kwalifikacyjna. Osoby zainteresowane uczestnictwem w programie proszone są o kontakt telefoniczny.

Ośrodek Interwencji Kryzysowej, jest jednostką poradnictwa specjalistycznego, zapewniającą natychmiastową i kompleksową pomoc psychologiczną, prawną, psychiatryczną i socjalną osobom i rodzinom znajdującym się w sytuacji kryzysowej, w tym związanej z przemocą w rodzinie.

 

OŚRODKI INTERWENCJI KRYZYSOWEJ

 

Nazwa ośrodka

Adres ośrodka

Liczba

miejsc

 

Formy pomocy i terapii


Ośrodek Interwencji Kryzysowej

ul. 6 Sierpnia 1/5, 02-843 Warszawa

tel. (22) 855 44 32

 

 

  • · Interwencja kryzysowa (ambulatoryjna, telefoniczna, środowiskowa);
  • · Kompleksowa pomoc psychologiczna, psychiatryczna i prawna osobom przeżywającym kryzys;
  • · Prowadzenie indywidualnej psychoterapii krótkoterminowej;
  • · Poradnictwo socjalne;
  • · Udzielanie schronienia osobom doświadczającym przemocy i osobom znajdującym się w sytuacji kryzysowej;
  • · Organizowanie i prowadzenie grup wsparcia i warsztatów.


Ośrodek Interwencji Kryzysowej

ul. Dalibora 1,      01-439 Warszawa

tel. (22) 837 55 59

 

  • · Interwencje kryzysowe;
  • · Porady i konsultacje psychologiczne;
  • · Prowadzenie terapii indywidualnej lub rodzinnej oraz poradnictwa psychologicznego, krótkoterminowa psychoterapia indywidualna
    i małżeńska;
  • · Warsztaty i treningi psychologiczne (umiejętności, interpersonalne, komunikacja, asertywność);
  • · Porady prawne;
  • · Poradnictwo socjalne;
  • · Telefon zaufania;
  • · Udzielanie schronienia dla matek z dziećmi oraz osób w kryzysie (hostel);
  • · Kompleksowa pomoc psychologiczna rodzinom
    i osobom znajdującym się w nagłym kryzysie;
  • · Interwencja w nagłych zdarzeniach i przeżyciach traumatycznych;
  • · Działanie profilaktyczne poprzez propagowanie wiedzy i umiejętności potrzebnych do radzenia sobie z trudnościami sytuacjami życiowymi.

 

 

 

MIEJSCE SCHRONIENIA DLA OSÓB DOZNAJĄCYCH PRZEMOCY W RODZINIE

Nazwa ośrodka

Adres ośrodka

Formy pomocy i terapii

Specjalistyczny Ośrodek Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie

 

Kontakt przez Fundację Centrum Praw Kobiet

tel. (22) 828 38 26

 

Adres placówki jest utajniony.

- Zapewnienie bezpiecznego schronienia oraz doraźnej pomocy kobietom i dzieciom doświadczającym  przemocy w rodzinie;

- Pierwszy kontakt  i wsparcie specjalistów w obsłudze klientek SOW (Specjalistyczny Ośrodek Wsparcia);

- Specjalistyczne poradnictwo  prawne dla kobiet doświadczających przemocy w rodzinie;

- Specjalistyczne poradnictwo psychologiczne i krótkoterminowa terapia dla kobiet;

- Opieka psychologiczna i pomoc terapeutyczno-edukacyjna dla dzieci;

- Grupowe formy wparcia psychologicznego oraz edukacyjno – terapeutycznego dla kobiet;

- Specjalistyczne poradnictwo socjalne;

- Działania interwencyjne;

- Towarzyszenie w kontaktach z instytucjami.

Prawo zabrania stosowania przemocy i krzywdzenia swoich bliskich. Jeśli jesteś ofiarą przemocy ze strony osoby najbliższej, nie wstydź się prosić o pomoc.
Prawo stoi po Twojej stronie!

•w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia powiadom Policję 997, 112 lub prokuratora,
•masz również prawo do złożenia na Policji lub w prokuraturze zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez osobę, która krzywdzi Ciebie i Twoją rodzinę,
•w razie doznania obrażeń ciała zgłoś się do lekarza w celu udzielenia pomocy medycznej, możesz zażądać wystawienia bezpłatnego zaświadczenia lekarskiego o przyczynach i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie,
•jeżeli potrzebujesz rozmowy, bezpłatnej porady prawnej, wsparcia psychologicznego albo udzielenia informacji o miejscach pomocy w Twojej najbliższej okolicy zadzwoń pod numer Ogólnopolskiego Telefonu dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” tel. 801 12 00 02 (telefon działa od poniedziałku do soboty w godz. 8.00- 22.00, w niedziele i święta - w godz. 8.00- 16.00) i/lub Warszawskiej Niebieskiej Linii tel. (22) 668 70 00 lub napisz poradnia@niebieskalinia.pl (godziny pracy poradni: od poniedziałku do piątku w godzinach 1200 – 1800),
•w celu uzyskania kompleksowej pomocy możesz zgłosić się do:

-ośrodka pomocy społecznej lub/i punktu informacyjno-konsultacyjnego w dzielnicy, w której mieszkasz – pomogą Ci w sprawach socjalnych, bytowych i prawnych,

-ośrodka interwencji kryzysowej tel. (22) 837 55 59 i 22 855 44 32 – udzielą Ci pomocy i wsparcia w przezwyciężeniu sytuacji kryzysowej, a także opracują plan pomocy, mogą zapewnić schronienie Tobie i Twojej rodzinie,
-Ośrodka wsparcia „DOM” tel. (22) 616 10 36, który oferuje pomoc  psychologiczną, prawną oraz pedagogiczną dla dzieci, a także w uzasadnionych przypadkach udziela schronienia ofiarom przemocy w rodzinie,
-Specjalistycznego Ośrodka Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie tel. (22) 622 25 17 – zapewnią bezpłatne schronienie oraz pomoc psychologiczną, prawną, socjalną i terapeutyczną oraz poradnictwo zawodowe, opracują plan pomocy i zapewnią wsparcie,
•jeżeli przemocy w Twoim domu towarzyszy picie alkoholu, możesz zwrócić się o skierowanie sprawcy przemocy na leczenie odwykowe do komisji rozwiązywania problemów alkoholowych,
•masz prawo żądania wszczęcia procedury „Niebieskie Karty” przez przedstawicieli jednostek pomocy społecznej, oświaty, ochrony zdrowia, Policji i komisji rozwiązywania problemów alkoholowych,
•masz prawo złożyć wniosek w sądzie cywilnym o zobowiązanie sprawcy przemocy do opuszczenia wspólnie z Tobą zajmowanego mieszkania.

•Szczegółowe informacje na temat praw osób doznających przemocy w rodzinie znajdziesz na stronach: http://www.niebieskalinia.pl/ oraz www.mpips.gov.pl w zakładce „Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie”.
•Więcej informacji o ofercie pomocy dla osób doświadczających przemocy w rodzinie na terenie m.st. Warszawy możesz znaleźć na stronie Biura Pomocy i Projektów Społecznych w zakładce poświęconej Przeciwdziałaniu Przemocy w Rodzinie:
http://politykaspoleczna.um.warszawa.pl/przeciwdzialanie-przemocy

Poniżej znajduje się lista ogólnomiejskich placówek świadczących w 2014 roku pomoc w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie na terenie m.st. Warszawy - informacje aktualizowane są corocznie na stronie Biura Pomocy i Projektów Społecznych w zakładce dotyczącej Przeciwdziałaniu Przemocy w Rodzinie:
http://politykaspoleczna.um.warszawa.pl/przeciwdzialanie-przemocy/gdzie-znalezc-pomoc

 

ORGANIZACJE POZARZĄDOWE

 

Nazwa organizacji

Adres siedziby

Zakres zadań

Fundacja Centrum Edukacji Liderskiej

 

ul. Wiśniowa 42 lok. 39,
02-520 Warszawa

tel. (22) 6462256

 

- Działania informacyjno-konsultacyjne i pierwszy
 kontakt;

- Indywidualne konsultacje z psychologiem;

- Grupa dla kobiet, które doświadczały przemocy
 domowej;

- Grupa dla matek doświadczających „przemocy”
 w relacjach z dorastającymi/ dorosłymi dziećmi.

Instytut Psychologii Zdrowia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego

 

ul. Gęślarska 3,
02-412 Warszawa

tel. (22) 8239664

 

Miejsce realizacji zadania:

Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”

02-121 Warszawa

ul. Korotyńskiego 13

tel. (22) 824 25 01

 - Konsultacje kwalifikujące do programu tzw. pierwszy kontakt;

- Konsultacje psychologiczne indywidualne;

- Prowadzenie otwartej grupy edukacyjnej dla osób wchodzących do programu;

- Grupa wsparcia dla osób, które doznają lub doznawały przemocy w rodzinie;

- Warsztaty rozwoju osobistego dla kobiet;

-  Grupa wsparcia dla osób starszych doznających przemocy;

- Konsultacje prawne indywidualne;

- Spotkania edukacyjne o tematyce prawnej;

- Działania edukacyjno-informacyjne przez Internet.

Fundacja Dzieci Niczyje

ul. Walecznych 59,

03-926 Warszawa

tel. (22) 616 02 68

 

 Miejsce realizacji zadania:

Centrum Pomocy Dzieciom „Mazowiecka”

00-048 Warszawa

ul. Mazowiecka 12/25

tel. (22) 826 88 62

 

- Indywidualna pomoc psychologiczno-pedagogiczna świadczona bezpośrednio dzieciom
i ich rodzinom;

- Pomoc prawna;

- Psychologiczna pomoc grupowa – grupy dla rodziców;

- Psychologiczna pomoc grupowa –

grupy dla dzieci;

- Psychologiczna pomoc grupowa – grupa dla młodzieży.

Fundacja Dzieci Niczyje

Praskie Centrum Dziecka i Rodziny

ul. Walecznych 59,

03-926 Warszawa

tel. (22) 61616 69

- Pomoc psychologiczna i działania psychospołeczne w tym:

- Konsultacje psychologiczne dla rodziców;

- Spotkania tematyczne z cyklu „Ważne tematy dla mamy i taty”;

- Aktywne poniedziałki;

- Warsztaty umiejętności rodzicielskich „Być mamą”

 

Komitet Ochrony Praw Dziecka

ul. Oleandrów 6, III piętro,
00-629 Warszawa

tel. (22) 626 94 19

 

 

- Interwencje,

- Konsultacje z rodziną ,

- Wsparcie psychologiczne dzieci i rodziców,

- Warsztaty psychoedukacyjne dla rodziców,

- Porady prawne,

- Konsultacje diagnostyczne,

- Wsparcie psychologiczne dzieci – ofiar wykorzystywania seksualnego.

Stowarzyszenie Pomocy i Interwencji Społecznej

ul. Nowogrodzka 7 lok. 14, 00-513 Warszawa

 

Miejsce realizacji zadania: Ośrodek dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „DOM”

ul. Walecznych 59,

03-926 Warszawa

tel. (22) 616 10 36

 

- Praca socjalna;

- Opieka pedagogiczna nad mieszkańcami hostelu (23 miejsca);

- Poradnictwo psychologiczne;

- Grupa wsparcia dla osób dorosłych;

- Indywidualne konsultacje i porady wychowawcze dla matek oraz diagnoza i zajęcia psycho-korekcyjne dla dzieci;

- Warsztaty umiejętności wychowawczych dla matek;

- Poradnictwo prawne;

- Warsztaty umiejętności zaradczych dla ofiar przemocy;

- Opieka pedagogiczna i zajęcia aktywizujące dla dzieci.

Stowarzyszenie
„OD-DO”

 

ul. Siedmiogrodzka 5 kl. II, 01-204 Warszawa

tel. (22) 632 09 09

- Indywidualne konsultacje specjalistyczne;

- Grupa wsparcia;

- Warsztaty psycho-edukacyjne.

Fundacja „IKA” im. Iki Szpakowskiej

ul. Zgoda 13 lok. 157,
00-012 Warszawa

Miejsce realizacji zadania:

Placówka Fundacji

00-021 Warszawa

ul. Chmielna 15 lok. 102

tel. (22) 826 41 51
kom. 509 653 447

- Poradnictwo psychologiczne;

- Poradnictwo pedagogiczne;

- Poradnictwo prawne.

Fundacja Centrum Praw Kobiet

ul. Wilcza 60 lok. 19,

00-679 Warszawa

tel. (22) 622 25 17
Całodobowy telefon interwencyjny:
kom. 600 070 717

 

- Pierwszy kontakt z pokrzywdzonymi kobietami;

- Specjalistyczne – indywidualne poradnictwo  prawne;

- Indywidualne poradnictwo psychologiczne i oraz terapia;

- Specjalistyczne – indywidualne poradnictwo socjalno – zawodowe;

- Działania interwencyjne i asysta w kontaktach z instytucjami stosującymi prawo;

- Grupowe formy wsparcia:

pomoc grupowa – warsztaty umiejętności wychowawczych, warsztaty WenDo, warsztaty i spotkania edukacyjne i samopomocowe.

Fundacja Mederi

Al. Dzieci Polskich 20,
04-736 Warszawa

tel. (22) 815 76 03

- Pierwszy kontakt, wstępna diagnoza i wsparcie;

- Konsultacja diagnostyczne;

- Konsultacje i interwencje specjalistyczne;

- Konsultacje i interwencje prawne;

- Grupa psycho-edukacyjna dla dzieci z elementami socjoterapii;

- Grupa psycho-edukacyjna dla rodziców dzieci ofiar przemocy;

Fundacja Centrum Praw Kobiet

ul. Wilcza 60/19,
00-679 Warszawa

tel. (22) 622 25 17

Miejsce realizacji zadania:

Specjalistyczny Ośrodek Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie

tel. (22) 828 38 26

 

- Zapewnienie bezpiecznego schronienia oraz doraźnej pomocy kobietom i dzieciom doświadczającym  przemocy w rodzinie;

- Pierwszy kontakt  i wsparcie specjalistów w obsłudze klientek SOW (Specjalistyczny Ośrodek Wsparcia);

- Specjalistyczne poradnictwo  prawne dla kobiet doświadczających przemocy w rodzinie;

- Specjalistyczne poradnictwo psychologiczne i krótkoterminowa terapia dla kobiet;

- Opieka psychologiczna i pomoc terapeutyczno-edukacyjna dla dzieci;

- Grupowe formy wparcia psychologicznego oraz edukacyjno – terapeutycznego dla kobiet;

- Specjalistyczne poradnictwo socjalne;

- Działania interwencyjne;

- Towarzyszenie w kontaktach z instytucjami.

Stowarzyszenie OPTA

ul. Marszałkowska 85 lok. 34,
00-683 Warszawa

tel. (22) 626 05 00,
(22) 424 09 89,

(22) 622 52 52,

- Dyżury konsultacyjne i interwencyjne specjalistów ds. przeciwdziałania przemocy;

- Dyżury konsultacyjne i interwencyjne „adwokata socjalnego”;

- Porady psychologiczne dla uczestników;

- Porady prawne;

- Grupa wsparcia dla osób doświadczających przemocy;

- Warsztaty psychoedukacyjne;

- Spotkania edukacyjno-prawne;

- Grupa o charakterze rozwojowym;

- Opieka nad dziećmi uczestników.

Powiślańska Fundacja Społeczna

 

ul. Mokotowska 55

00-542 Warszawa
tel. (22) 625 77 82

 

Miejsce realizacji zadania:

Poradnia Rodzinna
ul. Dobra 5 lok.15/16

Warszawa

tel. (22) 627 07 25

- Konsultacje psychologiczne, wychowawcze, wsparcie psychologiczne, pomoc psychologiczna dla dzieci i rodziców;

- Interwencje kryzysowe;

- Konsultacje prawne;

- Konsultacje zawodowe;

- Pomoc terapeuty środowiskowego.

Towarzystwo Pomocy Młodzieży

 

ul. Nowolipki 2,

00-160 Warszawa

tel. (22) 887 88 05

- Pomoc psychologiczna dla młodzieży i rodziców;

- Grupa wsparcia;

- Konsultacje prawne dla młodzieży i rodziców.

 

PORADNIE

 

Nazwa placówki

Adres placówki

Zakres zadań

Specjalistyczna Poradnia Rodzinna ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie

02-786 Warszawa,

ul. Belgijska 4,

tel. (22) 845 12 12,

kom. 667 833 400

 

  • Konsultacje psychologiczne indywidualne oraz dla par/małżeństw,                                                            
  • Terapia indywidualna krótko i długoterminowa,           
  • Terapia grupowa,                                                      
  • Terapia dla par/małżeństw,                                       
  • Grupy wsparcia dla osób doznających przemocy w rodzinie,
  • Wsparcie psychologiczne indywidualne,                       
  • Poradnictwo prawne,
  • Konsultacje psychiatryczne.

Specjalistyczna Poradnia Rodzinna

Dzielnicy Bielany

Warszawa

Al. Zjednoczenia 11
tel. (22) 864 73 06

  • Poradnictwo psychologiczne, pedagogiczne (dla dzieci, młodzieży i dorosłych) i prawne w tym także:
  • terapia indywidualna,
  • mediacje rodzinne,
  • terapia małżeńska, partnerska,
  • prowadzenie grup:
  • wsparcie dla osób doświadczających przemocy,
  • wsparcie dla kobiet po 40 r.ż.,
  • oddziaływania psychoedukacyjne.

Specjalistyczna Poradnia Rodzinna

Dzielnicy Wawer

Ul. Włókiennicza 54

04-974 Warszawa

tel. (22) 612 77 97

  • warsztaty umiejętności opiekuńczo-wychowawczych dla rodziców

SZPZLO Warszawa – Bemowo,

Poradnia Terapii Uzależnienia Od Alkoholu i Współuzależnienia

 

ul. Czumy 1,

01-355 Warszawa

tel. (22) 664 58 95

 

  • Program terapeutyczny dla osób doznających przemocy w rodzinie.

 

SZPZLO Warszawa – Brudno,

Poradnia Terapii Uzależnienia Od Alkoholu i Współuzależnienia

 

ul. Rembielińska 8

03-343 Warszawa

tel. (22) 674 55 21

 

 

 

  •  Program terapeutyczny dla osób doznających przemocy w rodzinie.

SZPZLO Warszawa – Wola-Śródmieście

Poradnia Terapii Uzależnienia Od Alkoholu i Współuzależnienia

 

ul. Elektoralna 26

01-418 Warszawa

tel. (22) 620 35 24

  • Program terapeutyczny dla osób doznających przemocy w rodzinie.
  • Program korekcyjno-edukacyjny dla sprawców przemocy.

 

 

Co to jest Niebieska Karta?

W przypadku podejrzenia wystąpienia zjawiska przemocy domowej wszczynana jest procedura „Niebieskie Karty”. Dokument sporządzany jest na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” wydanym jako akt wykonawczy na podstawie art. 9d ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.
Procedurą Niebieskiej Karty możemy nazwać ogół czynności podejmowanych przez współpracujące ze sobą służby w sytuacji podejrzenia zaistnienia przemocy w rodzinie. Podmiotami uprawnionymi do wszczęcia procedury „Niebieskie Karty” są: policja, oświata, służba zdrowia, pomoc społeczna lub komisja rozwiązywania problemów alkoholowych.
Uprawniony przedstawiciel, wyżej wymienionych służb, w obecności osoby dotkniętej przemocą wypełnia formularz „Niebieska Karta – A”, który jest zarazem dokumentem wszczynający procedurę. Następnie osoba, co do której istnieje podejrzenie, iż stała się ofiarą przemocy wypełnia dokument „Niebieska Karta – B” uszczegóławiający informacje na temat sprawy (jeżeli sprawa dotyczy dziecka dokument wypełnia rodzic lub opiekun prawny). Wypełniony dokument „Niebieska Karta – A” w ciągu 7 dni od jego wypełnienia przekazuje się do przewodniczącego Zespołu Interdyscyplinarnego funkcjonującemu na terenie danej Dzielnicy m.st. Warszawy. Następnie Zespół szczegółowo analizuje konkretną sprawę, a także sporządza plan pomocy rodzinie i wyznacza sposób jego realizacji w ramach dalszej części procedury. Może on także zdecydować o powołaniu Grupy Roboczej dla danej rodziny. Grupa robocza składa się z zespołu specjalistów, pracowników służb pomocowych i organizacji mających potencjalny kontakt z rodziną. Do grupy mogą zostać powołani np. pracownik socjalny, policjant, pedagog szkolny, pracownik organizacji pozarządowej, w której udzielana jest pomoc osobie doświadczającej przemocy.
 Zakończenie procedury „Niebieska Karta” ma miejsce w przypadku gdy zrealizowano indywidualny plan pomocy i przemoc w rodzinie ustała lub w momencie gdy Zespół Interdyscyplinarny nie będzie widział żadnej zasadności podejmowania dalszych działań.

Czym są Zespoły Interdyscyplinarne?
Do głównych zadań zespołu interdyscyplinarnego (zgodnie z art. 9b ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie) należy integrowanie i koordynowanie działań podmiotów oraz specjalistów w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w szczególności przez:
1)diagnozowanie problemu przemocy w rodzinie;
2)podejmowanie działań w środowisku zagrożonym przemocą w rodzinie mających na celu przeciwdziałanie temu zjawisku;
3)inicjowanie interwencji w środowisku dotkniętym przemocą w rodzinie;
4)rozpowszechnianie informacji o instytucjach, osobach i możliwościach udzielenia pomocy w środowisku lokalnym;
5)inicjowanie działań w stosunku do osób stosujących przemoc w rodzinie.
W Warszawie funkcjonuje 18 Zespołów Interdyscyplinarnych ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, po jednym w każdej dzielnicy m.st. Warszawy, które zostały powołane w październiku 2011 r. przez Prezydenta m.st. Warszawy.

 

Poniżej znajduje się lista kontaktowa do Zespołów Interdyscyplinarnych dla każdej Dzielnicy m.st. Warszawy.

L.p.

Dzielnica

Adres

Telefon

1.

Bemowo

ul. Borowego 8,
01-357 Warszawa

(22) 533 78 85

2.

Białołęka

ul. Marywilska 44,
03-053 Warszawa

(22) 614 70 00 wew. 28

3.

Bielany

ul. Przybyszewskiego 80/82,
07-824 Warszawa

(22) 568 91 63

4.

Mokotów

ul. Wiśniowa 37,
02-545 Warszawa

(22) 848 09 24

5.

Ochota

ul. Przemyska 11,
02-361 Warszawa

(22) 822 23 36
(22) 822 29 62

6.

Praga-Południe

ul. Paca 42,
04-388 Warszawa

(22) 517 69 40

7.

Praga-Północ

ul. Szymanowskiego 6/61,
03-477 Warszawa

(22) 590 01 41
(22) 818 00 00

8.

Rembertów

ul. Dwóch Mieczy 22a,
04-491 Warszawa

(22) 673 54 12

9.

Śródmieście

ul. Bracka 18 lok. 64,
00-502 Warszawa

(22) 669 81 26

10.

Targówek

ul. Chodecka 2,
03-332 Warszawa

(22) 443 87 31

11.

Ursus

ul. Pl. Czerwca 1976r. 1,
02-495 Warszawa

(22) 478 41 15

12.

Ursynów

ul. Cybisa 7,
02-784 Warszawa

(22) 544 12 00 wew. 234

13.

Wawer

ul. Korkowa 119/123,
04-519 Warszawa

(22) 613 38 44

14.

Wesoła

ul. I Praskiego Pułku 21a,
05-075 Warszawa

(22) 773 44 12

15.

Wilanów

ul. Przyczółkowa 27a,
02-968 Warszawa

(22) 648 22 26

16.

Włochy

ul. Czereśniowa 35,
02-457 Warszawa

(22) 863 70 14

17.

Wola

ul.Karolkowa 58a,
01-193 Warszawa

(22) 632 01 25

18.

Żoliborz

ul. Dembińskiego 3,
01-644 Warszawa

(22) 569 28 00

Świadczeniami z pomocy społecznej są świadczenia pieniężne i niepieniężne przyznawane przez ośrodki pomocy społecznej.
Kryterium dochodowe uprawniające do otrzymania świadczeń z pomocy społecznej wynosi: 456 zł na osobę w rodzinie lub 542 zł na osobę samotnie gospodarującą.

Świadczenia pieniężne:
Najczęstsze formy to:
Zasiłek stały – który przysługuje osobie samotnej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku (kobiety 60 lat, mężczyźni 65) lub niepełnosprawności (orzeczony znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności), jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego dla osoby samotnie gospodarującej czyli kwoty 542 zł. lub osobie pełnoletniej  pozostającej w rodzinie, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeśli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie (kryterium na osobę w rodzinie – 456 zł.) Zasiłek stały ustala się dla osoby samotnie gospodarującej w wysokości różnicy między kryterium dochodowym, a jej dochodem, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 529 zł. miesięcznie. W przypadku osób w rodzinie zasiłek ustala się w wysokości różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie, a dochodem na osobę w rodzinie. Kwota tego zasiłku nie może być niższa niż 30 zł.

Zasiłek okresowy – przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego. Przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej (542 zł.), lub rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny (456 zł na osobę w rodzinie). Zasiłek okresowy ustala się w przypadku osób samotnie gospodarujących do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej, a dochodem tej osoby. Kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł. Natomiast dla w przypadku rodzin zasiłek ustala się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym rodziny, a dochodem tej rodziny. Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 50 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Natomiast w przypadku rodziny kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 50 % różnicy kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny. Kwota zasiłku nie może być niższa niż 20 zł.

Zasiłek celowy - może być przyznany na zaspokojenie niezbędnej potrzeby życiowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Wysokość zasiłku celowego nie jest określona ustawowo zależy od ustalenia indywidualnej sytuacji rodziny lub osoby na podstawie rodzinnego wywiadu środowiskowego oraz możliwości finansowych ośrodka.
Zasiłek celowy może być także przyznany osobie lub rodzinie jeśli poniosły one straty w wyniku zdarzenia losowego, klęski żywiołowej, lub ekologicznej. Wówczas może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie lub rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany:
- specjalny  zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi lub - zasiłek okresowy, zasiłek celowy lub pomoc rzeczowa pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową.

Świadczenie niepieniężne:
Ośrodek może zaproponować także świadczenia niepieniężne np. w formie pracy socjalnej, pomocy rzeczowej, usług opiekuńczych dla osoby starszej i chorej, poradnictwa specjalistycznego (prawnego, psychologicznego), interwencji kryzysowej, schronienia, posiłku, sprawienia pogrzebu, pobytu i usługach w domu pomocy społecznej i innych.
Pomoc w formie pracy socjalnej, poradnictwa specjalistycznego, interwencji kryzysowej świadczona jest bez względu na dochód.

Do wniosku o ustalenie prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego należy dołączyć:  
 
- uwierzytelnioną kopię dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby ubiegającej się o świadczenie z funduszu alimentacyjnego;
- zaświadczenia wydane przez naczelnika właściwego urzędu skarbowego lub oświadczenia o dochodzie podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 27, 30b, 30c i 30e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskanym w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy;
- oświadczenia o dochodzie członków rodziny rozliczających się na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, uzyskanym w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy;
 - zaświadczenia lub oświadczenia dokumentujące wysokość innych dochodów członków rodziny uzyskanych w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy (alimenty, stypendia socjalne, dochód z gospodarstwa rolnego), w szczególności zaświadczenie komornika prowadzącego postępowanie egzekucyjne na rzecz uprawnionego o wysokości świadczenia alimentacyjnego wyegzekwowanego w  roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy (jeśli postępowanie było prowadzone);
- zaświadczenie lub oświadczenie o wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne.
oświadczenie o bezskuteczności egzekucji lub zaświadczenie od komornika  prowadzącego postępowanie egzekucyjne stwierdzające bezskuteczność egzekucji (za ostatnie dwa miesiące poprzedzające miesiąc złożenia wniosku) lub
informacja właściwego sądu lub właściwej instytucji o podjęciu przez osobę uprawnioną czynności związanych z wykonaniem tytułu wykonawczego za granicą albo o niepodjęciu tych czynności w szczególności w związku z:- brakiem podstawy prawnej do ich podjęcia lub- brakiem możliwości wskazania przez osobę uprawnioną miejsca zamieszkania dłużnika alimentacyjnego za granicą;
- dokument stwierdzający wiek osoby uprawnionej;
- odpis podlegającego wykonaniu orzeczenia sądu zasądzającego alimenty, odpis postanowienia sądu o zabezpieczeniu powództwa o alimenty, odpis protokołu zawierającego treść ugody sądowej lub ugody zawartej przed mediatorem;
- zaświadczenie lub oświadczenie o uczęszczaniu osoby uprawnionej do szkoły lub szkoły wyższej, w przypadku, gdy osoba uprawniona ukończyła 18 rok życia;
- w przypadku, gdy osoba uprawniona znajduje się pod opieką opiekuna prawnego, orzeczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dla osoby uprawnionej;
- orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, w przypadku posiadania takiego orzeczenia przez osobę uprawnioną;
- przekazy lub przelewy pieniężne dokumentujące wysokość alimentów, jeżeli członkowie rodziny są zobowiązani wyrokiem sądu lub ugodą sądową do ich płacenia na rzecz osoby spoza rodziny;
- kopię karty pobytu, w przypadku cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm.) lub w związku z uzyskaniem w Rzeczypospolitej Polskiej statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej (+oryginały do wglądu).

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przyznawane są na warunkach określonych w ustawie z dnia  7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Z 2009 r. Nr 1, poz. 7 z późn. zm.).

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują:
- obywatelom polskim;
- cudzoziemcom:
- jeżeli wynika to z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów dwustronnych o zabezpieczeniu społecznym,
- przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich oraz zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm.),
- przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej,
- jeżeli osoby te zamieszkują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres świadczeniowy, w którym otrzymują świadczenia z funduszu alimentacyjnego, chyba że  dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują w wysokości bieżąco ustalonych alimentów, jednakże nie wyższej niż 500 zł miesięcznie.

Przyznanie prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego uzależnione jest od spełnienia kryterium dochodowego. Świadczenia te przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł.

Do świadczenia z funduszu alimentacyjnego ma prawo osoba uprawniona do alimentów od rodzica na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd, jeżeli egzekucja okazała się bezskuteczna.

Bezskuteczność egzekucji w rozumieniu ww. ustawy oznacza egzekucję, w wyniku której w okresie ostatnich dwóch miesięcy nie wyegzekwowano pełnej należności z tytułu zaległych i bieżących zobowiązań alimentacyjnych.

Działania wobec dłużników alimentacyjnych podejmowane są na wniosek organu właściwego wierzyciela tj. wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej jeśli:
1. osobie uprawnionej zostało przyznane prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego;
2. osoba uprawniona do świadczenia alimentacyjnego od rodzica lub jej przedstawiciel ustawowy złoży do organu właściwego wierzyciela wniosek o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego;
3. osoba uprawniona została umieszczona w pieczy zastępczej.

Wniosek osoby uprawnionej o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego

W przypadku bezskuteczności egzekucji osoba uprawniona do świadczenia alimentacyjnego od rodzica lub jej przedstawiciel ustawowy może złożyć do organu właściwego wierzyciela wniosek o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego.
Egzekucja bezskuteczna w rozumieniu przepisów ww. ustawy to egzekucja, w wyniku której w okresie ostatnich dwóch miesięcy nie wyegzekwowano pełnej należności z tytułu zaległych i bieżących zobowiązań alimentacyjnych.

Prawo to przysługuje niezależnie od tego, czy w sprawie jest wypłacane świadczenie z funduszu alimentacyjnego. Jeśli osobie uprawnionej zostało przyznane prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego, nie musi ona składać odrębnego wniosku w sprawie podjęcia działań wobec dłużnika alimentacyjnego, ponieważ organ wypłacający świadczenie z urzędu wystąpi o podjęcie takich działań do organu właściwego dłużnika.

Wniosek o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego składa się w organie wypłacającym świadczenia z funduszu alimentacyjnego w gminie wierzyciela. Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie organu prowadzącego postępowanie egzekucyjne o bezskuteczności egzekucji zawierające informację o stanie egzekucji, przyczynach jej bezskuteczności oraz o działaniach podejmowanych w celu wyegzekwowania zasądzonych alimentów. O takie zaświadczenie może także wystąpić do komornika organ właściwy wierzyciela.

Działania podejmowane wobec dłużników alimentacyjnych przez organ właściwy dłużnika

Organ właściwy dłużnika przeprowadza wywiad alimentacyjny, w celu ustalenia sytuacji rodzinnej, dochodowej i zawodowej dłużnika alimentacyjnego, a także jego stanu zdrowia oraz przyczyn niełożenia na utrzymanie osoby uprawnionej oraz odbiera od niego oświadczenie majątkowe.

Organ właściwy dłużnika przekazuje komornikowi sądowemu informacje mające wpływ na skuteczność prowadzonej egzekucji, w szczególności zawarte w wywiadzie alimentacyjnym oraz oświadczeniu majątkowym dłużnika alimentacyjnego.

W przypadku gdy dłużnik alimentacyjny nie może wywiązać się ze swoich zobowiązań z powodu braku zatrudnienia, organ właściwy dłużnika zobowiązuje go do zarejestrowania się jako bezrobotny albo jako poszukujący pracy w przypadku braku możliwości zarejestrowania się jako bezrobotny oraz informuje właściwy powiatowy urząd pracy o potrzebie aktywizacji zawodowej dłużnika.

Jeżeli dłużnik alimentacyjny uniemożliwia przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego lub odmówił:
1. złożenia oświadczenia majątkowego,
2. zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny albo poszukujący pracy,
3. bez uzasadnionej przyczyny, w rozumieniu przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac społecznie użytecznych, prac interwencyjnych, robót publicznych, prac na zasadach robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym dorosłych
organ właściwy dłużnika wszczyna postępowanie dotyczące uznania dłużnika za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.

Decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych nie wydaje sie wobec dłużnika, który przez okres 6 ostatnich miesięcy wywiązywał się w każdym miesiącu ze zobowiązań aliemntacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty bieżąco ustalonych w tytule wykonawczym alimentów.

Gdy deczyja o uznaniu dłużnika za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie sie ostateczna, organ właściwy dłużnika:
 
• składa wniosek o ściganie dłużnika za przestępstwo określone w art. 209 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.) oraz
• kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego.

Czynności podejmowane przez organ wypłacający świadczenie z funduszu alimentacyjnego  w odniesieniu do dłużników alimentacyjnych

Dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Odsetki są naliczane od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego, do dnia spłaty.

Organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Należności te podlegają ściągnięciu w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.).

Organ właściwy wierzyciela przekazuje dłużnikowi alimentacyjnemu:
1. informację o przyznaniu osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego;
2. decyzję w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego;
3. informację o wysokości zobowiązań dłużnika alimentacyjnego wobec Skarbu Państwa z tytułu:
• wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego na podstawie ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów,
• wypłaconych osobie uprawnionej na podstawie ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732 z późn. zm.) zaliczek alimentacyjnych,
• wypłaconych na podstawie ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o funduszu alimentacyjnym (Dz. U. z 1991 r. Nr 45, poz. 200, z późn. zm.) świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Na podstawie art. 8a ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, organ właściwy wierzyciela przekazuje do biura informacji gospodarczej informację gospodarczą o zobowiązaniu lub zobowiązaniach dłużnika alimentacyjnego wynikających z tytułów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, w razie powstania zaległości za okres dłuższy niż 6 miesięcy.

Zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Wysokość zasiłku pielęgnacyjnego wynosi 153,00 zł miesięcznie.

Zasiłek pielęgnacyjny może otrzymać:
obywatel polski, zamieszkały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, cudzoziemiec posiadający kartę stałego pobytu.

Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:
• niepełnosprawnemu dziecku;
• osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
• osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia;
• osobie, która ukończyła 75 lat.
Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje:
• osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego;
• osobie umieszczonej w instytucji zapewniającej nieodpłatnie całodobowe utrzymanie;
• jeżeli członkowi rodziny przysługuje za granicą świadczenie na pokrycie wydatków związanych z pielęgnacją tej osoby, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje w wysokości 520 zł miesięcznie.
Przyznanie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego jest uzależnione od kryterium dochodowego, przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza miesięcznie kwoty 623,00 zł. Świadczenie to, podobnie jak wszystkie świadczenia rodzinne jest wolne od podatku dochodowego.
Ustalając prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, organ właściwy zwraca się do ośrodka pomocy społecznej o przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, w celu weryfikacji okoliczności dotyczących spełniania warunków do otrzymania tego świadczenia.

Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje: osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r. poz. 788 i 1529 oraz z 2013 r. poz. 1439) ciąży obowiązek alimentacyjny, a także małżonkom, jeżeli:                                                      rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

Specjalny zasiłek opiekuńczy nie przysługuje, jeżeli:
1)osoba sprawująca opiekę:
a)ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego,
b)ma ustalone prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów;
c)legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
2)osoba wymagająca opieki została umieszczona w rodzinie zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej spokrewnionej, w rodzinnym domu dziecka albo, w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji, w placówce zapewniającej całodobową opiekę, w tym w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, z wyjątkiem podmiotu wykonującego działalność leczniczą, i korzysta w niej z całodobowej opieki przez więcej niż 5 dni w tygodniu;
3)na osobę wymagającą opieki inna osoba ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury;
4)członek rodziny osoby sprawującej opiekę ma ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10, specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów;                                               5) na osobę wymagającą opieki jest ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego , o którym mowa w art. 10, specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów;                                               6) na osobę wymagającą opieki inna osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje w wysokości 800 zł miesięcznie. Osobom, które mają ustalone prawo do świadczenia pielęgnacyjnego za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2014 r. przysługuje prawo do dodatkowej pomocy finansowej w wysokości 200 zł miesięcznie. Postępowanie w sprawie ustalenia prawa do pomocy wszczyna się z urzędu.
Przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego nie jest uzależnione od spełnienia kryterium dochodowego.

Świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje:
1)matce albo ojcu lub
2)opiekunowi faktycznemu dziecka,
3)osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną,
4)innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności,– jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności  albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
5)osobom innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagająca opieki, na których ciąży obowiązek alimentacyjny, świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, w przypadku gdy spełnione są łącznie następujące warunki:
-rodzice osoby wymagającej opieki nie żyją, zostali pozbawieni praw rodzicielskich, są małoletni lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,
-nie ma innych osób spokrewnionych w pierwszym stopniu, są małoletni lub  legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,
-nie ma osób, o których mowa w pkt 2 i 3, lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała:
-nie później niż do ukończenia 18. roku życia lub
-w trakcie nauki w szkole lub szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia.



Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli:
a)osoba sprawująca opiekę:
-ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego;
-ma ustalone prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów;
b)osoba wymagająca opieki:
-pozostaje w związku małżeńskim, chyba, że współmałżonek legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,
-została umieszczona w rodzinie zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej spokrewnionej, rodzinnym domu dziecka albo w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji w placówce zapewniającej całodobową opiekę, w tym w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, z wyjątkiem podmiotu wykonującego działalność leczniczą, i korzysta w niej z całodobowej opieki przez więcej niż 5 dni w tygodniu,  
c)na osobę wymagającą opieki inna osoba ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury,
d)członek rodziny osoby sprawującej opiekę ma ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego), specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia  pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów;
e)na osobę wymagającą opieki jest ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego), prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, prawo do świadczenia  pielęgnacyjnego lub prawo do lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów;
f)na osobę wymagającą opieki inna osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku przysługuje:
a)rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka;
b)opiekunowi faktycznemu dziecka (osoba faktycznie opiekującą się dzieckiem, jeżeli wystąpiła z wnioskiem do sądu rodzinnego o przysposobienie dziecka);
c)osobie uczącej się (osoba pełnoletnia ucząca się, niepozostająca na utrzymaniu rodziców w związku z ich śmiercią lub w związku z ustaleniem wyrokiem sądowym lub ugodą sądową prawa do alimentów z ich strony).

Zasiłek rodzinny przysługuje osobom wymienionym wpowyżej, do ukończenia przez dziecko:
-18 roku życia lub
-nauki w szkole, jednak nie dłużej niż do ukończenia 21 roku życia, albo
-24 roku życia, jeżeli kontynuuje naukę w szkole lub w szkole wyższej i legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności.
Osobie uczącej się zasiłek przysługuje pod warunkiem kontynuowania nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie dłużej niż do ukończenia 24 roku życia.
Zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 574,00 zł.  W przypadku, gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę lub dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 664,00 zł.

Wysokość zasiłku rodzinnego wynosi miesięcznie:
1. 77,00 zł na dziecko w wieku do ukończenia 5 roku życia,
2. 106,00 zł na dziecko w wieku powyżej 5 roku życia do ukończenia 18 roku życia,
3. 115,00 zł na dziecko w wieku powyżej 18 roku życia do ukończenia 24 roku życia.

Dodatki przysługują pod warunkiem przyznania prawa do zasiłku rodzinnego:

1. Dodatek z tytułu urodzenia dziecka przysługuje jednorazowo w wysokości 1000 zł.
2. Dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego przysługuje w wysokości 400 zł miesięcznie.

3. Dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka przysługuje w wysokości 170 zł miesięcznie na dziecko, nie więcej jednak niż 340,00 zł na wszystkie dzieci. W przypadku dziecka legitymującego się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności wysokość dodatku wynosi 250 zł miesięcznie, nie więcej jednak niż 500 zł na wszystkie dzieci.

4. Dodatek z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej przysługuje w wysokości 80,00 zł miesięcznie na trzecie i następne dzieci uprawnione do zasiłku rodzinnego.

5. Dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego przysługuje miesięcznie w wysokości:
a) 60,00 zł na dziecko w wieku do ukończenia 5 roku życia,
b) 80,00 zł na dziecko w wieku powyżej 5 roku życia do ukończenia 24 roku życia.

6. Dodatek z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego przysługuje raz w roku szkolnym w wysokości 100 zł na dziecko.

7. Dodatek z tytułu podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania przysługuje miesięcznie w wysokości:
a) 90 zł na dziecko - w związku z zamieszkiwaniem w miejscowości, w której znajduje się siedziba szkoły ponadgimnazjalnej lub szkoły artystycznej, w której realizowany jest obowiązek szkolny i obowiązek nauki, a także szkoły podstawowej lub gimnazjum w przypadku dziecka lub osoby uczącej się, legitymującej się orzeczeniem o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności albo
b) 50 zł na dziecko - w związku z dojazdem z miejsca zamieszkania do miejscowości, w której znajduje się siedziba szkoły, w przypadku dojazdu do szkoły ponadgimnazjalnej, a także szkoły artystycznej, w której realizowany jest obowiązek szkolny i obowiązek nauki w zakresie odpowiadającym nauce w szkole ponadgimnazjalnej.

Przyznanie prawa do zasiłku rodzinnego uzależnione jest m.in. od spełnienia kryterium dochodowego. Zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przeciętny miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 574,00 zł.
W przypadku gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przeciętny miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 664,00 zł.

Przyznanie prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się żywego dziecka od 1 stycznia 2013 r. jest uzależnione od kryterium dochodowego. Jednorazowa zapomoga przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza miesięcznie kwoty 1922,00 zł. Jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka przysługuje jednorazowo w wysokości 1000 zł na jedno dziecko.
Wniosek o wypłatę jednorazowej zapomogi należy złożyć w terminie 12 miesięcy od dnia narodzin dziecka. W przypadku gdy wniosek dotyczy dziecka objętego opieką prawną, opieką faktyczną albo dziecka przysposobionego wniosek składa się w terminie 12 miesięcy od dnia objęcia dziecka opieką albo przysposobienia, nie później niż do ukończenia przez dziecko 18-go roku życia. Wniosek złożony po terminie organ właściwy pozostawia bez rozpoznania.

Do wniosku o ustalenie prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka niezbędne jest m.in.:  zaświadczenie potwierdzające pozostawanie matki dziecka pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży. Bliższe informacje na temat wymaganych dokumentów można uzyskać w jednostce zajmującej się wypłatą świadczeń rodzinnych tj. w Urzędzie Dzielnicy właściwym ze względu na miejsce zamieszkania.

Wnioski o wyżej wymienione dofinansowania oraz pozostałe, finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) należy składać w Stołecznym Centrum Osób Niepełnosprawnych, przy ul. Gen Andersa 5.

Więcej informacji na stronie: http://scon.waw.pl/

Wnioski o wydanie karty parkingowej można składać w Stołecznym Centrum Osób Niepełnosprawnych, przy ul. Gen Andersa 5.

Więcej informacji na stronie: http://scon.waw.pl/

Projekt skierowany jest do osób, które spełniają łącznie następujące warunki:
-są nieaktywne zawodowo,
-są w wieku od 20 do 64 roku życia,
-mieszkają w Warszawie,
-mają zdiagnozowaną chorobę (Parkinsona, Stwardnienie Rozsiane (SM) lub  chorobę psychiczna z zaburzeniami o podłożu organicznym (F01-F09 wg Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-10)  lub są opiekunem osoby chorej,
-wypełnią i złożą formularz rekrutacyjny oraz deklarację przystąpienia do projektu dostępne na stronie lub w Biurze Projektu oraz dołącza dokumentacje medyczna potwierdzającą zdiagnozowana chorobę i jeśli dotyczy kopie legitymacji osoby niepełnosprawnej lub kopie decyzji o orzeczeniu niepełnosprawności
 
Miejsce składania dokumentów:
-Samodzielny Zespół Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego Warszawa Wawer, ul. Strusia 4/8 04-564 Warszawa, pok. 301 (Sekretariat), tel. (22) 590 09 24 lub  22 590 09 71
-Fundacja Żyć z chorobą Parkinsona, ul. Czerska 18 lok. 243, 00-732 Warszawa, tel. (22) 409 77 56
-Biuro Pomocy i Projektów Społecznych Urzędu Miasta st. Warszawy, ul. Niecała 2, 00-098 Warszawa, pok. 21, tel. (22) 443-14-78; (22) 443-14-92;

Dokumenty można również przesłać mailem na adres: erahman@um.warszawa.pl lub lwieczorek@um.warszawa.pl

Adres ośrodka: Samodzielny Zespół Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego Warszawa Wawer
Ul. Strusia 4/8, pok. 301 (Sekretariat), 04-564 Warszawa, tel. tel 22 590 09 71

Więcej informacji na stronie: www.parkinson.um.warszawa.pl

Procedura przetargowa mająca na celu wyłonienie wykonawcy projektu nie została jeszcze zakończona. Gdy tylko wybrany zostanie wykonawca, które przeprowadzi szkolenia i dostarczy sprzęt, będziemy telefonicznie kontaktować się z osobami zakwalifikowanymi w celu ustalenia terminu szkolenia.

O postępach w projekcie będziemy na bieżąco informować na stronie http://politykaspoleczna.um.warszawa.pl/ oraz na naszym profilu na Facebooku

Obecnie prowadzony jest projekt pn. Ośrodek dziennego pobytu dla osób z chorobą Parkinsona współfinansowany jest ze źródeł Europejskiego Funduszu Społecznego.

Celem projektu jest aktywizacja zawodowa i społeczna 660 osób dotkniętych chorobą Parkinsona(G20- G22 wg ICD-10), stwardnieniem rozsianym (G35 wg ICD-10) albo rozpoznaniem organicznych zaburzeń psychicznych (F01-F09 wg ICD-10) oraz ich opiekunów w wieku 20-64 lata zamieszkałych na terenie m.st. Warszawy. Okres trwania projektu przewidziano na lata 2012 – 2014.

W ramach projektu utworzony został ośrodek dziennego pobytu, w którym prowadzone są zajęcia usprawniająco - aktywizujące dla chorych na Parkinsona. Uczestnicy projektu mogą także wziąć udział w grupach wsparcia, skorzystać z poradnictwa zawodowego i odbyć integracyjne szkolenia wyjazdowe oraz szkolenia z zakresu radzenia sobie z codziennymi problemami.

Rekrutacja do projektu ma charakter stały.
 
Więcej informacji na stronie: http://parkinson.um.warszawa.pl/

O kolejnych projektach będziemy na bieżąco informować na stronie http://politykaspoleczna.um.warszawa.pl/ oraz na naszym profilu na Facebooku

Wszystkie osoby zakwalifikowane do udziału w projekcie zostały zawiadomione listownie. Firma przeprowadzająca szkolenia sama będzie kontaktować się z uczestnikami projektu w celu ustalenia terminu szkoleń, dlatego w tym momencie nie ma konieczności telefonowania do firmy, ani do Biura Pomocy i Projektów Społecznych. Szkolenia prowadzone będą w od czerwca do września, dlatego kontaktu można spodziewać się najwcześniej w maju.

Rekrutacja uczestników do obu projektów została zamknięta i obecnie nie przyjmujemy wniosków o uczestnictwo w projektach. Biuro Pomocy i Projektów Społecznych planuje kolejne inicjatywy o podobnym profilu, ale uzależnia ich realizację od możliwości pozyskania środków unijnych.

O kolejnych projektach będziemy na bieżąco informować na stronie http://politykaspoleczna.um.warszawa.pl/ oraz na naszym profilu na Facebooku http://www.facebook.com/pages/Warszawskie-Sprawy-Spo%C5%82eczne/423583541060322?ref=hl

Przewoźnik przyjmuje zlecenia w dni powszednie w godzinach od 8.00 do 16.00 pod numerem telefonu 22 870 08 08. Po godz. 16.00 oraz w soboty, niedziele i święta zlecenia są automatycznie rejestrowane.
Korzystający ponosi odpłatność za zryczałtowaną długość kursu (30 km) w wysokości 15 zł brutto.
Usługa przysługuje osobom o niepełnosprawności ruchowej w stopniu umiarkowanym lub znacznym, orzeczeniem grupy inwalidzkiej (I lub II), orzeczenia o całkowitej/częściowej niezdolności do samodzielnej egzystencji lub orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy.

Więcej informacji bezpośrednio u przewoźnika: 22 870 08 08

Usługa Asystent Osoby Niepełnosprawnej prowadzona jest przez „Ośrodek Nowolipie” (tel. 22 887-33-20); zlecenia można realizować przez 7 dni w tygodniu w godzinach 8.00-22.00, opłata wynosi 4 zł za 3,5 godz. i 1 zł za każdą kolejną rozpoczętą godzinę.
Program skierowany jest do osób pełnoletnich z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności (znaczny bądź umiarkowany) lub grupy inwalidzkiej (I lub II), orzeczenia o całkowitej/częściowej niezdolności do samodzielnej egzystencji lub orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy.

Więcej informacji na stronie: http://www.asystent.warszawa.pl/

Prawo jazdy

Na terytorium UE odpowiednim pojazdem silnikowym może kierować osoba posiadająca prawo jazdy wydane przez państwo członkowskie UE, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w okresie ważności prawa jazdy. Międzynarodowe prawo jazdy nie jest potrzebne.

Międzynarodowe prawo jazdy wydawane jest za opłata przez każdego starostę. Międzynarodowe prawo jazdy jest wydawane na podstawie krajowego prawa jazdy na okres 3 lat. Okres jego ważności nie może jednak przekraczać terminu ważności krajowego prawa jazdy. Międzynarodowe prawo jazdy wraz z krajowym prawem jazdy uprawnia do kierowania pojazdami w krajach, które nie są państwami – stronami konwencji o ruchu drogowym m. in. USA, Kanada.

Wszelkie informacje dostępne są w karcie informacyjnej dostępnej tutaj

Rejestracja pojazdów

Zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczajacym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu, zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym. Za niedotrzymanie tego terminu, w chwili obecnej kary nie są przewidziane.

W przypadku współwłasności jeden ze współwłaścicieli może załatwić sprawę w urzędzie na podstawie upoważnienia pozostałych współwłaścicieli.

Kartę pojazdu należy przedłożyć w organie rejestrującym pojazdy przy rejestracji i wyrejestrowaniu pojazdu, przy zawiadomieniu o zmianach, które powodują zmiany w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu, przy złożeniu wniosku o wtórnik dowodu rejestracyjnego

Zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczajacym 30 dni starostę o nabyciu pojazdu. W przypadku sprzedaży pojazdu przed rejestracją, następny nabywca do rejestracji pojazdu musi przedłożyć wszystkie dokumenty potwierdzające fakt przeniesienia własności pojazdu.

Tablice rejestracyjne należy przynieść aby organ rejestrujący mół je zalegalizować. W przypadku gdy pojazd posiada tablice rejestracyjne zgodne ze wzorem określonym w rozporządzeniu w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2007 r. Nr 186, poz. 1322 z późn. zm.) i nowy nabywca zostawia numer rejestracyjny, organ rejestrujący dokonuje jedynie legalizacji tablic rejestracyjnych.

Tablice rejestracyjne wydawane są w kolejności z magazynu.

Można natomiast określić indywidualny wyróżnik tablic rejestracyjnych.

 

Zgodnie z art. 74 ust. 2 pkt. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym czasowej rejestracji pojazdu dokonuje się z urzędu po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu. Czasowej rejestracji z urzędu dokonuje się w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracja pojazdu oraz na czas produkcji stałego dowodu rejestracyjnego. Dowód rejestracyjne nie jest drukowany bezpośrednio w organie rejestrującym.

Czasowej rejestracji z urzędu dokonuje się na okres 30 dni. Do tego czasu powinno się odebrać dowód rejestracyjny.

Po sprowadzeniu pojazdu z zagranicy należy przedłożyć do przetłumaczenia dokumenty na język polski przez przysięgłego tłumacza (dowód własności, dowód rejestracyjny), przedstawić pojazd do odprawy celnej lub opłacić podatek akcyzowy (Urząd Celny) i podatek VAT (Urząd Skarbowy), przedstawić pojazd do badania technicznego jeżeli jest wymagane.

Zatrzymany dowód rejestracyjny przez Policję można odebrać po ustaniu przyczyny zatrzymania:

- po przedłożeniu zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego, w przypadku zatrzymania dowodu rejestracyjnego z powodu nieaktualnej daty następnego badania technicznego lub po kolizji,

- po złożeniu wniosku o wydanie wtórnika dowodu rejestracyjnego, w przypadku zatrzymania DR ze względu na zniszczenie go w stopniu powodującym jego nieczytelność.

 

Tak, na podstawie pisemnego upoważnienia. W przypadku upoważnienia męża/ żony nie pobiera się opłaty za pełnomocnictwo.

Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje się na okres nieprzekraczajacy 30 dni. Termin ten może być jednorazowo przedłużony o 14 dni w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracja pojazdu.

Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania (siedzibę) właściciela pojazdu. Czasowej rejestracji dokonuje się:

1. z urzędu – po złożeniu wniosku o stałą rejestrację pojazdu,

2. na wniosek właściciela pojazdu – w celu umożliwienia:

- wywozu pojazdu za granicę,

- przejazdu pojazdu z miejsca zakupu lub odbioru na terytorium RP,

- przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania badania technicznego lub naprawy.

 Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczajacym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu.

Obowiązek oddania dowodu rejestracyjnego, tablic rejestracyjnych i karty pojazdu nie dotyczy zarejestrowanego pojazdu:

- zakupionego po przepadku na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu terytorialnego,

- zakupionego od Policji, ABW, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Sił Zbrojnych RP,

- wycofanego czasowo z ruchu, w tym przypadku zamiast dowodu rejestracyjnego wymaga się decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu,

- w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu do rejestracji pojazdu należy przedstawić zaświadczenia wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie,

- w przypadku pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim UE, Konfederacją Szwajcarską lub państwem członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zamiast dowodu rejestracyjnego dopuszcza się przedstawienie innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu, wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów w tym państwie.

 

Opłaty pobierane przy rejestracji pojazdu:

1. 12 zł – pozwolenie czasowe.

2. 30 zł – tablice rejestracyjne motorowerowe.

3. 40 zł – tablice rejestracyjne motocyklowe.

4. 80 zł – tablice rejestracyjne samochodowe.

5. 1000 zł - tablice rejestracyjne indywidualne samochodowe.

6. 500 zł – tablice rejestracyjne indywidualne motocyklowe.

7. 40 zł – tablice rejestracyjne na przyczepę.

8. 11 zł – komplet nalepek legalizacyjnych.

9. 16,50 zł – nalepka kontrolna na szybę pojazdu.

10. 48 zł – dowód rejestracyjny.

11. Opłata ewidencyjna za wydanie:

a. dowodu rejestracyjnego – 0,50 zł,

b. pozwolenia czasowego – 0,50 zł,

c. nalepki kontrolnej – 0,50 zł,

d. zalegalizowanych tablic rejestracyjnych – 0,50 zł,

Opłat można dokonać w kasie lub na konto Urzędu Dzielnicy. W tytule wpłaty należy wymienić osiem ostatnich znaków numeru VIN pojazdu/pojazdów. W przypadku rejestracji większej liczby pojazdów można uiścić zbiorczą kwotę w jednym przelewie/ dowodzie wpłaty.

12. 500 zł - od każdego pojazdu wprowadzonego na terytorium kraju. Opłatę uiszcza wyłącznie wprowadzający pojazd, który wprowadza na terytorium kraju nie więcej niż 1000 pojazdów w roku kalendarzowym i nie zapewnia sieci oraz podmiot nie będący przedsiębiorcą, który dokonuje wewnątrz wspólnotowego nabycia lub importu pojazdu. Opłatę należy wnieść na rachunek NFOŚiGW w BGK III Oddział Warszawa Nr 65 1130 1062 0000 0109 9520 0014.

13. Opłata skarbowa:

17 zł - za pełnomocnictwo

 

Rejestracji pojazdu dokonuje właściciel pojazdu. W przypadku współwłasności jeden ze współwłaścicieli może załatwić sprawę w urzędzie na podstawie upoważnienia pozostałych współwłaścicieli.

Sprawy rejestracji pojazdu może załatwić wnioskodawca lub jego upoważniony pełnomocnik. Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych (art. 33 kpa). Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie.

 

Do odbioru stałego dowodu rejestracyjnego potrzebne jest:

- dokument tożsamości,

- pozwolenie czasowe, które należy zwrócić organowi,

- karta pojazdu, jeżeli była wydana,

- pełnomocnictwo, w przypadku gdy wnioskodawca działa poprzez upoważnionego pełnomocnika.

 

Przy sprawach związanych z rejestracją pojazdu wymagany jest również dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia OC (niedostarczenie przedmiotowego dokumentu nie wpływa na pozytywne załatwienie sprawy, skutkuje natomiast powiadomieniem Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego o nie przedłożeniu dokumentu).

Transport drogowy

Kwestie cofania licencji reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013r., poz. 1414 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 15 wymienionej ustawy licencję, cofa się w przypadku gdy:
- wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją,
- przedsiębiorca nie podjął działalności objętej licencją w ciągu 6 miesięcy od dnia jej wydania, pomimo wezwania organu licencyjnego do jej podjęcia;
jeżeli  posiadacz licencji:
- nie spełnia wymagań uprawniających do wykonywania działalności w zakresie transportu drogowego,
- rażąco naruszył warunki określone w licencji lub inne warunki wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa,
- odstąpił licencję lub wypis z licencji osobie trzeciej,
- zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją, a w szczególności nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, transportu drogowego co najmniej przez 6 miesięcy,
- samowolnie zmienia wskazania urządzeń pomiarowo-kontrolnych, zainstalowanych w pojeździe;

Ponadto licencja  może być cofnięta, jeżeli jej posiadacz:
- nie przedstawił, w wyznaczonym terminie, stosownych  informacji i dokumentów, wynikających z przepisów ustawy,
- zalega w regulowaniu, stwierdzonych decyzją ostateczną lub prawomocnym orzeczeniem, zobowiązań: celnych, podatkowych lub innych zobowiązań na rzecz Skarbu Państwa z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, a także wobec kontrahenta.

Ceny za przejazdy taksówkami osobowymi na terenie m. st. Warszawy są cenami urzędowymi (maksymalnymi). Ich wysokość ustala Rada m. st. Warszawy. Aktualnie maksymalna opłata za przejazd 1 km wynosi 3 zł.
Taryfa 1 - obowiązuje w dni powszednie w godz. 6.00-22.00 - 1 km 3.00 zł.
Taryfa 2 - ( wyższa o 50 % od taryfy 1 ) obowiązuje w dni powszednie w godz 22.00-6.00 oraz w niedziele i święta w ciągu całej doby - 1 km 4.50zł.
Taryfa 3 - ( wyższa o 100% od taryfy 1 ) przy wyjazdach poza granice I strefy opłat taryfowych, bez wykorzystania jazdy w kierunku powrotnym, w dni powszednie w godz. 6.00 - 22.00 - 1 km 6zł.
Taryfa 4 (wyższa o 100% od taryfy 2) przy wyjazdach poza granice I strefy opłat taryfowych, bez wykorzystania jazdy w kierunku powrotnym, w dni powszednie w godz. 22.00 - 06.00 oraz w niedziele i święta w ciągu całej doby - 1 km - 9 zł.
Wynajęcie taksówki i przejazd pierwszego odcinka (tzw. "trzaśnięcie drzwiami" ) - 8 zł.
1 godzina postoju (na wszystkich taryfach) - 40 zł.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363, z późn. zm.) paragon fiskalny drukowany przez kasę o zastosowaniu specjalnym przeznaczoną do prowadzenia ewidencji przy świadczeniu usług przewozu osób i ich bagażu podręcznego taksówkami zawiera co najmniej:
- imię i nazwisko lub nazwę podatnika oraz adres jego zamieszkania lub siedziby;
-  numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP);
- numer kolejny wydruku;
- numer rejestracyjny i numer boczny taksówki;
- datę wykonania usługi, z określeniem w godzinach i minutach czasu rozpoczęcia i zakończenia kursu;
- oznaczenie "PARAGON FISKALNY";
- długość drogi przejechanej w czasie kursu;
- jednostkowe opłaty taryfowe wykorzystywane do wyceny kursu łącznie z opłatą za impuls;
- liczbę impulsów i wartość usługi odnoszące się do poszczególnych taryf;
- wartość poszczególnych innych opłat taryfowych;
- wartość rabatów lub narzutów, o ile występują;
- wartość sprzedaży brutto i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku po uwzględnieniu rabatów lub narzutów;
- wartość sprzedaży zwolnionej od podatku;
- łączną kwotę podatku;
- łączną kwotę sprzedaży brutto;
- oznaczenie waluty, w której rejestrowana jest sprzedaż, przynajmniej przy łącznej kwocie sprzedaży brutto;
- kolejny numer paragonu fiskalnego;
- numer identyfikacji podatkowej nabywcy (NIP nabywcy) - na żądanie nabywcy;
- logo fiskalne i numer unikatowy kasy.

W przypadku kasy wyposażonej również w funkcję związaną ze stosowaniem cen umownych indywidualnie negocjowanych, paragon fiskalny, oprócz danych wymienionych wyżej, związanych z wyceną kursu według wskazań taksometru, zawiera także:
- cenę uzgodnioną do zapłaty i kwotę podatku podlegające ewidencji w pamięci fiskalnej kasy;
- imię i nazwisko lub nazwę albo nazwę skróconą nabywcy usługi oraz jego adres;
- miejsce rozpoczęcia i zakończenia kursu, z tym że w przypadku gdy kurs skończył się w miejscu jego rozpoczęcia, należy podać nazwę głównych miejscowości objętych trasą kursu.
Wystawiony przez przedsiębiorcę rachunek, zgodnie z obowiązującym w tym zakresie rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte na rachunkach (Dz. U. z 2005 r. Nr 165, poz. 1373, z późn. zm.) powinien zawierać co najmniej :
- imiona i nazwiska (nazwę albo firmę) oraz adresy sprzedawcy i kupującego bądź wykonawcy i odbiorcy usługi;
- datę wystawienia i numer kolejny rachunku;
- określenie rodzaju i ilości towarów lub wykonanych usług oraz ich ceny jednostkowe;
- ogólną sumę należności wyrażoną liczbowo i słownie;

W myśl art. 87 § 1 z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. 2012.749 ze zm.), jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są na żądanie kupującego lub usługobiorcy wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi. W sytuacji gdy, występują trudności z uzyskaniem od taksówkarza rachunku za przejazd, należy zwrócić się o pomoc pod bezpłatny, czynny całą dobę nr tel. 986 Straży Miejskiej lub nr tel. 997 Policji.

W przypadku, gdy pasażer uzna, że pobrana przez taksówkarza za przejechaną trasę opłata jest zawyżona, może złożyć skargę. Skargi na jakość wykonanej usługi należy składać w formie pisemnej wraz z załączonym dokumentem potwierdzającym wykonanie kursu tj. z paragonem lub rachunkiem. Skargę w formie pisemnej można złożyć osobiście lub przesłać pocztą do Biura Administracji i Spraw Obywatelskich Urzędu m. st. Warszawy, Al. Jerozolimskie 28, 00-024 Warszawa. Informacje w tym zakresie można uzyskać w Wydziale Nadzoru, Kontroli i Rejestracji Pojazdów oraz Wydawania Uprawnień lub na stronie Urzędu m.st Warszawy adres: http://www.um.warszawa.pl/zalatw-sprawe-w-urzedzie/sprawa-w-urzedzie/rozpatrywanie-zgloszenia-pasazera-na-dzialalnosc-prowadzo

Zastosowanie mają tutaj ogólne przepisy procedury administracyjnej. Zgodnie z art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 2) ustawy o transporcie drogowym, przewoźnik zobowiązany jest do zgłoszenia takich zmian w terminie 28 dni od dnia ich powstania.  
Jeżeli zmiany obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji.

Ustawa o transporcie drogowym, jak również żaden z przepisów powszechnie obowiązującego prawa nie wprowadzają nakazu rejestrowania pojazdów, którymi wykonywany jest transport drogowy taksówką, na obszarze wykonywania wyżej wskazanych przewozów.

W dowolnie wybranym ośrodku, który prowadzi takie szkolenie.

Prezydent m.st. Warszawy. Wniosek w tym zakresie należy złożyć w Biurze Administracji i Spraw Obywatelskich przy ul. Canaletta 2 w Warszawie w godz. 8.00 - 16.00.

Wszystkie niezbędne dokumenty wskazane są na stronie internetowej Urzędu m.st. Warszawy - Załatw sprawę w urzędzie Odpowiedzi udzielane są również telefonicznie.

W Biurze Administracji i Spraw Obywatelskich przy ul. Canaletta 2 w Warszawie w godz. 8.00 - 16.00.

Tak, można. Do wniosku należy załączyć wymagane dokumenty, zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz potwierdzenie dokonania opłaty administracyjnej za udzielenie licencji.

Tak, art. 7 ust 4 pkt 3 lit. c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym nie zawiera ograniczenia dostępu do wykonywania na obszarze m.st. Warszawy usług przewozowych taksówką, w zależności od miejsca zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy.