Miasto Stoleczne Warszawa

W księgarniach lub wydawnictwach akcydensowych

Zgodnie z przepisami, po wydaniu decyzji, rozsyła się ją do wszystkich stron postępowania. Decyzja staje się ostateczna po upływie terminu odwoławczego 14 dni od otrzymania zwrotnych poświadczeń odbioru decyzji (tzw. „zwrotek”) od wszystkich uczestników postępowania, o ile nikt się od niej nie odwoła. Fakt uprawomocnienia się decyzji można potwierdzić w urzędzie, występując o jej odpowiednie ostemplowanie decyzji, którą z pismem przewodnim należy złożyć w Wydziale Obsługi Mieszkańców we właściwej dzielnicy lub, gdy decyzję wydało Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego – w kancelarii biura, pl. Defilad 1, p. 1349. Potwierdzenie ostateczności decyzji następuje niezwłocznie, z reguły w ciągu jednego-dwóch dni.

W przypadku, gdy którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od wydanej decyzji, przesyła się ją wraz z aktami do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w celu rozpatrzenia odwołania. Procedura ta trwa zwykle kilka miesięcy. Może zakończyć się utrzymaniem decyzji w mocy lub uchyleniem jej w całości lub w części. W takim przypadku decyzja staje się ostateczna z datą orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującego ją w mocy.

Decyzja o pozwoleniu na budowę staje się ostateczna w administracyjnym toku postępowania, jeżeli w ustawowym 14 dniowym terminie nie wpłynie odwołanie

od decyzji do organu II instancji.

Rejestry planów miejscowych obowiązujących i sporządzanych, wraz ze schematyczną mapą zasięgów poszczególnych planów można zobaczyć na stronach Biura Architektury i Planowania Przestrzennego: http://bip.warszawa.pl/Menu_podmiotowe/Biura_Urzedu/AM/Ogloszenia/WPM_plany_opracowywane.htm , http://bip.warszawa.pl/Menu_podmiotowe/Biura_Urzedu/AM/Ogloszenia/WPM_plany_obowiazujace.htm

Plany miejscowe obowiązujące na obszarze danej dzielnicy można obejrzeć:

• w Wydziale Architektury i Budownictwa w urzędzie właściwej dzielnicy, tu również można otrzymać wypis i wyrys z planu,

• w Biurze Architektury i Planowania Przestrzennego, Wydział Planowania Miejscowego, pl. Defilad 1 (Pałac Kultury i Nauki) XVII p.

Opublikowany tekst i rysunek obowiązującego planu można ponadto znaleźć:

• w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego – Dzienniki Urzędowe są w sprzedaży w siedzibie Wojewody Mazowieckiego http://bip.mazowieckie.pl/news.php?id=1434. Dzienniki publikowane od lipca 2006 r. są dostępne w Internecie na stronie http://www.mazowieckie.pl/lex/dziennik (wyszukiwanie według numeru i daty publikacji Dziennika Urzędowego, które są wyszczególnione w ww. rejestrze planów),

• w uchwałach Rady m.st. Warszawy na stronie internetowej http://bip.warszawa.pl/Menu_podmiotowe/Rada_Warszawy/Uchwaly_Rady/default.htm (wyszukiwanie według daty podjęcia uchwały lub jej numeru, które są wyszczególnione w rejestrze planów).

Pełny tekst Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy wraz z załącznikami graficznymi jest dostępny na stronie internetowej http://www.um.warszawa.pl/wydarzenia/studium.

Ze studium można zapoznać się też bezpośrednio w Biurze Architektury i Planowania Przestrzennego, Wydział Polityki Przestrzennej, pl. Defilad 1 (Pałac Kultury i Nauki) XIII p. Można również złożyć wniosek o wydanie wypisu i wyrysu ze studium.

W obu przypadkach mówimy o zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Wymaga to zgłoszenia właściwemu organowi. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.

Do zgłoszenia należy dołączyć:

1) opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania;

2) zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi;

3) oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2;

4) zaświadczenie Prezydenta m.st. Warszawy o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Jeżeli zmiana użytkowania związana jest z przebudową lokalu, należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych (procedura pozwolenia na budowę) wraz ze zmianą użytkowania.

Należy:

1) uzyskać zgodę właściciela terenu;

2) sprawdzić zapisy planu miejscowego, a w przypadku terenów miejskich treść zarządzenia Prezydenta w sprawie określenia szczegółowych wskazań umieszczania reklam i informacji wizualnej w Warszawie na nieruchomościach i innych obiektach wchodzących w skład gminnego zasobu nieruchomości oraz zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, którymi gospodaruje Prezydent m.st. Warszawy;

3) w przypadku reklam nietrwale związanych z gruntem lub będących obiektami małej architektury w miejscach publicznych należy dokonać zgłoszenia zamiaru zainstalowania reklamy;

4) w przypadku reklam trwale związanych z gruntem należy wystąpić o pozwolenie na budowę, a w miejscach gdzie nie ma obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego – również o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

Należy wystąpić z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu załączając do wniosku inwentaryzację lokalu wykonaną przez uprawnioną osobę oraz wnieść opłatę skarbową.

Remont lokalu mieszkalnego wymaga zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi. W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy załączyć oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane

Aby zatwierdzić projekt budowlany należy wystąpić z wnioskiem do właściwego organu o zatwierdzenie projektu budowlanego i spełnić takie same wymagania jak dla decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zgodnie z art. 35 ustawy Prawo budowlane właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami prawa, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Zgodnie z art. 57 ust. 1. ustawy Prawo budowlane do zawiadomienia

o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć:

1) oryginał dziennika budowy;

2) oświadczenie kierownika budowy:

a) o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz innymi przepisami,

b) o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także – w razie korzystania – drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu;

3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania;

4) protokoły badań i sprawdzeń;

5) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą;

6) potwierdzenie, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbioru wykonanych przyłączy.

Zgodnie z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane organ jest zobowiązany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji. Do terminu tego nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.

Do wykonania prac można przystąpić, jeżeli w ustawowym terminie 14 dni od wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i doręczenia jej stronom nie wpłynęło odwołanie tj. kiedy decyzja w administracyjnym toku postępowania stała się ostateczna.

Zgodnie z art. 33 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę wydaje się na wniosek inwestora. Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć:

1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu;

2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lub wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązuje zwykle na obszarze części dzielnicy, np. osiedla. Szczegółowy zasięg obszaru, dla jakiego został uchwalony plan, jest opisany w pierwszych paragrafach każdej uchwały w sprawie uchwalenia planu oraz zaznaczony na rysunku planu, który jest załącznikiem nr 1 do tej uchwały. Orientacyjne zasięgi planów miejscowych obowiązujących w Warszawie prezentuje mapa zamieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej.

Przed przystąpieniem do realizacji inwestycji należy wystąpić do urzędu m.st. Warszawy z wnioskiem o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zamierzenie inwestycyjne określone we wniosku powinno uwzględniać wymogi Art. 61.1. Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, określanym jako tzw. zasada „dobrego sąsiedztwa”. Wskazane jest również zapoznanie się z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy, które określa główne kierunki polityki przestrzennej miasta.

Po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy należy stwierdzić jej ostateczność, aby podjąć prace nad projektem budowlanym

Należy przyjąć, że datą rozpoczęcia procedury wydania decyzji o warunkach zabudowy jest dzień, w którym inwestor złożył kompletny wniosek. Dokładnie, co powinien zawierać wniosek, określa Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Niekompletność wniosku powoduje konieczność wymiany korespondencji i wydłuża czas załatwienia sprawy.

Zgodnie z kodeksem postępowania administracyjnego załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (na podstawie kompletnego wniosku). Jednocześnie do terminów tych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy innych podmiotów i z przyczyn niezależnych od organu wydającego decyzję. Z tych powodów w szczególnych przypadkach okres oczekiwania na decyzję wydłuża się do kilku miesięcy. Szczegółowe terminy wynikają ze specyfiki indywidualnych spraw. W procedurze ustalenia warunków zabudowy uczestniczą, jako strony, właściciele i wieczyści użytkownicy działek sąsiadujących z terenem inwestycji. W przypadku, gdy w ewidencji gruntów dane nie są zaktualizowane, urząd podejmuje czynności wyjaśniające, co może przedłużyć procedurę. Nierzadko strony postępowania składają też zażalenia od postanowień wydawanych w trakcie procedury, co przedłuża termin wydania decyzji do czasu rozpatrzenia tego zażalenia inny organ.

Należy również liczyć się z możliwością zawieszenia postępowania na 12 miesięcy w sytuacji, gdy teren inwestycji znajduje się w obszarze objętym procedurą sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a wniosek koliduje z ustaleniami projektu planu.

Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Do zgłoszenia należy dołączyć:

1) opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania;

2) zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby również z danymi technologicznymi;

3) zaświadczenie Prezydenta m.st. Warszawy o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Jeżeli zmiana użytkowania obiektu wymaga przebudowy lokalu lub budynku należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych.

Budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m wymaga zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Zgłoszenie powinno być poprzedzone zaopiniowaniem ogrodzenia przez Wydział Estetyki Przestrzeni Publicznej w przypadku lokalizacji na obszarze strefy Centrum, wskazanej w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy

Budowa wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2 wymaga zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki (art. 30 ustawy Prawo budowlane).

Docieplenie budynków o wysokości do 12 m wymaga zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi (art. 30 ustawy Prawo budowlane). W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami.

Dla budynków o wysokości powyżej 12 m wymagana jest decyzja o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych (procedura pozwolenia na budowę).

Malowanie fasady budynku, jeżeli stanowi bieżącą konserwację, nie wymaga zgłoszenia.

Projekty kolorystyki budynków mieszkalnych wielorodzinnych podlegają zaopiniowaniu w Wydziale Estetyki Przestrzeni Publicznej. Projekt można składać do zaopiniowania w WEPP jeszcze przed złożeniem zgłoszenia albo wystąpieniem o pozwolenie na budowę w Wydziale Architektury i Budownictwa dla właściwej dzielnicy. W projekcie należy przedstawić rysunek wszystkich fasad z przedstawieniem wersji barwnej, oddającej możliwie wiernie projektowane kolory. W prostych do analizy przypadkach wersja barwna może być przedstawiona tylko na jednej z fasad, w sposób umożliwiający ocenę całości. Niezbędne jest przy tym odwołanie się do wzornika kolorów i ich konkretne nazwanie. Zaleca się stosowanie systemu NCS, natomiast dopuszcza się powołanie na wzorniki kolorów producentów materiałów elewacyjnych. WEPP dysponuje wzornikami głównych producentów, jednak w przypadku rzadziej stosowanych wnioskodawca może być zobowiązany do przedstawienia wzornika, na jaki się powołuje.

Malowanie fasad obiektów wpisanych do rejestru zabytków wymaga uzyskania zgody konserwatora zabytków.

Wymiana okien wymaga zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi. Jedynie w przypadku obiektów wpisanych do rejestru zabytków wymaga decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych (procedura pozwolenia na budowę – art. 30 ustawy Prawo budowlane).

W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami.

Jeżeli podziały ram okiennych lub ich kolorystyka mają się zmienić, to należałoby dostarczyć projekt całej elewacji budynku. Należy też przyjąć, że nie dopuszcza się jednostkowych zmian okien w takim przypadku. Zmiany geometrii okien, ich koloru, podziałów, itp. wymagają zgody autora projektu budynku, chyba że od momentu realizacji upłynęło więcej niż 50 lat. Obiekty zabytkowe wymagają odrębnej zgody konserwatora zabytków.

Zgodnie z przepisami art. 43 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, obiekty budowlane przy drogach gminnych powinny być usytuowane od zewnętrznej krawędzi jezdni w odległości co najmniej:

-   6 m - w terenie zabudowy,

- 15 m - poza terenem zabudowy.

Zgodnie z art. 20 pkt 15 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - zarządca drogi – czyli Wydziały Infrastruktury w każdej Dzielnicy, dla Dzielnicy Śródmieście - ZTP, dla dróg ponadgminnych – ZDM.

Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi, a także finansowanie tych zadań należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego terenu.

Właścicielem terenu może być np. spółdzielnia mieszkaniowa, wspólnota mieszkaniowa, podmiot prywatny, oraz Miasto Stołeczne Warszawa- i w takim przypadku finansowanie remontów i oznakowanie dróg wewnętrznych realizuje Wydział Infrastruktury w danej Dzielnicy, a w Dzielnicy Śródmieście -  ZTP.

Z wnioskiem o odszkodowanie za uszkodzenie pojazdu na drodze gminnej należy wystąpić do Burmistrza Dzielnicy, na terenie której zlokalizowana jest droga, na której doszło do zdarzenia.

Aby ubiegać się o takie odszkodowanie należy złożyć następujące dokumenty:

-       pisemne roszczenie o wypłacenie odszkodowania,

-       dokładny opis okoliczności i przebiegu zdarzenia z określeniem daty, godziny i miejsca wypadku oraz powstałych uszkodzeń pojazdu,

-       kserokopię dowodu rejestracyjnego uszkodzonego samochodu oraz prawa jazdy kierowcy,

-       posiadane fotografie miejsca zdarzenia, szkic określający przebieg zdarzenia i przyczyny uszkodzenia pojazdu, w tym kształt, rodzaj i wymiary przeszkody,

-       oświadczenie świadków zdarzenia,

-       informację o wysokości żądanego odszkodowania oraz dokumenty uzasadniające zgłoszone roszczenia np. kosztorys niezbędnej naprawy, oryginały rachunków,

-       informację, w jakim zakresie i w którym towarzystwie jest ubezpieczony pojazd oraz czy wystąpiono o odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia autocasco,

-       informację o okresie i przebiegu eksploatacyjnym uszkodzonych części,

-       protokół pokolizyjny z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej Policji lub Straży Miejskiej, w szczególności określający przyczynę, osobę lub instytucję winną zaistniałej kolizji oraz stwierdzone podczas oględzin uszkodzenia pojazdu.

Przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 177, poz. 1729) nie określają tego terminu. Przyjmuje się jednak, że termin ten nie powinien być dłuższy niż 30 dni.

Do wniosku o zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia w nim przyłącza gazowego (lub kanalizacyjnego), należy załączyć:

-         szczegółowy plan sytuacyjny w skali 1:1000 lub 1:500, z zaznaczeniem granic i podaniem wymiarów planowanej powierzchni zajęcia pasa drogowego (plan sytuacyjny, czyli tzw. podkład geodezyjny, można nabyć w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartografii – Składnica Map, Warszawa, Al.Jerozolimskie 28);

-        projekt organizacji ruchu zatwierdzony przez Inżyniera Ruchu m.st. Warszawy (ul.Solec 48, tel.525-17-02(03)) – jeżeli zajęcie pasa drogowego wpływa na ruch drogowy lub ogranicza widoczność na drodze albo powoduje wprowadzenie zmian w istniejącej organizacji ruchu pojazdów lub pieszych (o konieczności opracowania  projektu organizacji ruchu informuje Wydział Infrastruktury danej Dzielnicy);

-        opinię Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej - na żądanie zarządcy drogi;

-        zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej lub wypis z właściwego rejestru prowadzonego w Krajowym Rejestrze Sądowym (wystawione w ciągu ostatnich trzech miesięcy).

Po uzyskaniu zezwolenia na umieszczenie przyłącza w pasie drogowym drogi gminnej należy wystąpić do Wydziału Infrastruktury o wydanie dodatkowego zezwolenia na zajęcie pasa drogowego - w celu prowadzenia robót - polegających na fizycznym zlokalizowaniu przyłącza w pasie drogowym.

Plany dróg gminnych znajdują się w Wydziałach Infrastruktury w każdej Dzielnicy, dla Dzielnicy Śródmieście - w ZTP, dla dróg ponad gminnych tj. powiatowych, wojewódzkich i krajowych – plany są w ZDM.

Informacje znajdują się  na stronie internetowej Rady m.st. Warszawy w zakresie uchwał przyjętych w sprawie zmian w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz na stronie internetowej  Biura Architektury i Planowania Przestrzennego,  odpowiedzialnego za przygotowanie i wdrożenie ww.  uchwał.

Wnioski o umieszczanie urządzeń (np. infrastruktury technicznej) w pasach drogowych dróg publicznych rozpatrują:

-       dla dróg gminnych – Wydziały Infrastruktury w Dzielnicach, a w Dzielnicy Śródmieście – Zarząd Terenów Publicznych;

-       dla dróg powiatowych, wojewódzkich i krajowych (z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych) – Zarząd Dróg Miejskich.

Za oświetlenie na wszystkich drogach publicznych tj.: krajowych, wojewódzkich, powiatowych i gminnych odpowiada Zarząd Dróg Miejskich (Wydział Sygnalizacji i Oświetlenia Ulic).

Za oświetlenie na drogach wewnętrznych (np. w osiedlach mieszkaniowych, na drogach na terenach należących do osób i firm prywatnych itp.), odpowiada zarządca terenu, na którym jest zlokalizowana droga wewnętrzna, a w przypadku jego braku właściciel  tego terenu (np., spółdzielnia, czy też wspólnota mieszkaniowa).

Jeżeli droga wewnętrzna należy do Miasta Stołecznego Warszawy, w sprawie jej oświetlenia należy kontaktować się z  Wydziałem Infrastruktury w danej Dzielnicy.

Aby umieścić w pasie drogowym drogi gminnej np. stoisko handlowe albo ogródek gastronomiczny należy uzyskać zezwolenie na zajęcie pasa drogowego na prawach wyłączności, czyli decyzję administracyjną, a nie umowę dzierżawy.

Wymagane dokumenty to:

1. Wniosek o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi gminnej na prawach wyłączności.
2. Załączniki do wniosku:
   1. szczegółowy plan sytuacyjny w skali 1:1000 lub 1:500, z zaznaczeniem granic i podaniem wymiarów planowanej powierzchni zajęcia pasa drogowego
      (plan sytuacyjny, czyli tzw. podkład geodezyjny, można nabyć w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartografii – Składnica Map, Warszawa, Al.Jerozolimskie 28).
   2. projekt organizacji ruchu zatwierdzony przez Inżyniera Ruchu m.st. Warszawy (ul.Solec 48, tel.525-17-02(03) – jeżeli zajęcie pasa drogowego wpływa na ruch drogowy lub ogranicza widoczność na drodze albo powoduje wprowadzenie zmian w istniejącej organizacji ruchu pojazdów lub pieszych (o konieczności opracowania  projektu organizacji ruchu informuje Wydział Infrastruktury danej Dzielnicy).
   3. zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej lub wypis z właściwego rejestru prowadzonego w Krajowym Rejestrze Sądowym (wystawione w ciągu ostatnich trzech miesięcy).

Uwagi:

1. Wniosek o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi gminnej na prawach wyłączności należy złożyć z wyprzedzeniem umożliwiającym rozpatrzenie wniosku i wydanie zezwolenia przed terminem rozpoczęcia inwestycji.
2. Zezwolenie na zajęcie pasa drogowego drogi gminnej na prawach wyłączności wydaje się na czas określony.
3. Ze względu na potrzeby związane z zarządzaniem drogami, wymogi wynikające z warunków technicznych dróg publicznych albo bezpieczeństwa ruchu drogowego, może nastąpić odmowa wydania zezwolenia.
4. W zezwoleniu określa się m.in. cel i okres zajęcia pasa drogowego, powierzchnię zajmowanego pasa drogowego oraz wysokość opłaty za zajęcie pasa drogowego, w tym także sposób jej uiszczenia.
5. Dzienna stawka opłaty za zajęcie chodnika drogi gminnej pod stoisko  handlowe wynosi 1,40 zł/m², a pod ogródek gastronomiczny 1,20 zł/m².

• Uchwała Nr LVIII/1788/2009 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie m.st. Warszawy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132 poz. 3941).pobierz
• Uchwała nr XIII/219/2011 Rady m.st. Warszawy z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie ustalenia na terenie m.st. Warszawy liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży jak i w miejscu sprzedaży. pobierz

Ustawa z dnia 26.10.1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz U. z 2007r. Nr 70 poz.473 z późn.zm.) stanowi, że sprzedaż napojów alkoholowych może być prowadzona w punktach sprzedaży, które spełniają zasady określone w tej ustawie  oraz w przepisach prawa miejscowego tj. uchwale Rady Miasta Stołecznego Warszawy.

Ponadto sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych, zawierających powyżej 4,5% alkoholu  (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży prowadzi się w enumeratywnie wymienionych punktach sprzedaży, którymi są: sklepy branżowe ze sprzedażą napojów alkoholowych, wydzielone stoiska – w samoobsługowych placówkach handlowych o powierzchni sprzedażowej powyżej 200m², pozostałe placówki samoobsługowe oraz inne placówki handlowe, w których sprzedawca prowadzi bezpośrednią sprzedaż napojów alkoholowych.

Ustawa stanowi również, że sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży (a więc także wyżej wymieniona sprzedaż detaliczna) może być prowadzona na podstawie zezwolenia wydanego przez burmistrza właściwego dla lokalizacji punktu sprzedaży. Zezwolenia wydaje się oddzielnie na trzy rodzaje napojów alkoholowych wymienionych w art.18 ust.3 ustawy.

Poza rodzajem napojów alkoholowych na jakie jest wydawane zezwolenie, ustawa nie przewiduje, w przypadku sprzedaży detalicznej, podziału zezwoleń na inne jeszcze rodzaje. Dlatego też zezwolenie nie może określać formy w jakiej jest prowadzona sprzedaż alkoholu w danym punkcie sprzedaży, np. przez internet.

Zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych może być wydane – zgodnie ze wskazanymi powyżej przepisami -  dla istniejącego punktu sprzedaży, natomiast brak jest podstaw prawnych do wydania zezwolenia na prowadzenie wysyłkowej sprzedaży napojów alkoholowych za pośrednictwem internetu.

Należy również zauważyć, że posiadający zezwolenie winien przestrzegać przepisów określonych w ustawie, w tym także tego, że sprzedaż jest dokonywana w punkcie sprzedaży a nie w innym miejscu, oraz tylko osobom określonym przez ustawę (dorosłe, trzeźwe). Przez sprzedaż należy rozumieć zawarcie umowy sprzedaży w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Ceny za przejazdy taksówkami osobowymi na terenie m. st. Warszawy są cenami urzędowymi (maksymalnymi). Ich wysokość ustala Rada m. st. Warszawy.

Aktualnie obowiązują w Warszawie przepisy Uchwały Rady m. st. Warszawy nr XXVI/478/2001 z dnia 25 czerwca 2001 r. (z późn. zm. wprowadzonymi uchwałą
nr XIII/167/2003 Rady m.st. Warszawy z dnia 12.06.2003 r.), zgodnie z którymi maksymalna stawka za przejazd1 km wynosi:

Kwestie cofania licencji reguluje ustawa o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r.
nr 125 poz.874 z późn. zm.).

Zgodnie z art.15 wymienionej ustawy licencję cofa się w przypadku, gdy:

–        wydano prawomocne orzeczenie, zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją,

–        przedsiębiorca nie podjął działalności objętej licencją w ciągu 6 miesięcy od dnia jej wydania, pomimo wezwania organu licencyjnego do jej podjęcia;

jeżeli posiadacz licencji:

–        nie spełnia wymagań uprawniających do wykonywania działalności
w zakresie transportu drogowego,

–        rażąco naruszył warunki określone w licencji lub inne warunki wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa,

–        odstąpił licencję osobie trzeciej,

–        zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją,
a w szczególności nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, transportu drogowego co najmniej przez 6 miesięcy,

–        samowolnie zmienia wskazania urządzeń pomiarowo-kontrolnych, zainstalowanych w pojeździe;

Ponadto licencja może być cofnięta, jeżeli jej posiadacz:

–        nie przedstawił w wyznaczonym terminie stosownych informacji
i dokumentów, wynikających z przepisów ustawy,

–        zalega w regulowaniu stwierdzonych decyzją ostateczną lub prawomocnym orzeczeniem zobowiązań na rzecz Skarbu Państwa z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28.11.2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. z 2008r. nr 212 poz. 1338) paragon powinien zawierać co najmniej:

-        imię i nazwisko lub nazwę podatnika oraz adres zamieszkania lub siedziby podatnika;

-        dane identyfikujące taksówkę: numer rejestracyjny oraz numer boczny;

-        datę wykonania usługi, z określeniem - w godzinach i minutach - czasu rozpoczęcia i zakończenia kursu;

-        odległość przejechaną w czasie kursu;

-        jednostkowe opłaty taryfowe wykorzystywane do wyceny kursu, łącznie z opłatą za impuls;

-        ilość impulsów i wartość usługi odnoszących się do poszczególnych taryf;

-        wartość poszczególnych innych opłat taryfowych.

Wystawiony przez przedsiębiorcę rachunek, zgodnie z obowiązującym w tym zakresie rozporządzeniem Ministra Finansów naliczanie odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakres informacji, które muszą być zawarte na rachunkach (Dz. U. z 2005 r. nr 165 poz.1371 z późn. zm.), powinien zawierać co najmniej :

-        imiona i nazwiska (nazwę albo firmę) oraz adresy sprzedawcy i kupującego bądź wykonawcy i odbiorcy usługi;

-        datę wystawienia i numer kolejny rachunku;

-        odpowiednio wyraz "ORYGINAŁ" albo "KOPIA";

-        określenie rodzaju i ilości towarów lub wykonanych usług oraz ich ceny jednostkowe;

-        ogólną sumę należności wyrażoną liczbowo i słownie;

-        czytelny podpis wystawcy rachunku oraz odcisk pieczęci (zawierającej imię nazwisko, adres przedsiębiorcy, numer boczny taksówki oraz regon firmy) wystawcy rachunku, jeżeli się nią posługuje.

Nie. Na żądanie pasażera taksówkarz jest zobowiązany wydać rachunek za przejazd.

Jeżeli korzystał Pan z taksówki, a nie z tzw. okazjonalnego przewozu osób, ma Pan możliwość złożenia skargi na jakość wykonanej usługi. Przewoźnicy wykonujący tzw. okazjonalny przewóz osób nie podlegają przepisom lokalnym dotyczącym cen urzędowych (jak ma to miejsce w taksówkach) i ustalają sami cenę za przejazd 1 km.

Skargę składa się w formie pisemnej wraz z załączonym dokumentem, potwierdzającym wykonanie kursu, tj. z paragonem lub rachunkiem. Można ją złożyć osobiście lub przesłać pocztą do Wydziału Nadzoru i Kontroli Przewoźników Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu m. st. Warszawy, na adres:
00-099 Warszawa, ul. Canaletta 2.

Informację w tym zakresie można uzyskać w Wydziale Nadzoru i Kontroli Przewoźników, pod numerem telefonu 0 22 443 22 29.

Zgodnie z zapisem art. 2 pkt 43 ustawy z dnia 20.06.1997 r. prawo o ruchu drogowym (jednolity tekst Dz. U. z 2005 r. nr 108 poz.908 z późn. zm.) taksówka (osobowa) to pojazd samochodowy odpowiednio wyposażony i oznaczony, przeznaczony do przewozu, za ustaloną na podstawie taksometru opłatą, osób
w liczbie nie większej niż 9, łącznie z kierowcą, oraz ich bagażu podręcznego.

Podstawowymi elementami wyposażenia taksówki są:

-   taksometr z ważnym dowodem legalizacji,

-   dodatkowe światło z napisem „TAXI”, umieszczone na dachu pojazdu.

W Warszawie taksówki osobowe posiadają dodatkowe oznaczenia zewnętrzne
i wewnętrzne, zgodne z uchwałą nr XXXIX/1199/2008 Rady m. st. Warszawy z dnia 28.08.2008 r. (z późn. zm.) w postaci: pasów żółto – czerwonych, herbu Warszawy,  pięciocyfrowego numeru bocznego, hologramu z numerem licencji i numerem rej. pojazdu, dwustronnej tabliczki informującej o taryfie opłat, dwustronnej tabliczki informującej o opłacie za 1 km w taryfie 1, identyfikatora z danymi kierowcy, informacji o miejscu kierowania skarg.

Cena za przejazd taksówką, zgodnie z uchwałą Rady m.st. Warszawy nr XXXVI/478 /2001 z dnia 25.06.2001 r., nie może być wyższa niż 3,00 zł za km na taryfie 1.

Na terenie m. st. Warszawy, oprócz przewozu osób taksówkami, funkcjonują przedsiębiorcy wykonujący przewozy osób pojazdami niebędącymi taksówkami. Zgodnie z zapisem art. 4 pkt. 11 ustawy o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. nr 125 poz. 874 z późn. zm.) przewóz okazjonalny to przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego, albo przewozu wahadłowego.

Przewoźnicy wykonujący tzw. okazjonalny przewóz osób nie podlegają lokalnym uchwałom rad gmin:

• wyznaczającym maksymalne ceny usług (art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 roku o cenach) - mogą dowolnie kształtować swoje ceny
• wprowadzającym dodatkowe oznaczenia taksówek osobowych (art.15 ust. 7 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe) - nie muszą oznakowywać dodatkowo swoich pojazdów.

Zasady prowadzenia handlu obwoźnego na terenie m. st. Warszawy zostały uregulowane w Zarządzeniu nr 1153/2008 Prezydenta m. st. Warszawy z dnia
10 stycznia 2008 r. (ze zm.).

Zgodnie z tym zarządzeniem, handel może być prowadzony w miejscach do tego wyznaczonych. Wykazy takich miejsc są opracowywane przez Zarządy Dzielnic
m. st. Warszawy, i można je odnaleźć na stronach internetowych Urzędów Dzielnic oraz na stronie Urzędu m. st. Warszawy pod adresem:

http://www.um.warszawa.pl/news/Wykaz-stanowiska-handlowe.xls

Powyższy wykaz zawiera także informacje o zarządach terenów.

Dodatkowe informacje można także uzyskać bezpośrednio w dzielnicowych wydziałach właściwych ds. działalności gospodarczej i zezwoleń.

Po wybraniu z wykazu interesującego miejsca, należy zgłosić się do zarządcy terenu, celem złożenia wniosku (zgodnie z wzorem do wspomnianego zarządzenia),
a następnie - podpisania umowy o udostępnienie stanowiska handlowego bądź uzyskania decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogi publicznej. W tych miejscach można także uzyskać szczegółowe informacje związane z kosztami.

Wniosek  o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej składa się w gminie (dzielnicy) właściwej ze względu na miejsce zamieszkania przedsiębiorcy. Miejscem zamieszkania jest miejscowość, w której przebywa przedsiębiorca z zamiarem stałego pobytu.

Potwierdzenie danych objętych ewidencją działalności gospodarczej następuje poprzez wydanie zaświadczenia w trybie art. 217 k.p.a. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Nie ma przeszkód, aby zaświadczenie wydane zostało przed upływem wskazanego terminu.

Za wydanie zaświadczenia pobierana jest opłata skarbowa w wysokości 17 zł.

Rejestracja działalności gospodarczej w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez gminę nie może trwać dłużej niż 30 dni (w praktyce jest to dużo krócej). Zgodnie bowiem z art.7b ust. 3  ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. prawo działalności gospodarczej, organ ewidencyjny dokonuje wpisu do ewidencji działalności gospodarczej niezwłocznie po otrzymaniu podpisanego wniosku i z urzędu doręcza przedsiębiorcy zaświadczenie o wpisie.

Nie. Zgodnie z art. 7a ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. prawo działalności gospodarczej, wniosek o wpis oraz zmianę wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nie podlega opłacie.

Data rozpoczęcia działalności gospodarczej nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej.

Instytucją właściwą do udzielenia informacji w zakresie uzyskania dotacji na prowadzenie działalności gospodarczej jest Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, z siedzibą przy ul. Pańskiej 81/83 w Warszawie, tel.: 022 432 89 91 (do 93) adres internetowy: www.parp.gov.pl, e-mail:info@parp.gov.pl oraz  Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw z siedzibą przy ul. Smoczej 27 w Warszawie, tel.: 022 838 02 91, adres internetowy: www.fund.org.pl. e-mail: punktinfo@fund.org.pl, która na terenie województwa mazowieckiego pełni rolę Regionalnej Instytucji Finansującej.

W przypadku osób bezrobotnych, właściwym do przyznawania jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz refundowania kosztów pomocy prawej, konsultacji i doradztwa, związanych z podjęciem działalności, jest Urząd Pracy m.st. Warszawy.

Kontakt:

Urząd Pracy m.st. Warszawy

ul. Grochowska 171 B, 04-111 Warszawa

nr tel.: (0 22) 810 42 03

ul. Ciołka 10 A, 01-402 Warszawa

nr tel.: (0 22) 836 41 43  www.up.warszawa.pl

Ponadto, na zasadzie współpracy, realizowany jest projekt "WARSZAWA STOLICĄ AMBITNEGO BIZNESU"

Biuro Projektu "WARSZAWA STOLICĄ AMBITNEGO BIZNESU" czynne pon - pt w godzinach: 8.30-16.00

ul. Miodowa 6/8,

00-251 Warszawa,

1 piętro, pok. VII.

tel.  0 22 44 30 792

0 22 44 30 793

e-mail: przedsiebiorczawarszawa@um.warszawa.pl

Adresy punktów przyjmowania kwestionariuszy rekrutacyjnych:

Biuro Projektu, ul. Miodowa 6/8, 00-251 Warszawa, 1 piętro, pok. VII.

Punkt Informacyjny EUROPE DIRECT - Warszawa, Pl. Konstytucji 4, 00-552 Warszawa

Punkt Informacyjno-Promocyjny w Urzędzie Dzielnicy Śródmieście, ul. Nowogrodzka 43, 00-691 Warszawa

Punkt Informacyjno-Promocyjny w Urzędzie Dzielnicy Ursynów, Al. Komisji Edukacji Narodowej 61,02-777 Warszawa.

Wniosek o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej (druk EDG-1) należy złożyć w gminie (dzielnicy) właściwej dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy. Miejscem zamieszkania jest miejscowość, w której przebywa przedsiębiorca z zamiarem stałego pobytu.

Na terenie m.st. Warszawy, ewidencję działalności gospodarczej, w imieniu Prezydenta m.st. Warszawy, prowadzą wydziały właściwe do spraw działalności gospodarczej i zezwoleń dla poszczególnych Dzielnic, adresy dostępne na stronie: www.um.warszawa.pl.

W celu odebrania zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, konieczne jest przedstawienie dokumentu tożsamości.

Aktualnie wniosek (formularz EDG-1) o wpis do ewidencji działalności gospodarczej jest jednocześnie wnioskiem o wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgłoszeniem identyfikacyjnym lub aktualizacyjnym (NIP), zgłoszeniem płatnika składek albo jego zmiany (ZUS). Wniosek składa się             w Urzędzie m.st. Warszawy dla dzielnicy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania przedsiębiorcy.

Określenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD) oznacza, iż zgłaszający ma obowiązek zdefiniowania przedmiotu działalności, posługując się symbolami i nazwami sklasyfikowanymi w PKD.

Obowiązujące przepisy nie wskazują konkretnego terminu, w którym decyzja wykreślająca wpis do ewidencji działalności gospodarczej powinna być wydana.

Zgodnie natomiast z art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę, łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

Po uzyskaniu zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej należy:

1)  założyć rachunek bankowy.

(do założenia rachunku bankowego potrzebne są  następujące dokumenty: dowód osobisty, kopia zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej (oryginał do wglądu), kopia zaświadczenie o nadaniu numeru REGON (oryginał do wglądu), czasami wymagane jest posiadanie firmowej pieczątki. O założeniu konta firmowego należy poinformować urząd skarbowy);

2) dokonać wyboru formy opodatkowania w urzędzie skarbowym właściwym dla miejsca zamieszkania. Należy tego dokonać przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, najpóźniej w dniu rozpoczęcia działalności gospodarczej. Do wyboru są następujące możliwości:

- karta podatkowa,

- ryczałt od przychodów ewidencjonowanych,

- podatkowa księga przychodów i rozchodów (skala podatkowa, podatek liniowy),

- pełna księgowość.

W urzędzie skarbowym należy również zgłosić czy firma będzie płatnikiem podatku VAT (druk VAT-R).

Urzędem skarbowym właściwym dla potrzeb podatku VAT jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Adresy poszczególnych urzędów skarbowych dostępne są na stronie: www.is.waw.pl;

3) dokonać zgłoszenia firmy do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego (niezależnie od zgłoszenia płatnika składek, dokonywanym na wniosku EDG-1 w gminie) - na druku ZUS ZUA lub ZUS ZZA we właściwym (zgodnym  z siedzibą przedsiębiorcy) inspektoracie ZUS. Zgłoszenia tego należy dokonać w terminie 7 dni od dnia faktycznego rozpoczęcia działalności gospodarczej.

Adresy poszczególnych oddziałów i inspektoratów ZUS dostępne są na stronie: www.zus.pl.

Tak. Przedsiębiorca działa pod firmą. Firmę ujawnia się we właściwym rejestrze, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych.

Nie. Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej stanowi jedynie, że przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Sam wpis do ewidencji działalności gospodarczej warunkuje dalsze czynności, które przedsiębiorca powinien podjąć w celu rozpoczęcia działalności gospodarczej.

Najpóźniej w dniu rozpoczęcia działalności gospodarczej należy dokonać wyboru formy opodatkowania we właściwym Urzędzie Skarbowym.

Ponadto, niezależnie od zgłoszenia płatnika składek (dokonywanym na wniosku EDG-1w gminie), należy dokonać zgłoszenia firmy do ubezpieczeń społecznych                           i ubezpieczenia zdrowotnego (Na druku ZUS ZUA lub ZUS ZZA) we właściwym (zgodnym  z siedzibą przedsiębiorcy) inspektoracie ZUS. Zgłoszenia tego należy dokonać w terminie 7 dni od dnia faktycznego rozpoczęcia działalności gospodarczej.

W obowiązujących przepisach generalnie brak jest ograniczeń dotyczących określenia przedmiotu wykonywanej działalności zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD). Należy jednak zwrócić uwagę, iż  PKD zawiera również rodzaje działalności nie podlegające wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej (zastrzeżone dla organizacji państwowych, dla spółek prawa handlowego, itd.). Ponadto należy pamiętać, iż wpis do ewidencji działalności gospodarczej powinien odzwierciedlać rzeczywisty stan rzeczy.

W zgłoszeniu o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej należy podać przedmiot działalności zgodnie z podklasą. Zgodnie bowiem z załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) w rejestrach urzędowych jednostki należy klasyfikować na najniższym poziomie PKD – na poziomie podklasy, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Natomiast ewidencja działalności gospodarczej jest takim rejestrem urzędowym.

We wniosku o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej należy wskazać konkretny adres wykonywania działalności gospodarczej. Wymóg taki wynika w z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. prawo działalności gospodarczej. Zgodnie z tym przepisem wniosek o wpis do ewidencji działalności gospodarczej zawiera oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu przedsiębiorcy, a jeżeli stale wykonuje działalność poza miejscem zamieszkania - również wskazanie tego miejsca i adresu zakładu głównego, oddziału lub innego miejsca.

Nie ma natomiast obowiązku, na potrzeby postępowania ewidencyjnego, dysponowania dokumentem stwierdzającym prawo do lokalu.

Tak. Zgodnie z art. 14a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy. Przedsiębiorca, który zamierza zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej jest obowiązany złożyć wniosek o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej (na formularzu EDG-1). Formularz dostępny jest na stronie: www.um.warszawa.pl, a także w Wydziałach Obsługi Mieszkańców. Wniosek zwolniony jest z opłat.

Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje na wniosek przedsiębiorcy.

²¹⁾ Art. 14a ust. 5 dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. (Dz.U.09.18.97) zmieniającej nin. ustawę z dniem 31 marca 2009 r.

Okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku, i trwa do dnia złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej (również formularz EDG-1).

Czas trwania wszystkich formalności związanych z założeniem działalności gospodarczej związany jest z postępowaniami przed różnymi organami, czasami związany jest też z terminem złożenia wniosku przez samego zainteresowanego. Wydanie zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej powinno nastąpić niezwłocznie (to znaczy do 30 dni).

1) Pierwszym etapem rozpoczynającym procedurę rozpoczęcia działalności gospodarczej jest złożenie wniosku  o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej (druk EDG-1). Wniosek składa się w gminie (dzielnicy) właściwej ze względu na miejsce zamieszkania przedsiębiorcy. Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej.

Procedura rejestracji działalności gospodarczej w gminie może trwać do 30 dni. W tym terminie organ ewidencyjny z urzędu doręcza przedsiębiorcy zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej.

Przedsiębiorca składa jeden wniosek (formularz EDG-1) o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, który jest jednocześnie wnioskiem o wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgłoszeniem identyfikacyjnym lub aktualizacyjnym (NIP), zgłoszeniem płatnika składek albo jego zmiany (ZUS), w jednym miejscu tj. w gminie. Do wniosku EDG-1 można również, w zależności od potrzeb, dołączyć inne załączniki.

W Warszawie tzw. jedno okienko wprowadzone jest we wszystkich 18 urzędach dzielnic.

Organ ewidencyjny dokonuje wpisu do ewidencji działalności gospodarczej niezwłocznie po otrzymaniu podpisanego wniosku i z urzędu doręcza przedsiębiorcy zaświadczenie o wpisie.

Dane z wniosku (kopię) o wpis do ewidencji działalności gospodarczej organ ewidencyjny niezwłocznie, nie później niż w ciągu 3 dni od dnia dokonania wpisu, przesyła do wskazanego przez przedsiębiorcę naczelnika urzędu skarbowego, właściwego urzędu statystycznego oraz właściwej jednostki terenowej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo Centrali Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wraz z kopią zaświadczenia o wpisie w ewidencji działalności gospodarczej.

Jeżeli przedsiębiorca składający zgłoszenie o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nie ma nadanego numeru NIP, organ gminy przesyła zgłoszenie płatnika składek w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszenie oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników po otrzymaniu od właściwego naczelnika urzędu skarbowego nadanego numeru NIP i uzupełnieniu wniosku o ten numer.

2) Kolejnym etapem jest założenie rachunku bankowego.

Do założenia rachunku bankowego potrzebne są  następujące dokumenty: dowód osobisty, kopia zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej (oryginał do wglądu), kopia zaświadczenie o nadaniu numeru REGON (oryginał do wglądu), czasami wymagane jest posiadanie firmowej pieczątki.

O założeniu konta firmowego należy poinformować urząd skarbowy.

3) W urzędzie skarbowym właściwym dla miejsca zamieszkania należy dokonać wyboru formy opodatkowania. Należy tego dokonać przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, najpóźniej w dniu rozpoczęcia działalności gospodarczej. Do wyboru są następujące możliwości:

- karta podatkowa,

- ryczałt od przychodów ewidencjonowanych,

- podatkowa księga przychodów i rozchodów (skala podatkowa, podatek liniowy),

- pełna księgowość.

W urzędzie skarbowym należy również zgłosić czy firma będzie płatnikiem podatku VAT (druk VAT-R).

Urzędem skarbowym właściwym dla potrzeb podatku VAT jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Adresy poszczególnych urzędów skarbowych dostępne są na stronie: www.is.waw.pl

4) Niezależnie od zgłoszenia płatnika składek (dokonywanym na wniosku EDG-1                    w gminie) należy dokonać zgłoszenia firmy do ubezpieczeń społecznych                           i ubezpieczenia zdrowotnego (na druku ZUS ZUA lub ZUS ZZA) we właściwym (zgodnym z siedzibą przedsiębiorcy) inspektoracie ZUS. Zgłoszenia tego należy dokonać w terminie 7 dni od dnia faktycznego rozpoczęcia działalności gospodarczej.

Adresy poszczególnych oddziałów i inspektoratów ZUS dostępne są na stronie: www.zus.pl.

5) Pracodawca rozpoczynający działalność jest obowiązany, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia tej działalności, zawiadomić na piśmie właściwego okręgowego inspektora pracy i właściwego państwowego inspektora sanitarnego o miejscu, rodzaju i zakresie prowadzonej działalności.

Obowiązek, o którym mowa, ciąży na pracodawcy odpowiednio w razie zmiany miejsca, rodzaju i zakresu prowadzonej działalności, zwłaszcza zmiany technologii lub profilu produkcji, jeżeli zmiana technologii może powodować zwiększenie zagrożenia dla zdrowia pracowników.

Zgłoszenia tego należy dokonać w:

- Okręgowym Inspektoracie Pracy w Warszawie

ul. Lindleya 16, 00-973 Warszawa

www.warszawa.oip.pl

- Oddziale Terenowym

Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Warszawie

adresy oddziałów terenowych dostępne są na stronie: www.nil.org.pl

Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wyrobów akcyzowych są obowiązani przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu dla podatnika naczelnikowi urzędu celnego. Zgłoszenie rejestracyjne zawiera w szczególności dane identyfikacyjne podatnika, jego siedzibę i adres (miejsce zamieszkania) oraz określenie rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej.

 Właściwy naczelnik urzędu celnego pisemnie potwierdza przyjęcie zgłoszenia rejestracyjnego podatnika.

Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę naczelnikowi urzędu celnego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana.

Adresy urzędów celnych dostępne są na stronie: www.bip.warszawa.ic.gov.pl

Nie tylko osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy (a więc również na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej). Poza osobami zagranicznymi z państw członkowskich Unii Europejskiej są to również:

1. osoby zagraniczne:

- z państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależących do Unii Europejskiej (Islandia, Lichtenstein, Norwegia),

- z państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów zawartych przez te państwa ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi (Szwajcaria)

2. cudzoziemcy, obywatele innych państw niż wymienione wyżej, którzy:

        1)   posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej:

-  zezwolenie na osiedlenie się,

- zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich,

-  zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, 13, 14 lub 16 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm.,

-  zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone, przybywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywającemu na tym terytorium w celu połączenia z rodziną, członkowi rodziny w rozumieniu art. 53 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, osób, o których mowa w lit. a, b, e i f,

-  status uchodźcy,

-  ochronę uzupełniającą,

-  zgodę na pobyt tolerowany,

-  zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony i pozostają w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem polskim zamieszkałym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

- wizę, o której mowa w art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, jeżeli przed wydaniem tej wizy byli uprawnieni do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na podstawie lit. c,

        2)   korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej z ochrony czasowej,

        3)   posiadają ważną Kartę Polaka,

        4)   są członkami rodziny, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818), dołączającymi do obywateli państw, o których mowa w ust. 1, lub przebywającymi z nimi

3. Obywatele USA, w wyniku umowy międzynarodowej zawartej między RP i USA. Nie dotyczy to jednak wszystkich przedmiotów działalności. (W każdym przypadku należy zwrócić się do Ministra Gospodarki, celem ustalenia, czy istnieje możliwość podjęcia przez obywatela USA konkretnej przedmiotowo działalności gospodarczej).

Osoby zagraniczne inne niż wymienione powyżej mają prawo do podejmowania                 i wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

Działalność taka rejestrowana jest w Krajowym Rejestrze Sądowym, w odpowiednim wydziale sądu gospodarczego, adres w Warszawie:

Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie

XII (XIII) Wydział Gospodarczy KRS

ul. Czerniakowska 100, 02-315 Warszawa.

Właściwość naczelników urzędów skarbowych jest określona  w art. 4 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681, z późn. zm.).

Zgodnie z tym przepisem w sprawach ewidencji podatników, płatników podatków i płatników składek ubezpieczeniowych właściwymi naczelnikami urzędów skarbowych są:

        1)   dla podatników podatku od towarów i usług, niekorzystających ze zwolnienia od tego podatku - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach podatku od towarów i usług;

        2)   dla jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, korzystających ze zwolnienia od podatku od towarów i usług - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na siedzibę jednostki lub miejsce wykonywania działalności;

        3)   dla pozostałych podatników:

a)  będących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach tego podatku,

b)  niebędących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę podatnika, a jeżeli podatnik nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce - naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa Śródmieście;

        4)   dla płatników podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych, niebędących jednocześnie podatnikami, o których mowa w pkt 1-3 - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę płatnika; w pozostałych przypadkach właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego jest naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa Śródmieście.

Odpowiadając na przedstawione pytanie, należy zauważyć, iż nie tylko osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej mogą podejmować                  i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy (a więc również na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej).

Poza osobami zagranicznymi z państw członkowskich Unii Europejskiej są to również:

1. Osoby zagraniczne:

- z państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależących do Unii Europejskiej (Islandia, Lichtenstein, Norwegia),

- z państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów zawartych przez te państwa ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi (Szwajcaria)

2. Cudzoziemcy, obywatele innych państw niż wymienione wyżej, którzy:

        1)   posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej:

-  zezwolenie na osiedlenie się,

- zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich,

-  zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone w związku                    z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, 13, 14 lub 16 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z 2007 r. Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170 oraz z 2008 r. Nr 70, poz. 416),

-  zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone, przybywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywającemu na tym terytorium w celu połączenia z rodziną, członkowi rodziny w rozumieniu art. 53 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, osób, o których mowa w lit. a, b, e i f,

-  status uchodźcy,

-  ochronę uzupełniającą,

-  zgodę na pobyt tolerowany,

-  zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony i pozostają w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem polskim zamieszkałym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

        2)   korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej z ochrony czasowej,

        3)   posiadają ważną Kartę Polaka,

        4)   są członkami rodziny, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r.      o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818), dołączającymi do obywateli państw, o których mowa w ust. 1, lub przebywającymi z nimi

3. Obywatele USA, w wyniku umowy międzynarodowej zawartej między RP i USA. Nie dotyczy to jednak wszystkich przedmiotów działalności. (W każdym przypadku należy zwrócić się do Ministra Gospodarki, celem ustalenia, czy istnieje możliwość podjęcia przez obywatela USA konkretnej przedmiotowo działalności gospodarczej).

Osoby zagraniczne inne niż wymienione powyżej mają prawo do podejmowania                 i wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

Działalność taka rejestrowana jest w Krajowym Rejestrze Sądowym, w odpowiednim wydziale sądu gospodarczego, adres w Warszawie:

Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie

XII (XIII) Wydział Gospodarczy KRS

ul. Czerniakowska 100, 02-315 Warszawa.

Podjęcie i wykonywanie transportu drogowego taksówką wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego, zwanej dalej „licencją”.

Osoba zamierzająca podjąć działalność gospodarczą w wyżej wymienionym zakresie musi:

-        mieć ukończone 21 lat ,

-        posiadać prawo jazdy kategorii B,

-        nie może być skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne:karne skarbowe, a także przeciwko: mieniu, bezpieczeństwu            w komunikacji, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów, ochronie środowiska, warunkom pracy i płacy albo innym przepisom dotyczącym wykonywania zawodu, zdrowiu i życiu, wolności seksualnej            i obyczajowości,

- musi spełniać wymagania zdrowotne i psychologiczne do pracy jako kierowca taksówki (potwierdzone orzeczeniem lekarskim i psychologicznym).

Kandydat na taksówkarza, który spełnia podane wyżej warunki, w celu uzyskania uprawnień do wykonywania zawodu musi ukończyć kurs z zakresu transportu drogowego taksówką, prowadzony przez jednostki gospodarcze (ich wykaz znajduje się w siedzibie Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń  przy ul. Canaletta 2)       i zdać egzamin przeprowadzany przez Komisję Egzaminacyjną powołaną przez Prezydenta m. st. Warszawy.

Należy pamiętać, że działalność przewozu osób taksówką w Warszawie jest limitowana (kompetencje do ustalenia limitu nowych licencji taksówkowych na dany rok kalendarzowy posiada Rada m. st. Warszawy), w związku z czym przedsiębiorcy, którzy zamierzają ją podjąć, ubiegają się o jej przyrzeczenie w postaci „promesy”. Kandydaci na taksówkarzy składający wnioski o promesę muszą liczyć się z faktem, że licencji na przewóz osób taksówką nie otrzymają w bieżącym roku.

Wniosek o udzielenie promesy dostępny jest na stronie internetowej Urzędu Miasta /www.um.warszawa.pl./ można go również uzyskać w pokoju nr 8 w siedzibie Biura,
w którym załatwiane są wszelkie sprawy związane z uzyskaniem licencji taksówkowej.

Wykonywanie przewozu osób taksówką regulują przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r.  o transporcie drogowym  (tekst jednolity Dz. U. nr 2007 nr 125. poz. 874 z późn.zm.), a w szczególności art. 5 ust. 1 .

Oględziny - przeprowadzane w postępowaniu w sprawie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych - mają na celu ustalenie, czy usytuowanie  punktu sprzedaży jest zgodne z:

- ustawą z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości  i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - art.9⁶ i art. 14 (Dz. U. z 2007 r. nr 70, poz.473 z późn. zm.),

- uchwałą Nr LXXXIV/2835/2006 z dnia 26 października 2006 r. (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 232, poz.8565 z dnia 16 listopada 2006 r). zmienioną uchwałą Nr XXV/838/2008    z dnia 28 lutego 2008 r .(Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 56, poz.1979 z dnia 21 kwietnia 2008r.) [uchwały dostępne na stronach internetowych Miasta].

Czas trwania wszystkich formalności związanych z założeniem działalności gospodarczej związany jest z postępowaniami przed różnymi organami, czasami związany jest też z terminem złożenia wniosku przez samego zainteresowanego. Wydanie zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej powinno nastąpić do 14 dni, natomiast wydanie zaświadczenia potwierdzającego rejestrację wraz z nadanym numerem REGON w urzędzie statystycznym do 7 dni. Poniżej opisano  procedurę podjęcia działalności gospodarczej, w celu zobrazowania czasu jaki będzie niezbędny do załatwienia formalności.

1) Pierwszym etapem rozpoczynającym procedurę rozpoczęcia działalności gospodarczej jest zgłoszenie o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Zgłoszenie składa się w gminie (dzielnicy) właściwej ze względu na miejsce zamieszkania przedsiębiorcy.

Procedura rejestracji działalności gospodarczej w gminie może trwać do 14 dni. Organ ewidencyjny bowiem doręcza z urzędu przedsiębiorcy zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, nie później niż w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia.

Wraz ze zgłoszeniem do ewidencji działalności gospodarczej przedsiębiorca może złożyć wniosek o wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON) oraz zgłoszenie identyfikacyjne lub aktualizacyjne (dostępne również w Wydziałach Obsługi Mieszkańców/wydziałach właściwych do spraw działalności gospodarczej i Zezwoleń dla poszczególnych Dzielnic). Organ ewidencyjny niezwłocznie, nie później niż w ciągu 3 dni od dnia dokonania wpisu, przesyła powyższy wniosek do urzędu statystycznego województwa, na terenie którego przedsiębiorca ma miejsce zamieszkania, a zgłoszenie identyfikacyjne lub aktualizacyjne do wskazanego przez przedsiębiorcę urzędu skarbowego wraz z zaświadczeniem o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej i numerem PESEL oraz innymi dokumentami dołączonymi przez przedsiębiorcę.

2) Kolejnym etapem jest zgłoszenie w Urzędzie Statystycznym w celu nadania numeru REGON

Jeżeli przedsiębiorca nie złożył wniosku o wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON), za pośrednictwem urzędu gminy wówczas zobowiązany jest złożyć wymieniony wniosek osobiście w urzędzie statystycznym lub za pośrednictwem urzędu pocztowego.

Zaświadczenie potwierdzające rejestrację wraz z nadanym numerem REGON urząd statystyczny doręcza przedsiębiorcy nie później niż w terminie 7 dni (często w tym samym dniu) od dnia złożenia wniosku.

3) Kolejną czynnością jaką przedsiębiorca powinien podjąć to zgłoszenie identyfikacyjne lub aktualizacyjne do Urzędu Skarbowego oraz wybór formy opodatkowania.

Jeżeli przedsiębiorca nie złożył zgłoszenia identyfikacyjnego lub aktualizacyjnego za pośrednictwem organu ewidencyjnego, wówczas zobowiązany jest do dokonania zgłoszenia bezpośrednio w urzędzie skarbowym właściwym ze względu na miejsce zamieszkania.

Niezależnie od powyższego w urzędzie skarbowym należy dokonać wyboru formy opodatkowania.

W urzędzie skarbowym należy również zgłosić czy firma będzie płatnikiem podatku VAT (druk VAT-R).

Urzędem skarbowym właściwym dla potrzeb podatku VAT jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

4) Firmę należy również zgłosić do systemu ubezpieczeń społecznych.

Zgłoszenia firmy we właściwym (zgodnym z miejscem zamieszkania przedsiębiorcy) inspektoracie ZUS należy dokonać w terminie 7 dni od dnia faktycznego rozpoczęcia działalności gospodarczej.

5) niekiedy na przedsiębiorcy ciąży również obowiązek powiadomienia innych instytucji o rozpoczęciu działalności gospodarczej. I tak np. przedsiębiorca będący pracodawcą jest obowiązany, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności, zawiadomić na piśmie właściwego okręgowego inspektora pracy i właściwego państwowego inspektora sanitarnego o miejscu, rodzaju i zakresie prowadzonej działalności.

Tak. Zgodnie z ustawą z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. 141, poz. 888), od 20 września 2008 r. przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy. Przedsiębiorca, który zamierza zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej jest obowiązany dokonać zgłoszenia do ewidencji działalności gospodarczej informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej. Formularz dostępny jest na stronie: www.um.warszawa.pl. Zgłoszenie zwolnione jest z opłat.

Zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej jest odzwierciedleniem danych zawartych w ewidencji (a więc w zgłoszeniu i we wpisie).

Przedsiębiorca zobowiązany jest wskazać miejsce zamieszkania i adres, a jeżeli stale wykonuje działalność poza miejscem zamieszkania - również wskazanie tego miejsca i adresu zakładu głównego, oddziału lub innego miejsca.

Określenia miejsc wykonywania działalności gospodarczej, niezawierające konkretnego adresu, są niezgodne z ustawą z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej.

W zgłoszeniu o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej należy wskazać konkretny adres wykonywania działalności gospodarczej. Wymóg taki wynika w z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej. Zgodnie z tym przepisem zgłoszenie o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania          i adresu przedsiębiorcy, a jeżeli stale wykonuje działalność poza miejscem zamieszkania - również wskazanie tego miejsca i adresu zakładu głównego, oddziału lub innego miejsca.

Nie ma natomiast obowiązku, na potrzeby postępowania ewidencyjnego, dysponowania dokumentem stwierdzającym prawo do lokalu.

W zgłoszeniu o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej należy podać przedmiot działalności zgodnie z podklasą. Zgodnie bowiem z załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) w rejestrach urzędowych jednostki należy klasyfikować na najniższym poziomie PKD – na poziomie podklasy, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Natomiast ewidencja działalności gospodarczej jest takim rejestrem urzędowym.

W obowiązujących przepisach generalnie brak jest ograniczeń dotyczących określenia przedmiotu wykonywanej działalności zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD). Należy jednak zwrócić uwagę, iż  PKD zawiera również rodzaje działalności nie podlegające wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej (zastrzeżone dla organizacji państwowych, dla spółek prawa handlowego, itd.). Ponadto należy pamiętać, iż wpis do ewidencji działalności gospodarczej powinien odzwierciedlać rzeczywisty stan rzeczy. W przeciwnym bowiem przypadku organ ewidencyjny może wykreślić z urzędu wpis do ewidencji działalności gospodarczej.

Ustawa z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej stanowi jedynie, iż przedsiębiorca będący osobą fizyczną może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Nadmienić należy, iż sam wpis do ewidencji działalności gospodarczej warunkuje dalsze czynności, które przedsiębiorca powinien podjąć w celu rozpoczęcia działalności gospodarczej.

Po uzyskaniu zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej należy ponadto:

- uzyskać numer Regon w Urzędzie Statystycznym,

- zgłosić obowiązek podatkowy i dokonać wyboru formy opodatkowania we właściwym Urzędzie Skarbowym,

- dokonać zgłoszenia do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Tak. Przedsiębiorca działa pod firmą. Firmę ujawnia się we właściwym rejestrze, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Firmą osoby fizycznej jest jej imię  i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych.

Po uzyskaniu zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej należy: - uzyskać numer Regon w Urzędzie Statystycznym,

- zgłosić obowiązek podatkowy i dokonać wyboru formy opodatkowania we właściwym Urzędzie Skarbowym,

- dokonać zgłoszenia do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Nadmienić należy, iż wraz ze zgłoszeniem do ewidencji działalności gospodarczej przedsiębiorca może złożyć wniosek o wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON) oraz zgłoszenie identyfikacyjne lub aktualizacyjne (dostępne również w Wydziałach Obsługi Mieszkańców/wydziałach właściwych do spraw działalności gospodarczej i zezwoleń dla poszczególnych Dzielnic).

Obowiązujące przepisy nie wskazują konkretnego terminu, w którym decyzja wykreślająca wpis do ewidencji działalności gospodarczej powinna być wydana.

Zgodnie natomiast z art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

Obrót hurtowy napojami alkoholowymi to zakup napojów alkoholowych w celu dalszej ich odsprzedaży przedsiębiorcom posiadającym właściwe zezwolenia.

Określenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD) oznacza, iż zgłaszający ma obowiązek zdefiniowania przedmiotu działalności, posługując się symbolami i nazwami sklasyfikowanymi        w PKD.

Tak. Wraz ze zgłoszeniem do ewidencji działalności gospodarczej przedsiębiorca może złożyć wniosek o wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON) oraz zgłoszenie identyfikacyjne lub aktualizacyjne (dostępne również w Wydziałach Obsługi Mieszkańców/wydziałach właściwych do spraw działalności gospodarczej i zezwoleń dla poszczególnych Dzielnic). Organ ewidencyjny niezwłocznie, nie później niż w ciągu 3 dni od dnia dokonania wpisu, przesyła powyższy wniosek do urzędu statystycznego województwa, na terenie którego przedsiębiorca ma miejsce zamieszkania, a zgłoszenie identyfikacyjne lub aktualizacyjne do wskazanego przez przedsiębiorcę urzędu skarbowego wraz z zaświadczeniem o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej i numerem PESEL oraz innymi dokumentami dołączonymi przez przedsiębiorcę.

W celu odebrania zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej konieczne jest przedstawienie dokumentu tożsamości.

Zgłoszenie o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej należ złożyć   w gminie (dzielnicy) właściwej dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy. Miejscem zamieszkania jest miejscowość, w której przebywa przedsiębiorca z zamiarem stałego pobytu.

Na terenie m.st. Warszawy, ewidencję działalności gospodarczej, w imieniu Prezydenta m.st. Warszawy, prowadzą wydziały właściwe do spraw działalności gospodarczej i zezwoleń dla poszczególnych Dzielnic, adresy dostępne na stronie: www.um.warszawa.pl.

Instytucją właściwą do udzielenia informacji w zakresie uzyskania dotacji na prowadzenie działalności gospodarczej jest Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, z siedzibą przy ul. Pańskiej 81/83 w Warszawie, tel.: 022 432 89 91 (do 93) adres internetowy: www.parp.gov.pl, e-mail:info@parp.gov.pl oraz  Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw z siedzibą przy ul. Smoczej 27              w Warszawie, tel.: 022 838 02 91, adres internetowy: www.fund.org.pl. e-mail: punktinfo@fund.org.pl, która na terenie województwa mazowieckiego pełni rolę Regionalnej Instytucji Finansującej.

W przypadku osób bezrobotnych, właściwym do przyznawania jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz refundowania kosztów pomocy prawej, konsultacji i doradztwa, związanych z podjęciem działalności, jest Urząd Pracy m.st. Warszawy.

Kontakt:

Urząd Pracy m.st. Warszawy

ul. Grochowska 171 B, 04-111 Warszawa

nr tel.: (0 22) 810 42 03

ul. Ciołka 10 A, 01-402 Warszawa

nr tel.: (0 22) 836 41 43  www.up.warszawa.pl

Do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych należy dołączyć następujące dokumenty (kopie i okazać oryginały, celem poświadczenia za zgodność) :

- zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia         w miejscu lub poza miejscem sprzedaży:

1)     zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej lub odpis        z rejestru  przedsiębiorców,

2)     dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu stanowiącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych,

3)     pisemną zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym,

4)     decyzję właściwego państwowego inspektora sanitarnego o zatwierdzeniu zakładu, o której mowa w art. 65 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz.1225),

-  zezwolenie jednorazowe:

1)     posiadane zezwolenie na sprzedaż/podawanie napojów alkoholowych wraz    z zaświadczeniem o dokonaniu opłaty,

2)     szkic sytuacyjny terenu obejmujący punkt sprzedaży,

- zezwolenie dla przedsiębiorcy, którego działalność polega na organizacji przyjęć:

          - zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej lub odpis z

           rejestru przedsiębiorców,

- zezwolenie na wyprzedaż posiadanych, zinwentaryzowanych zapasów napojów

   alkoholowych:

           - wykaz   zinwentaryzowanych   zapasów    napojów    alkoholowych   z         

            uwzględnieniem wartości sprzedaży.

Data rozpoczęcia działalności gospodarczej nie może być wcześniejsza niż data wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej przedsiębiorca będący osobą fizyczną może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Biorąc pod uwagę fakt, iż organ ewidencyjny jest zobowiązany doręczyć przedsiębiorcy zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia, zasadnym wydaje się aby data rozpoczęcia działalności gospodarczej była przynajmniej o 14 dni późniejsza niż data zgłoszenia.

Na terenie m.st. Warszawy zgłoszenie o dokonanie wpisu (zmiany we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej) zwolnione jest z opłat.

Na terenie innych gmin zgłoszenie o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej może podlegać opłacie w kwocie 100 zł, a jeżeli zgłoszenie dotyczy zmiany wpisu, opłata może wynosić 50 zł.

Rejestracja działalności gospodarczej w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez gminę nie może trwać dłużej niż 14 dni. Zgodnie bowiem z art. 7b ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej, organ ewidencyjny doręcza z urzędu przedsiębiorcy zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, nie później niż w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia.

Potwierdzenie danych objętych ewidencją działalności gospodarczej następuje poprzez wydanie zaświadczenia w trybie art. 217 k.p.a. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Nie ma przeszkód, aby zaświadczenie wydane zostało przed upływem wskazanego terminu.

Za wydanie zaświadczenia pobierana jest opłata skarbowa w wysokości 17 zł.

Zgłoszenie o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej składa się w gminie (dzielnicy) właściwej ze względu na miejsce zamieszkania przedsiębiorcy. Miejscem zamieszkania jest miejscowość, w której przebywa przedsiębiorca z zamiarem stałego pobytu.

Zgłoszenie meldunku pobytu stałego i czasowego odbywa się poprzez złożenie w Urzędzie Dzielnicy wypełnionego druku ( druk dostępny na stronie um.warszawa.pl i w urzędach dzielnic ) na zameldowanie wraz z dostarczeniem wymaganych dokumentów, w zależności od rodzaju zameldowania.

Wymagane dokumenty przy wyrobieniu pierwszego dowodu osobistego osoby pełnoletniej:

1. Wniosek o wydanie dowodu osobistego.
2. Dwie aktualne, wyraźne i jednakowe fotografie o wymiarach 35 x 45 mm, przedstawiające osobę bez nakrycia głowy i okularów z ciemnymi szkłami, w taki sposób, aby ukazywały głowę w pozycji lewego półprofilu i z widocznym lewym uchem, z zachowaniem równomiernego oświetlenia twarzy.
3. Odpis skrócony aktu urodzenia, w przypadku osób, które nie wstąpiły w związek małżeński.
4. Odpis skrócony aktu małżeństwa z adnotacją o aktualnie używanym nazwisku, lub
   z adnotacją o rozwodzie.
   Na żądanie organu:
5. Poświadczenie obywatelstwa polskiego lub inny dokument potwierdzający posiadanie obywatelstwa polskiego, jeżeli dane zawarte w dokumentach budzą wątpliwości co do obywatelstwa osoby.

Można. Osoba meldująca kogoś powinna mieć jej wszystkie wymagane dokumenty i podpis na wypełnionym druku o zameldowanie.

Najlepiej, jeśli osoba zameldowana sama dokona wymeldowania. Jeśli jednak nie jest to możliwe, można złożyć w Urzędzie Dzielnicy wniosek o wymeldowanie takiej osoby w drodze decyzji administracyjnej. Wymagane dokumenty to: pisemny wniosek i dowód wpłaty 10 zł opłaty skarbowej na rachunek Urzędu. Postępowanie administracyjne trwa od 1 do 2 miesięcy i kończy się wydaniem decyzji administracyjnej.

Istnieje taka możliwość. Należy jednak zaznaczyć, że dowód osobisty, który został wydany osobie niepełnoletniej ważny jest 5 lat, a osobie dorosłej 10 lat ( osoby po 65. roku życia mają wydawane dowody osobiste bezterminowo ).

Osoby w wieku 13-18 lat ubiegające się o dowód osobisty, składają wniosek w obecności opiekuna prawnego, który również podpisuje wniosek. Na uzasadniony wniosek rodziców lub opiekunów dowód osobisty może być wydany osobie, która nie ukończyła 13 roku życia.

W tym drugim wypadku wymaga się obecności rodziców w przypadku osób do 13 roku życia. Wymagane są te same dokumenty, jak w przypadku składania wniosku przez osobę dorosłą.

Wymagane dokumenty na zameldowanie cudzoziemca na pobyt stały lub czasowy na ponad trzy miesiące:

1. Cudzoziemiec:
   a. karta pobytu wydana w związku z udzieleniem zezwolenia na osiedlenie się lub nadaniem statusu uchodźcy albo zezwolenie na osiedlenie się się lub decyzja o nadaniu statusu uchodźcy w RP,
   b. paszport.
2. Obywatel państwa członkowskiego UE:
   a. karta pobytu obywatela UE lub zezwolenie na pobyt,
   b. paszport lub dokument tożsamości.
3. Członek rodziny, nie będący obywatelem państwa członkowskiego UE:
   a. dokument pobytu albo zezwolenie na ;pobyt,
   b. paszport.
   Do zameldowania na pobyt na pobyt czasowy ponad 3 miesiące:
4. Cudzoziemiec:
   a. wiza, a w przypadku gdy wjazd cudzoziemca nastąpił na podstawie umowy przewidującej zniesienie lub ograniczenie obowiązku posiadania wizy – dokument podróży, tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, kartę pobytu albo zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony lub na osiedlenie się bądź decyzję o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany lub o nadaniu statusu uchodźcy w RP,
   b. paszport.
5. Obywatele państwa członkowskiego UE:
   a. karta pobytu obywatela UE albo zezwolenie na pobyt lub zezwolenie na pobyt czasowy,
   b. paszport lub dokument tożsamości.
6. Członek rodziny, nie będący obywatelem państwa członkowskiego UE:
   a. dokument pobytu albo zezwolenie na pobyt czasowy,
   b. paszport.
   Do wglądu:
7. Dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu. Dokumentem tym może być umowa cywilno-prawna, wypis z księgi wieczystej. Decyzja administracyjna, orzeczenie sądu lub inny dokument poświadczający tytuł prawny do lokalu.

Przy zameldowaniu cudzoziemca na pobyt czasowy do 3 miesięcy, obowiązku meldunkowego należy dokonać w obecności najemcy lub właściciela lokalu, legitymującego się stosownym tytułem prawnym do lokalu oraz dokumentem stwierdzającym tożsamość.
Z wymaganych dokumentów osoby meldującej się potrzebne są paszport, karta pobytu, wiza lub zezwolenie na pobyt.

Zameldowania może dokonać osoba dorosła, posiadająca zdolność do czynności prawnej.

Wymagane dokumenty przy zameldowaniu na pobyt stały i czasowy na ponad 3 miesiące:

1. Formularz zgłoszenia pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące.
2. Dowód osobisty.
3. Książeczka wojskowa, w przypadku osób podlegających powszechnemu obowiązkowi wojskowemu.
4. Zaświadczenie o wymeldowaniu z poprzedniego miejsca pobytu stałego (tylko przy zameldowaniu na pobyt stały).
5. Odpis skrócony aktu urodzenia – w przypadku osób niepełnoletnich, nie posiadających dokumentu stwierdzającego tożsamość.
   Do wglądu:
6. Dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu.

Przy zameldowaniu na pobyt czasowy do 3 miesięcy, obowiązku meldunkowego należy dokonać w obecności najemcy lub właściciela lokalu, legitymującego się stosownym tytułem prawnym do lokalu oraz dokumentem stwierdzającym tożsamość. Z wymaganych dokumentów osoby meldującej się potrzebny jest tylko dowód osobisty.

Nie można. Aby dokonać zameldowania w nowym miejscu pobytu stałego, należy wcześniej dokonać wymeldowania z poprzedniego miejsca pobytu stałego.

Nie. Każdy nieletni wymaga opieki opiekuna prawnego i może być meldowany wraz z opiekunem. Nieletni nie posiada pełnej zdolności do czynności prawnej, która jest potrzebna do zameldowania.

Od 1 stycznia 2010 r. nie są pobierane opłaty za wyrobienie dowodu osobistego.

Przy wyrabianiu pierwszego dowodu osobistego, jak i przy wyrabianiu kolejnych dowodów, po zmianie stanu cywilnego, potrzebne są aktualne akty stanu cywilnego, w celu dokonania zmian. Jeśli od wyrobienia poprzedniego dowodu, nie zmienił się stan cywilny osoby wnioskującej o nowy dowód, dostarczenie aktu stanu cywilnego nie jest potrzebne.

Nie ma takiej możliwości. Dowód osobisty można wyrobić jedynie osobiście.

Stosownie do art. 22 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005r,  Nr 240, poz. 2027.z późn. zm.) właściciele nieruchomości są zobowiązani zgłaszać właściwemu staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian.
Nabycie prawa do spadku należy zgłosić do biura Geodezji i Katastru / Delegatury Biura Geodezji i Katastru właściwej do miejsca położenia nieruchomości, w celu zarejestrowania zmian w ewidencji gruntów i budynków.
   Do zgłoszenia zmiany należy załączyć odpis postanowienia Sądu o nabyciu spadku oraz informacje o danych osobowych (złożone przez wszystkich spadkobierców) lub kopię dowodów osobistych. Dane osobowe rejestrowane w ewidencji obejmują: nazwisko, imiona, imiona rodziców, adres zamieszkania (formularz zgłoszenia danych osobowych w załączeniu).
   W zgłoszeniu zmiany należy wpisać oznaczenie i położenie nieruchomości będącej przedmiotem nabycia praw do spadku. Biuro Geodezji i Katastru udzieli odpłatnie informacji czy spadkodawca figuruje w bazie danych ewidencyjnych i dla jakiej nieruchomości. Jeśli w zgłoszeniu zmiany wnioskodawca nie wskaże nieruchomości, a spadkodawca nie figuruje w bazie danych ewidencyjnych, wówczas załączone oryginały dokumentów zostaną zwrócone wnioskodawcy pocztą.

W przypadku zmiany adresu nieruchomości w związku ze zmianą nazwy ulicy Biuro Geodezji i Katastru lub właściwa  dla miejsca położenia nieruchomości delegatura Biura Geodezji i Katastru może wydać zaświadczenie o aktualnym i poprzednim adresie nieruchomości, jeżeli Biuro/delegatura dysponuje stosownymi dokumentami potwierdzającymi obecny i poprzedni adres nieruchomości.
Wg stanu na dzień 22 czerwca 2010 r.  dzielnice Białołęka, Mokotów, Praga Południe, Targówek, Wawer obsługują delegatury Biura, obsługę pozostałych dzielnic prowadzi Biuro z siedzibą przy ul. Marszałkowskiej 77/79.

W Urzędzie nie można wycenić nieruchomości. Wyceny nieruchomości dokonują wyłącznie rzeczoznawcy majątkowi.

Dla terenu m.st. Warszawy kopie map sytuacyjnych nieruchomości są udostępniane odpłatnie przez Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Biura Geodezji i Katastru z siedzibą w Warszawie Al. Jerozolimskie 28, 00-024 Warszawa.

Odpisy z ksiąg wieczystych dla nieruchomości położonych na terenie m.st. Warszawy są wydawane przez Wydziały Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa z siedzibą w Warszawie Al. Solidarności 58, 00-240 Warszawa http://www.hipoteka.waw.pl/ lub centralną Informację Ksiąg wieczystych, ul. Czerniakowska 100 Warszawa.

W przypadku zgody stron zniesienie współwłasności nieruchomości może nastąpić przez zawarcie umowy w formie aktu notarialnego, natomiast jeśli strony nie mogą zawrzeć takiej umowy, zniesienie współwłasności jest możliwe wyłącznie w postępowaniu sądowym.

Pojęcie „działki budowlanej” wynika z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wskazuje, jakie jest możliwe przeznaczenie działki wykazanej w ewidencji gruntów i budynków jako grunt rolny.

Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mogą być przeznaczone działki ewidencyjne nie objęte gleboznawczą klasyfikacja gruntów, ale także działki ewidencyjne występujące na gruntach rolnych, dla których wcześniej była ustalona gleboznawcza klasyfikacja gruntów jak dla gruntów rolnych.

Wejście w życie ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o zmianie ustawy o transporcie kolejowym oraz ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych        (Dz. U. Nr 1 z 2009r., poz. 3) w zakresie nowelizacji przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jedn. Dz. U. z 2004r. Nr 121, poz. 1266 z późn. zm.) nie spowodowało, że na gruntach położonych w granicach administracyjnych miast w ewidencji gruntów i budynków nie wykazuje się już użytków rolnych. Nowelizacja przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych miała na celu zdjęcie ochrony przewidzianej dla gruntów rolnych położonych w granicach administracyjnych miast w taki sposób, że dla działek przewidzianych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, przed uzyskaniem pozwolenia na budowę nie są już wydawane decyzje o zezwoleniu na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolniczej. Przepisy tej ustawy nie przewidują jednak wprowadzania do ewidencji gruntów  i budynków zmian użytków rolnych na użytki nierolne wyłącznie w oparciu o  przepisy tej ustawy.

Z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.) jednoznacznie wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych o gruntach, budynkach i lokalach, które stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiar podatków, a także są wykorzystywane w wielu postępowaniach administracyjnych.
Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki. Dlatego przeznaczenie gruntów wynikające z zapisów planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowi podstawy do wprowadzenia zmian rolnych użytków gruntowych dla działek wykazanych w ewidencji gruntów i budynków przed rozpoczęciem na gruncie procesu inwestycyjnego potwierdzonego przez geodetę opracowaniem dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.  

Zgodnie z art. 22 ust 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.) osoby zgłaszające zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.
   Do poświadczania za zgodność odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem jest upoważniony notariusz na podstawie art. 96 ustawy z dnia 14 lutego 1991r. Prawo o notariacie (tekst jednolity: Dz. U. z 2001r. Nr 42, poz. 369 z późn. zm.).
   Prawo takie posiada również konsul na podstawie art. 19 ustawy z dnia 13 lutego 1984r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity: Dz. U. z 2002r. Nr 215, poz. 1823 z późn. zm.).
   Na mocy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 kwietnia 1991r. w sprawie sporządzania niektórych poświadczeń przez organy samorządu terytorialnego i banki (Dz. U. Nr 33, poz. 148) w miejscowościach, w których nie ma kancelarii notarialnej, przewodniczący zarządów gmin mają prawo do poświadczania jedynie własnoręczności podpisu.
   Natomiast zgodnie z art. 73 § 2 KPA pracownicy Urzędu mogą wydać na żądanie strony uwierzytelnione kopie dokumentów na podstawie posiadanych akt sprawy.

Dokumenty potwierdzające interes prawny do uzyskania wypisu zawierającego dane osobowe, np.: dowód tożsamości, akt notarialny, zaświadczenie ze spółdzielni mieszkaniowej o własności lokalu, pełnomocnictwo udzielone przez właściciela nieruchomości (oryginały dokumentów lub kopie dokumentów z oryginałem do wglądu).

Dokumenty potwierdzające tożsamość: w przypadku osób prawnych: dokument potwierdzający osobowość prawną oraz legitymację występującej osoby fizycznej do reprezentowania osoby prawnej (np. wyciąg z KRS, pełnomocnictwo).

Księgi wieczyste są prowadzone dla nieruchomości gruntowych, dla budynków i dla lokali. Wpisy w księgach wieczystych zawierają cztery działy:
- dział I obejmuje oznaczenie nieruchomości, jej powierzchnię oraz wpisy praw związanych z jej własnością,
- dział II obejmuje wpisy dotyczące własności i użytkowania wieczystego,
- dział III – wpisy ograniczonych praw rzeczowych (służebności) oraz wpisy innych praw i roszczeń w dysponowaniu nieruchomością,
- dział IV przeznaczony na wpisy hipotek.
   W celu wprowadzenia zmiany wpisów w dziale I księgi wieczystej Biuro Geodezji i Katastru / Delegatury Biura Geodezji i Katastru właściwe do miejsca położenia nieruchomości wydają wypisy i wyrysy z operatu ewidencyjnego do ujawnienia w księdze wieczystej wpisu oznaczenia nieruchomości i jej powierzchni na podstawie danych wykazanych w ewidencji gruntów i budynków.

Wypisy i wyrysy z operatu ewidencyjnego są wydawane w terminie do 7 dni licząc od dnia złożenia wniosku.
O wydanie wypisu lub wyrysu z operatu ewidencyjnego zawierającego dane osobowe może wystąpić właściciel, władający nieruchomością lub ich pełnomocnik, albo osoba upoważniona przez osobę ujawnioną w ewidencji, która wykonuje prawo własności lub sprawuje zarząd  nad nieruchomością.
Wypis lub wyrys nie zawierający danych osobowych może być wydany każdemu zainteresowanemu wnioskodawcy.

Stosownie do art. 22 ust.1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. Nr 240, poz. 2027 z 2005r.z późn. zm.) właściciele nieruchomości są zobowiązani zgłaszać właściwemu staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian.
Dokonanie wpisu praw do nieruchomości w ewidencji gruntów i budynków następuje na podstawie dokumentów prawnych takich jak:
- aktualny odpis z księgi wieczystej,
- prawomocne orzeczenie sądowe,
- akt notarialny stanowiący umowę ustanowienia lub przeniesienia praw do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntu i własności lokali, które wymagają dokonania wpisu w księdze wieczystej,
- ostateczna decyzja administracyjna, (która nie wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego) oraz
- inne dokumenty uzasadniające  zmianę
   Podstawą aktualizacji danych wykazanych w ewidencji gruntów i budynków są oryginały dokumentów prawnych lub ich kopie potwierdzone za zgodność z oryginałem przez notariusza.

Kartoteki są zakładane dla lokali mieszkalnych lub dla lokali o innym przeznaczeniu, dla  których uprzednio Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego wydało zaświadczenie o samodzielności lokali przedstawionych w dokumentacji architektoniczno - budowlanej zwierającej rysunki rzutów poziomych poszczególnych kondygnacji budynku ze wskazaniem poszczególnych lokali.
W celu założenia kartoteki dla samodzielnego lokalu osoby zainteresowane składają wniosek do Delegatury Biura Geodezji i Katastru właściwej do miejsca położenia budynku, do którego należy dołączyć:
- kopię dokumentacji architektoniczno - budowlanej zwierającej rysunki rzutów poziomych kondygnacji budynku, na której jest położony samodzielny lokal,
- arkusz danych ewidencyjnych dla lokalu podpisany przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane.
Dołączenie zaświadczenia o samodzielności lokalu nie jest wymagane, ale znacznie przyspiesza procedurę założenia kartoteki dla lokalu.

Informacje o właścicielu konkretnej nieruchomości zawierają księgi wieczyste prowadzone dla nieruchomości m.st. Warszawy przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa z siedzibą Al. Solidarności 58, 00-240 Warszawa.
Księgi wieczyste są jawne, a wgląd do ksiąg nieodpłatny.
Biuro Geodezji i Katastru /Delegatury Biura Geodezji i Katastru właściwe do miejsca położenia nieruchomości na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków udzielają odpłatnie informacji o  numerze księgi wieczystej. Dane osobowe udostępniane są w trybie art. 24 ust. 5 dla właściciela nieruchomości oraz innych osób posiadających interes prawny.

Scalenia nieruchomości i ich ponownego podziału na działki gruntu dokonuje się w celu umożliwienia ich wykorzystania zgodnie z przeznaczeniem w planie miejscowym. Uczestnikami postępowania w sprawie scalenia i podziału są właściciele, użytkownicy wieczyści oraz samoistni posiadacze nieruchomosci objętych scaleniem i podziałem. Kwestia ta unormowana jest w art. 101-108 ustawy z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.), rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie scalania i podziału nieruchomości (Dz.U. Nr 86 z dnia 17 maja 2005 r., poz. 736). Podział i scalenie gruntów rolnych i leśnych regulują przepisy ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749 ze zm.)

O przystąpieniu do scalenia i podziału nieruchomości decyduje rada gminy w drodze uchwały. Scalenia i podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli są one położone w granicach obszarów określonych w planie miejscowym albo, gdy o scalenie i podział wystąpią właściciele lub użytkownicy wieczyści posiadający ponad 50% powierzchni gruntów objętych scaleniem i podziałem.

Przeniesienie własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości następuje, pod rygorem nieważności w formie aktu notarialnego. Notariusze sporządzają wypisy z aktów notarialnych i przekazują je do właściwych organów prowadzących ewidencję gruntów.

Dokumentacja geodezyjno kartograficzna jest wykonywana wyłącznie przez uprawnionego geodetę (art. 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne
i kartograficzne  Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.)

Jeżeli przed upływem terminu wniesienia opłaty za użytkowanie wieczyste, właściciel nie udzielił bonifikaty, ww. opłata winna być wniesiona w całości, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Opłaty roczne wnosi się przez cały okres trwania użytkowania wieczystego, w terminie, do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok, stosownie do zapisu art. 71 ust. 4 ustawy z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.) bez indywidualnego wezwania.

Do wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości należy dołączyć następujące dokumenty:

1. Odpis z księgi wieczystej stwierdzający aktualny stan prawny nieruchomości,
2. Odpis aktu notarialnego o oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste,
3. Decyzja pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego,
4. Dokumenty potwierdzające uprawnienia użytkownika wieczystego do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności,
5. NIP, REGON, nr KRS

Sposób ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, wysokość odszkodowania i sposób jego zapłaty regulują przepisy art. 128-135 ustawy z dnia
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.).

Odszkodowanie ustala starosta, w decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości. Zapłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu podlega wykonaniu.

W sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu (jeżeli nastąpiło pozbawienie praw do nieruchomości bez ustalenia odszkodowania), zapłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna.

Wniosek o odszkodowanie za wywłaszczone nieruchomości należy złożyć w Biurze Gospodarki Nieruchomościami lub w Wydziale Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy. Decyzja w tej sprawie wydawana jest w ciągu miesiąca, a w sprawach szczególnie skomplikowanych, w ciągu dwóch miesięcy. Opis procedury jest dostępny na stronie internetowej Urzędu www.um.warszawa.pl.

Zezwolenie na wyłączenie gruntu z produkcji rolniczej wydawane jest w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego: jeden miesiąc od momentu otrzymania wniosku, a w sprawach szczególnie skomplikowanych – termin oczekiwania wynosi dwa miesiące.

Plan zagospodarowania działki (jeden z załączników do wniosku) powinien określać grunt podlegający wyłączeniu z produkcji rolniczej. Przy określaniu terenu przeznaczonego do wyłączenia należy uwzględnić fakt, iż w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004r. Nr 121, poz.1266 z późn. zm.) gruntami rolnymi są min. grunty określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne tj. min. grunty orne, którymi są grunty poddane stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcję ziemiopłodów rolniczych lub ogrodniczych.

Do terenów mieszkalnych zalicza się grunty niewykorzystywane do produkcji rolniczej zajęte pod budynki mieszkalne, urządzenia funkcjonalne związane z budynkami mieszkalnymi tj. podwórza, dojazdy, przejścia przydomowe, place gier i zabaw itp. a także ogródki przydomowe^*.

W związku z powyższym grunt określony w planie zagospodarowania podlegający wyłączeniu z produkcji rolniczej powinien być obszarem zwartym o granicach w miarę regularnych zawierający w sobie grunty zajęte pod w/w tereny.

W przypadku stwierdzenie wyłączenia gruntu bez wymaganej ustawą zgody zostanie wszczęte postępowanie administracyjne na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych mające na celu naliczenia karnych podwyższonych opłat.

Osoba, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej, zobowiązana jest uiścić należność (opłata jednorazowa) i opłaty roczne. Wysokość opłaty jednorazowej, która uzależniona jest od klasy gruntów, oraz wysokość
i terminy wnoszenia opłat rocznych określa art. 12 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r.
o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266).

^*Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu administracyjnego we Wrocławiu sygn. Akt. 3 II SA/Wr1996/03 z dnia 14 grudnia 2004r. (powołując się na załącznik nr 6 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz. 454).

Zgodnie z treścią art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) bonifikata od opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego, udzielana jest osobom fizycznym, jeżeli dochód miesięczny na jednego członka gospodarstwa domowego nie przekracza 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, za który opłata ma być wnoszona. Udzielenie bonifikaty następuje na wniosek zainteresowanej strony, jeżeli nieruchomość jest przeznaczona lub wykorzystywana na cele mieszkaniowe.

Wniosek o udzielenie bonifikaty, wraz z wymienionymi w nim załącznikami jest dostępny na stronie internetowej Urzędu www.um.warszawa.pl.

 Wniosek z wymaganymi załącznikami należy złożyć w Delegaturach Biura Gospodarki Nieruchomościami - Wydziały Obsługi Mieszkańców dla Dzielnic m.st. Warszawy.

Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego we własność następuje na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz.U. Nr 175, poz. 1459 ze zm.)

Przekształcenie przysługuje osobom fizycznym i prawnym, wskazanym w art. 1 i 2 powołanej ustawy, pod warunkiem złożenia wniosku do dnia 31 grudnia 2012 roku.

Wnioski należy składać w siedzibie Biura Gospodarki Nieruchomościami,
w przypadku żądania przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, lub Delegaturach Biura Gospodarki Nieruchomościami (Wydziałach Obsługi Mieszkańców dla Dzielnic m.st. Warszawy) w przypadku żądania przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiących własność miasta stołecznego Warszawy.

Wysokość bonifikat od opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości dla osób fizycznych została określona w § 1 uchwały Rady miasta stołecznego Warszawy Nr XXX/945/2008 z dnia
8 maja 2008 r., w sprawie wyrażenia zgody na udzielanie bonifikaty osobom fizycznym od opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, dla spółdzielni mieszkaniowych w § 1 uchwały Rady
Nr XXX/946/2008 z dnia 8 maja 2008 r. w sprawie wyrażenia zgody na udzielanie spółdzielniom mieszkaniowym bonifikat od opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz ustalenia stopy procentowej oprocentowania należności z tytułu przekształcenia w przypadku rozłożenia opłaty na raty.

Dzierżawa gruntu następuje na wniosek zainteresowanych (osób fizycznych
i prawnych).

Wniosek należy złożyć:

-          w Biurze Gospodarki Nieruchomościami

 lub

-          w Delegaturze Biura Gospodarki Nieruchomościami (Wydział Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy) – gdy właścicielem nieruchomości jest miasto stołeczne Warszawa.

Wymagane dokumenty, stanowiące załączniki do wniosku są określone na stronie internetowej Urzędu,  www.um.warszawa.pl , w zakładce eWOM.

Zasady dzierżawy nieruchomości są przedmiotem regulacji następujących przepisów prawnych:

-          uchwały Rady miasta stołecznego Warszawy Nr XXVIII/534/2004 z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości m.st. Warszawy oraz ich wydzierżawiania lub najmu na okres dłuższy niż trzy lata,

-          zarządzenia Prezydenta m.st. Warszawy nr 3357/2006 z dnia 30 marca 2006 r.
w sprawie zasad wydzierżawiania na okres powyżej trzech lat, nieruchomości m.st. Warszawy,

-          zarządzenia Prezydenta m.st. Warszawy Nr 3356/2006 z dnia 30 marca 2006 r.
w sprawie wydzierżawiania na okres powyżej trzech lat, nieruchomości Skarbu państwa, dla których organem reprezentującym właściciela jest Prezydent m.st. Warszawy,

-          zarządzenia Prezydenta m.st. Warszawy Nr 3355/2006 z dnia 30 marca 2006 r. w sprawie zasad wydzierżawiania na okres do trzech lat, nieruchomości m.st. Warszawy i nieruchomości Skarbu Państwa, dla których organem reprezentującym właściciela jest Prezydent m.st. Warszawy.

Tak, bo nie załatwisz sprawy

Podjęcie uchwały Nr XVII/356/2011 przez Radę Miasta st. Warszawy w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie zasad udzielania dotacji celowej na finansowanie lub dofinansowanie inwestycji na terenie m.st. Warszawy, służących ochronie środowiska i gospodarce wodnej otworzyło możliwość uzyskania dofinansowania ze środków stanowiących dochód budżetu m.st. Warszawy z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska i administracyjnych kar pieniężnych  na realizację inwestycji polegającej na likwidacji zbiornika bezodpływowego i budowie przyłącza do miejskiej sieci kanalizacyjnej.  Na podstawie tej uchwały m.in. osoby prywatne, wspólnoty mieszkaniowe, osoby prawne i przedsiębiorcy mogą występować o dotację w wysokości 3000.- zł na ten cel.

Uchwała wejdzie w życie 14 dni od dnia ogłoszenia jej w Dzienniku Urzędowym Woj. Mazowieckiego i wtedy stanie się możliwe podejmowanie decyzji o przyznaniu środków i podpisywanie umów o dotację z wnioskodawcami. Jednak z uwagi na potrzeby mieszkańców zainteresowanych realizacją inwestycji w tym roku budżetowym rozpoczynamy już teraz nabór wniosków. Informacja o sposobie postępowania, wymaganych dokumentach oraz formularz wniosku można uzyskać w siedzibie Biura Ochrony Środowiska Urzędu m.st. Warszawy, Pl. Starynkiewicza 7/9, pok. 17 lub 404. Treść uchwały wraz z załącznikami i formularzami wniosków znaleźć można pod adresem:  http://bip.warszawa.pl/Menu_przedmiotowe/zarzadzenia_uchwaly/default.htm  Dodatkowe wyjaśnienia można uzyskać pod numerem tel. (022) 257-92-72.

Podjęcie uchwały Nr XVII/356/2011 przez Radę Miasta st. Warszawy w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie zasad udzielania dotacji celowej na finansowanie lub dofinansowanie inwestycji na terenie m.st. Warszawy, służących ochronie środowiska i gospodarce wodnej otworzyło możliwość uzyskania dofinansowania ze środków stanowiących dochód budżetu m.st. Warszawy z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska i administracyjnych kar pieniężnych  na realizację inwestycji polegającej na demontażu, pakowaniu transporcie wyrobów/odpadów zawierających azbest (np. płyty eternitowe faliste lub płaskie, rury azbestowo-cementowe w kanalizacji sanitarnej lub deszczowej, rury azbestowo-cementowe zsypowe lub wentylacyjne) i przekazaniu ich na składowisko odpadów niebezpiecznych. Na podstawie tej uchwały m.in. osoby prywatne, wspólnoty mieszkaniowe, osoby prawne i przedsiębiorcy mogą ubiegać się o dotację na ten cel.

Uchwała wejdzie w życie 14 dni od dnia ogłoszenia jej w Dzienniku Urzędowym Woj. Mazowieckiego i wtedy stanie się możliwe podejmowanie decyzji o przyznaniu środków i podpisywanie umów o dotację z wnioskodawcami. Jednak z uwagi na potrzeby mieszkańców zainteresowanych realizacją inwestycji w tym roku budżetowym rozpoczynamy już teraz nabór wniosków. Informacja o sposobie postępowania, wymaganych dokumentach oraz formularz wniosku można uzyskać w siedzibie Biura Ochrony Środowiska Urzędu m.st. Warszawy, Pl. Starynkiewicza 7/9, pok. 17 lub 404. Treść uchwały wraz z załącznikami i formularzami wniosków znaleźć można pod adresem:  http://bip.warszawa.pl/Menu_przedmiotowe/zarzadzenia_uchwaly/default.htm  Dodatkowe wyjaśnienia można uzyskać pod numerem tel. (022) tel. (022) 257-92-67.

Użytkownik zużytego sprzętu elektronicznego lub elektrycznego wykorzystywanego w gospodarstwach domowych jest obowiązany do oddania takiego sprzętu zbierającemu.

Zbierającym może być w tym przypadku sprzedawca nowego sprzętu, który jest obowiązany przy zakupie przyjąć zużyty sprzęt tego samego rodzaju w ilości jeden za jeden.

Zbierającym są również supermarkety sprzedające sprzęt elektroniczny i elektryczny, z których niektóre wprowadziły na swoim terenie specjalne pojemniki, do których można bezpłatnie wkładać zużyty sprzęt.

Zbiórka takiego sprzętu została również zorganizowana Urząd Miasta Stołecznego Warszawy, który wyznaczył na terenie wszystkich dzielnic 19 punktów, w których można oddać bezpłatnie zużyty sprzęt.

Punkty pracują w każdą sobotę w godz. 10-14. Wykaz adresów tych punktów można uzyskać w każdym Wydziale Obsługi Mieszkańców w Urzędzie Dzielnicy.

Wykaz adresów można również znaleźć na stronach internetowych:

http://bip.warszawa.pl/Menu_podmiotowe/Biura_Urzedu/OS/Odpady/Punkty_zbiorki/default.htm

http://www.stolicaczystosci.pl/index.php?p=page&id=32

W celu otrzymania zezwolenia na prowadzenie hodowli / utrzymywanie psa/psów rasy uznawanej za agresywną należy złożyć w Wydziale Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy m.st. Warszawy wypełniony wniosek o wydanie zezwolenia na prowadzenie hodowli / utrzymywanie psa/psów rasy uznawanej za agresywną.

Wniosek wraz z informacją o załącznikach dostępny jest na stronie: http://www.um.warszawa.pl/zalatw-sprawe-w-urzedzie/sprawa-w-urzedzie/wydawanie-zezwolen-na-prowadzenie-hodowli-lub-utrzymywani

Zezwolenie dotyczy ras psów wymienionych w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 kwietnia 2003r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 77 
poz. 687 ze zmianami) tj.:

-        amerykański pit bull terrier,

-        pies z Majorki (Perro de Presa Mallorquin),

-        buldog amerykański,

-        dog argentyński,

-        pies kanaryjski (Perro de Presa Canario),

-        tosa inu,

-        rottweiler,

-        akbash dog,

-        anatolian karabash,

-        moskiewski stróżujący,

-        owczarek kaukaski.

Nadzór nad lasami prywatnymi w granicach miasta sprawuje Prezydent m st. Warszawy poprzez jednostkę organizacyjną m. st. Warszawy pod nazwą Lasy Miejskie - Warszawa ul. Grochowska 178/184 , 04-357 Warszawa, tel. 022-612-25-60.

Od 1 stycznia 2008 roku przestał obowiązywać cały rozdział 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006r., Nr 121, poz. 844 ze zm.), gdzie uregulowany był podatek od posiadania psów. Podatek zastąpiono opłatą, o której mowa w dodanym art. 18a w/w ustawy. Opłata może zostać wprowadzona przez radę gminy w formie uchwały. Radni m.st. Warszawy nie podjęli uchwały w tej sprawie.

Osoby dokarmiające koty wolno żyjące mogą zarejestrować się w Wydziale Ochrony Środowiska dla Dzielnicy m.st. Warszawy, w celu otrzymywania w formie wsparcia niewielkiej ilości karmy dla zwierząt oraz skierowań na zabiegi sterylizacji/kastracji/leczenia kotów wolno żyjących do lecznic, z którymi Dzielnica podpisała umowę w powyższym zakresie.

W chwili obecnej, stosownie do § 4 Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Województwa Mazowieckiego
z 2006 r. Nr 146, poz. 4803), przedsiębiorcy działający w imieniu Miasta Stołecznego Warszawy organizują system selektywnego zbierania odpadów komunalnych
i realizują, w ramach porozumień, selektywną zbiórkę odpadów tylko na terenach ogólnodostępnych. Nie zmienia to faktu, że obowiązek posiadania pojemników do segregacji odpadów wypełniają właściciele nieruchomości (osoby fizyczne, administracja, spółdzielnia mieszkaniowa). Zgodnie z  § 14 ust. 2 powołanego Regulaminu […], nieruchomość należy wyposażyć w dostateczną ilość pojemników służących do zbierania odpadów komunalnych surowcowych i pozostałych niesegregowanych.

Karty wędkarskie wydaje starosta właściwy dla miejsca zamieszkania wnioskodawcy.

Dla mieszkańców Warszawy karty wędkarskie wydawane są przez Prezydenta m.st. Warszawy w Biurze Ochrony Środowiska, Pl. Starynkiewicza 7/9 w Warszawie , w boksie oznaczonym numerem B-1 (parter), czynne od poniedziałku do piątku w godz. 8⁰⁰ – 16⁰⁰ . Tel. Kontaktowy: (22) 25-79-351.

Wniosek wraz z informacją o załącznikach dostępny jest na stronie:

 http://www.um.warszawa.pl/zalatw-sprawe-w-urzedzie/sprawa-w-urzedzie/wydawanie-kart-wedkarskich

Obowiązek podpisania umowy na segregację odpadów bezpośrednio wynika
z zapisów § 22 Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Województwa Mazowieckiego z 2006 r. Nr 146, poz. 4803), który określa zakres umowy na świadczenie usług odbioru odpadów komunalnych obejmujący odbiór wszystkich odpadów powstających na terenie nieruchomości w tym zebranych selektywnie odpadów surowcowych.

Ponadto, obowiązek zawarcia umowy, o której mowa powyżej wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w związku art. 5 ust. 1 pkt 3b powołanej ustawy.

Gospodarka odpadami komunalnymi na terenie m.st. Warszawy funkcjonuje na zasadach wolnorynkowych. Miasto nie jest jednostką promującą poszczególne przedsiębiorstwa prowadzące działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. Na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej udostępniony jest wykaz przedsiębiorców prowadzących działalność w powyższym zakresie, na podstawie zezwoleń wydanych przez Prezydenta m.st. Warszawy w oparciu o przepisy ustawy z dnia13 września 1996 r.
o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008
z późn. zm.). Natomiast wszelkie informacje, oferty dotyczące świadczenia usług znajdują się u poszczególnych przedsiębiorców.

Wykaz przedsiębiorców posiadających zezwolenia w ww. zakresie pod adresem:

http://bip.warszawa.pl/Menu_podmiotowe/Biura_Urzedu/OS/Odpady/Przedsiebiorcy/default.htm

Sposób postępowania z azbestem regulują szczegółowo przepisy, m.in. rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. Nr 71, poz. 649). Zgodnie z ww. rozporządzeniem, prace polegające m.in. na usuwaniu wyrobów zawierających azbest powinien wykonywać podmiot posiadający stosowne zezwolenia w tym zakresie.

W celu pozbycia się z nieruchomości zlokalizowanych na terenie m.st. Warszawy wyrobów zawierających azbest (zarówno tych wymagających demontażu, jak i tych wcześniej zdemontowanych i magazynowanych), należy skontaktować się z jedną
z firm posiadających decyzję Starosty powiatu Warszawskiego bądź Prezydenta m.st. Warszawy zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi zawierającymi azbest, wytwarzanymi na terenie m.st. Warszawy, wydaną na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 z późn. zm.).

Informację o przedsiębiorcach posiadających ww. decyzję uzyskać można w Urzędzie Marszałkowskim, w Wydziale Gospodarki Odpadami Departamentu Środowiska.

Zgodnie z art. 83 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta (w przypadku terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków – przez wojewódzkiego konserwatora zabytków) na wniosek posiadacza nieruchomości, albo właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego.

Jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem – lub użytkownikiem wieczystym, do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela.

W przypadku nieruchomości wspólnej niezbędna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli.

Na terenie Warszawy, zgodnie z pełnomocnictwami przekazanymi przez Prezydenta m. st. Warszawy, decyzje zezwalające na usunięcie drzew lub krzewów wydaje Burmistrz odpowiedniej Dzielnicy. Wnioski należy składać w Wydziale Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy lub Wydziale Ochrony Środowiska dla Dzielnicy właściwej ze względu na położenie nieruchomości.

Zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, znajdującej się na terenie Warszawy, na mocy odpowiednich porozumień, wydaje Stołeczny Konserwator Zabytków. Wnioski należy składać w Wydziale Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy.

Zgodnie z art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, nie jest wymagane uzyskanie zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów:

1) w lasach*;

2) owocowych, z wyłączeniem rosnących na terenie nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków oraz w granicach parku narodowego lub rezerwatu przyrody – na obszarach nieobjętych ochroną krajobrazową;

3) na plantacjach drzew i krzewów;

4) których wiek nie przekracza10 lat;

5) usuwanych w związku z funkcjonowaniem ogrodów botanicznych lub zoologicznych;

6) usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu z obszarów położonych między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano trasę wału przeciwpowodziowego, z wałów przeciwpowodziowych i terenów w odległości mniejszej niż 3 m od stopy wału;

7) które utrudniają widoczność sygnalizatorów i pociągów, a także utrudniają eksploatację urządzeń kolejowych albo powodują tworzenie na torowiskach zasp śnieżnych, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu;

8) stanowiących przeszkody lotnicze, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu;

9) usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu ze względu na potrzeby związane z utrzymaniem urządzeń melioracji wodnych szczegółowych.

* Zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów w lasach uzyskuje się na podstawie ustawy z dnia 28 .09.1991 r. o lasach

Rejestracja zwierząt należących do gatunków, podlegających ograniczeniom na podstawie przepisów prawa Unii Europejskiej

Posiadacz żywych okazów płazów, gadów, ptaków i ssaków jest obowiązany do pisemnego zgłoszenia ich do rejestru w terminie 14 dni od dnia wejścia w ich posiadanie. Wniosek o dokonanie wpisu należy złożyć w starostwie właściwym ze względu na miejsce przetrzymywania zwierząt.

Zwierzęta przetrzymywane w Warszawie wpisywane są do rejestru prowadzonego przez Prezydenta m.st. Warszawy w Biurze Ochrony Środowiska Pl. Starynkiewicza 7/9 w Warszawie.

Wniosek wraz z informacją o załącznikach dostępny jest na stronie:

http://www.um.warszawa.pl/zalatw-sprawe-w-urzedzie/sprawa-w-urzedzie/rejestracja-zwierzat-nalezacych-do-gatunkow-podlegajacych

Zgodnie z art. 83 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości.

Na terenie m. st. Warszawy, posiadaczem nieruchomości w pasie drogowym dróg krajowych, wojewódzkich i powiatowych jest Zarząd Oczyszczania Miasta, a w pasie drogowym dróg gminnych Urząd Dzielnicy właściwej ze względu na położenie nieruchomości. Z prośbą o podjęcie działań zmierzających do usunięcia drzew lub krzewów z pasa drogowego należy zwracać się do ww. jednostek.

Zezwolenie na usunięcie drzew w obrębie pasa drogowego drogi publicznej,
z wyłączeniem obcych gatunków topoli, wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Nie wyrażenie stanowiska w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu zezwolenia, o którym mowa, przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska uznaje się za uzgodnienie zezwolenia.

Zgodnie z art. 83 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości.

Jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym, do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela.

Zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków wydaje wojewódzki konserwator zabytków.

Wydanie zezwolenia, o którym mowa powyżej, może być uzależnione od przesadzenia drzew lub krzewów w miejsce wskazane przez wydającego zezwolenie albo zastąpienia ich innymi drzewami lub krzewami, w liczbie nie mniejszej niż liczba usuwanych drzew lub krzewów.

Na terenie Warszawy, zgodnie z pełnomocnictwami przekazanymi przez Prezydenta m. st. Warszawy, decyzje zezwalające na usunięcie drzew lub krzewów wydaje Burmistrz Dzielnicy. Wnioski należy składać w Wydziale Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy lub Wydziale Ochrony Środowiska dla Dzielnicy właściwej ze względu na położenie nieruchomości.

Zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, znajdującej się na terenie Warszawy, na mocy odpowiednich porozumień, wydaje Stołeczny Konserwator Zabytków. Wnioski należy składać w Wydziale Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy.

Wniosek wraz z informacją o wymaganych załącznikach dostępny jest na stronie: http://www.um.warszawa.pl/zalatw-sprawe-w-urzedzie/sprawa-w-urzedzie/wydawanie-zezwolen-na-usuwanie-drzew-lub-krzewow-z-terenu

W znacznej części Miasto zbywa swoje lokale w trybie bezprzetargowym – na rzecz dotychczasowych najemców.

W sytuacji, gdy o nabycie stara się osoba, która mieszka w lokalu komunalnym, jednak nie jest najemcą, osoba taka powinna zgłosić się do Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy, w celu ustalenia kto posiada tytułu prawny do lokalu. Jednym z podstawowych warunków jest bowiem legitymowanie się prawem najmu do lokalu.

Podstawowym warunkiem sprzedaży lokalu mieszkalnego jest przeznaczenie lokalu do sprzedaży i brak przeszkód formalno-prawnych uniemożliwiających tą sprzedaż (np. kwestia roszczeń dawnych właścicieli, problemy geodezyjne itp.). Więcej w pytaniu: Kto może nabyć lokal komunalny?

Tak, ale w niektórych wypadkach powstanie obowiązek zwrotu uzyskanej bonifikaty. Zgodnie z art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.) dochodzenie zwrotu zrewaloryzowanej kwoty bonifikaty jest obligatoryjne, jeżeli przed upływem 5 lat (od daty kupna) nabywca lokalu zbył go lub wykorzystał na cele inne niż uzasadniające udzielenie bonifikaty.

Powyższego przepisu nie stosuje się w przypadku:

• zbycia na rzecz osoby bliskiej,
• zamiany lokalu mieszkalnego na inny lokal mieszkalny albo nieruchomość przeznaczoną lub wykorzystywaną na cele mieszkaniowe;
• sprzedaży lokalu mieszkalnego, jeśli środki uzyskane z jego sprzedaży przeznaczone zostaną w ciągu 12 miesięcy na nabycie innego lokalu mieszkalnego albo nieruchomości przeznaczonej lub wykorzystanej na cele mieszkaniowe.

W przypadku zbycia na rzecz osoby bliskiej, zasady ogólne wyrażone w art. 68. ust. 2 stosuje się odpowiednio. Przez osobę bliską należy rozumieć zstępnych, wstępnych, rodzeństwo, dzieci rodzeństwa, małżonka, osoby przysposabiające i przysposobione oraz osobę, która pozostaje ze zbywcą faktycznie we wspólnym pożyciu.

Zgodnie z ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 roku Nr 261, poz. 2603 ze zm.) cena nieruchomości jest ustalana na podstawie jej wartości. Wartość tą określa rzeczoznawca majątkowy – sporządzając operat szacunkowy.

            Od ustalonej ceny w trybie bezprzetargowym udzielane są bonifikaty w wysokości:

1. 80% ceny, gdy najemca legitymuje się co najmniej 5-letnim okresem najmu,
2. 90% ceny, gdy najemca legitymuje się co najmniej 10-letnim okresem najmu,

– jeżeli cena sprzedaży zostanie zapłacona najpóźniej w dniu zawarcia umowy, a sprzedaż następuje z jednoczesnym oddaniem w użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu, lub

lub w wysokości:

1. 60% ceny, gdy najemca legitymuje się co najmniej 5-letnim okresem najmu,
2. 75% ceny, gdy najemca legitymuje się co najmniej 10-letnim okresem najmu,

– jeżeli cena sprzedaży zostanie rozłożona na raty, a sprzedaż następuje z jednoczesnym oddaniem w użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu.

Dodatkowo wysokość bonifikaty obniżona jest o 1%, jeśli sprzedaż lokalu następuje wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w skład której wchodzi miedzy innymi grunt.

            Jeżeli sprzedaż miałaby nastąpić na rzecz najemcy przed upływem 5 lat od nawiązania stosunku najmu to nastąpi to za 100 % wartości sprzedawanego lokalu (bez bonifikaty).

W trybie bezprzetargowym, lokal może nabyć najemca w oparciu o przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 roku Nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz Uchwały Nr XLII/999/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie sprzedaży, zamiany i nabywania lokali mieszkalnych w domach wielolokalowych.

            Zgodnie z art. 34 ust. 1. pkt 3 w/w ustawy sprzedaż może nastąpić na rzecz najemcy lokalu mieszkalnego, jeśli najem został nawiązany na czas nieoznaczony. Warto jednak zauważyć, że najemca nie może żądać zbycia lokalu na jego rzecz, przysługuje mu jedynie prawo pierwszeństwa na zasadach określonych w art. 34 ww. ustawy, w sytuacji, gdy właściciel zdecyduje o przeznaczeniu nieruchomości do sprzedaży.

            Sprzedaż lokalu możliwa jest również w drodze przetargu – dla osób, które nie są najemcami. W tym trybie zbywane są niezasiedlone lokale o uregulowanym stanie prawnym, o powierzchni powyżej 80m². Informacji o ewentualnie ogłoszonych przetargach należy szukać w Urzędzie Dzielnicy, na stronie internetowej m.st. Warszawy lub Dzielnicy oraz w prasie.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu.

Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:

• kobiet w ciąży,
• małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U  Nr 64, poz. 593) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą,
• obłożnie chorych,
• emerytów i  rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,
• osoby posiadającej status bezrobotnego,
• osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały

-  chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany (art. 14 ust. 4 ustawy).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z poźn. zm.) dodatek mieszkaniowy przysługuje:

1)       najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,

2)      osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,

3)      osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,

4)      innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,

5)      osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

W świetle dyspozycji w art. 3 ust. 1 dodatek mieszkaniowy przysługuje, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym (dla osoby samotnej – 1118,76 zł), lub 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym (795,36 zł na osobę) obowiązującej w dniu złożenia wniosku. 

            Kolejnym kryterium jest powierzchnia zajmowanego lokalu. Dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30% albo 50% pod warunkiem, ze udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 30%.

Towarzystwa Budownictwa Społecznego działają m. in. w postaci spółek, których celem jest budowa mieszkań  z przeznaczeniem na wynajem. Osoby starające się o najem lokalu z zasobów TBS zgodnie z ustawą z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego - nie mogą posiadać tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego w tym samym mieście, a także zobowiązują się do pokrycia 30% kosztów budowy wybranego lokalu oraz wpłacają kaucję zabezpieczającą pokrycie należności czynszowych w wysokości 12-krotności miesięcznego czynszu za wynajmowane mieszkanie. W chwili obecnej Towarzystwa Budownictwa Społecznego pozyskują grunty pod kolejne inwestycje. Informacje o rozpoczęciu naboru do najmu lokali w zasobie TBS można uzyskać śledząc na bieżąco strony internetowe Spółek. 

Tak. W sytuacji, gdy właściciel lokalu lub jego pełnoletni zstępny, wstępny lub osoba, wobec której właściciel ma obowiązek alimentacyjny, ma zamiar zamieszkać w lokalu zajmowanym przez lokatora, może lokatorowi wypowiedzieć stosunek prawny nie później niż pół roku naprzód na koniec miesiąca kalendarzowego, jeżeli dostarcza lokatorowi lokal zamienny lub może wypowiedzieć stosunek prawny nie później niż 3 lata naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, w sytuacji gdy nie dostarcza lokatorowi lokalu zamiennego – art. 11 ust 4 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 31, poz. 266 z 2005 r.). Wypowiedzenie umowy najmu w wyżej wymienionym trybie, pod rygorem nieważności, powinno wskazywać osobę mającą zamieszkać w lokalu właściciela.

Zgodnie z art. 11 ust. 12 ustawy (przepis obowiązuje od 1 stycznia 2005 r.) jeśli lokator, któremu właściciel wypowiedział stosunek prawny (wypowiedzenie trzyletnie) jest osobą, której wiek w dniu otrzymania wypowiedzenia przekroczył 75 lat, a która po upływie terminu wypowiedzenia nie będzie posiadała tytułu prawnego do innego lokalu, w którym może zamieszkać, ani nie ma osób, które zobowiązane są wobec niej do świadczeń alimentacyjnych, wypowiedzenie staje się skuteczne dopiero w chwili śmierci lokatora; przepisów art. 691 § 1 i 2 nie stosuje się.

Tak.  Należy jednak zaznaczyć, że podwyżka czynszu, w wyniku której wysokość czynszu przekroczy w skali roku 3% wartości odtworzeniowej może być przez lokatora zakwestionowana poprzez wniesienie pozwu do sądu o ustalenie, że podwyżka jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona, lecz w innej wysokości. Ciężar udowodnienia zasadności podwyżki ciąży na właścicielu. Obowiązujące przepisy nie pozwalają właścicielowi nieruchomości na pobieranie od lokatorów innych opłat niż czynsz i opłat niezależnych od właściciela. Przez opłaty niezależne od właściciela należy rozumieć opłaty za dostawę do lokalu energii, gazu, wody oraz odbiór ścieków, odpadów i nieczystości ciekłych.

Podkreślenia wymaga również to, że Urząd m. st. Warszawy nie posiada kompetencji do ingerowania w sprawy dotyczące wysokości stawki czynszowej lokali położonych w budynkach będących własnością prywatną.

Tak. Zgodnie z art. 13 ust. 2  ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, współlokator może wytoczyć powództwo o nakazanie przez sąd eksmisji małżonka, rozwiedzionego małżonka lub innego współlokatora tego samego lokalu, jeżeli ten swoim rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie.

Tak. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, jeżeli lokator wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali w budynku, inny lokator lub właściciel innego lokalu w tym budynku może wytoczyć powództwo o rozwiązanie przez sąd stosunku prawnego uprawniającego go do używania lokalu i nakazanie jego opróżnienia.

Tak, w takim przypadku należy zwrócić się do Urzędu m. st. Warszawy z odpowiednim wnioskiem. Należy zaznaczyć, że zgodę na zarejestrowanie firmy w lokalu komunalnym wyraża się jedynie w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej przez najemcę lub osoby bliskie z nim zamieszkałe, a działalność ta musi być prowadzona poza przedmiotowym lokalem. 

Nie. Obowiązujące aktualnie przepisy uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, nie przewidują takiej możliwości.

Tak. Zgodnie z art. 688² Kodeksu cywilnego bez zgody wynajmującego najemca nie może oddać lokalu lub jego części do bezpłatnego używania ani go podnająć. Zgoda wynajmującego nie jest wymagana co do osoby, względem której najemca jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym.

W przypadku braku takiej zgody najemca narażony jest na wypowiedzenie umowy najmu.

Zgodnie z § 40 uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, osobom, które przez co najmniej 7 lat zamieszkiwały z najemcą i pozostały w lokalu po opuszczeniu lokalu przez najemcę lub nie wstąpiły w najem po śmierci najemcy, może zostać wynajęty zajmowany lokal jeżeli do dnia wejścia w życie uchwały:

1) zamieszkiwały w lokalu za wiedzą zarządcy, a zajmowana łączna powierzchnia pokoi odpowiada strukturze rodziny,

2) właściciel nie uzyskał wyroku nakazującego opróżnienie lokalu,

3) nie zalegały z opłatami za korzystanie z lokalu,

i  spełniają  warunki określone w § 4 pkt 2 uchwały (tj. osiągają dochód nie przekraczający minimum dochodowego tj. średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 6 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o najem lokalu, nie przekraczający 100 % kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę w gospodarstwie wieloosobowym i 150% tej kwoty w gospodarstwie jednoosobowym, a także w gospodarstwie osoby samotnie wychowującej dziecko, obowiązujący w dniu złożenia wniosku) oraz nie posiadają tytułu prawnego do innego lokalu, budynku mieszkalnego lub jego części.

Uwaga! przepis ten ma charakter przejściowy i stosowany jest tylko do zdarzeń, które miały miejsce przed dniem wejścia w życie uchwały tj. przed dniem 1 stycznia 2005r.

Zgodnie z art. 691 ust. 1 ustawy z dnia 23.04.1964r. Kodeks cywilny,  w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują:

• małżonek nie będący współnajemcą lokalu,
• dzieci najemcy i jego współmałżonka,
• inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych,
• osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą.

Wyżej wymienione osoby wstępują w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, jeżeli stale zamieszkiwały w tym lokalu do chwili jego śmierci.  

Uwaga! Przepisu tego nie stosuje się w razie śmierci jednego ze współnajemców lokalu mieszkalnego.

Podstawy wypowiedzenia umowy najmu są enumeratywnie wymienione  w przepisach ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie Gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego.  Wynajmujący może wypowiedzieć umowę najmu w następujących przypadkach:

• najemca pomimo pisemnego upomnienia nadal używa lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niezgodnie z jego przeznaczeniem lub zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, lub niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców albo wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali - termin wypowiedzenia 1 miesiąc, lub
• najemca zalega z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności - termin wypowiedzenia - 1 miesiąc, lub
• najemca wynajął, podnajął albo oddał do bezpłatnego używania lokal lub jego część bez wymaganej pisemnej zgody właściciela - termin wypowiedzenia - 1 miesiąc,
• najemca używa lokalu, który wymaga opuszczenia w związku z koniecznością rozbiórki lub remontu budynku (najemcy przysługuje prawo do lokalu zamiennego) - termin wypowiedzenia - 1 miesiąc.
  Ponadto w przypadku, gdy czynsz jest niższy niż 3% wartości odtworzeniowej lokalu w skali roku, wynajmujący może wypowiedzieć umowę najmu, jeżeli:
• najemca nie zamieszkuje w lokalu przez okres dłuższy niż 12 miesięcy (termin wypowiedzenia - 6 miesięcy),
• najemcy przysługuje tytuł prawny do innego lokalu położonego w tej samej miejscowości, a lokator może używać tego lokalu, jeżeli lokal ten spełnia warunki przewidziane dla lokalu zamiennego (termin wypowiedzenia - 1 miesiąc).

Zgodnie z § 9 uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, z mieszkaniowego zasobu mogą być dokonywane zamiany lokali na lokale pozostających w innych zasobach, jeżeli strony zainteresowane zamianą posiadają tytuł prawny do zajmowania lokali, a nadto prawidłowo udokumentują zgodę dysponentów tych lokali na zamianę.

Tak.  Zgodnie z § 17 pkt 1 uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, po upływie okresu najmu osobom zajmującym lokal socjalny można wynająć na czas nieoznaczony ten sam lokal, jeżeli zachodzą warunki do wykreślenia tego lokalu z ewidencji lokali socjalnych, pod warunkiem, że najemca spełnia kryteria określone w § 4 uchwały (osiąga dochód nie przekraczający minimum dochodowego tj. średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 6 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o najem lokalu, nie przekraczający 100 % kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę w gospodarstwie wieloosobowym i 150% tej kwoty w gospodarstwie jednoosobowym, a także w gospodarstwie osoby samotnie wychowującej dziecko, obowiązujący w dniu złożenia wniosku). 

Tak.  Zgodnie z § 17 pkt 3 uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, po upływie okresu najmu osobom zajmującym lokal socjalny można w wyjątkowych wypadkach szczególnie trudnej, nadal utrzymującej się sytuacji życiowej najemcy, w tym pozostawania w niedostatku może być zawarta ponownie umowa najmu na ten sam lokal na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata. 

Sytuacja ta uregulowana jest w przepisach ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r, Nr 31, poz. 266). Art. 32 wymienionej ustawy  dokładnie określa sytuację, w której Gmina zobowiązana jest do dostarczenia lokalu zamiennego. Zgodnie z wyżej wymienionym przepisem w razie wypowiedzenia najmu na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 4  (tj. w przypadku wypowiedzenia stosunku prawnego, jeżeli lokator używa lokalu, który wymaga opróżnienia w związku z koniecznością rozbiórki lub remontu budynku), najemcy opłacającemu w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie wymienionej ustawy czynsz regulowany, obowiązek zapewnienia temu najemcy lokalu zamiennego  oraz pokrycia kosztów przeprowadzki spoczywa, do dnia 31 grudnia 2015 roku na właściwej gminie.

Zależy to od etapu na jakim jest postępowanie administracyjne o zwrot nieruchomości. Z zasady Urząd m. st. Warszawy nie realizuje zamian w budynkach położonych na nieruchomościach, o których zwrot toczy się postępowanie administracyjne z wniosku byłych właścicieli i jest ono na etapie po zapadnięciu decyzji SKO stwierdzającej nieważność lub uchylającej wydaną w przeszłości decyzję o odmowie przyznania byłym właścicielom hipotecznym własności czasowej do gruntu.  Spowodowane jest to tym, że w wyniku  unieważnienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji dekretowej, taki budynek nie stanowi własności m. st. Warszawy i w związku z tym tut. Urząd nie może dysponować lokalami znajdującymi się w takiej nieruchomości.

Lokal zamienny to lokal znajdujący się w tej samej miejscowości, w której jest położony lokal dotychczasowy, wyposażony w co najmniej takie urządzenia techniczne, w jakie był wyposażony lokal używany dotychczas, o powierzchni pokoi takiej jak w lokalu dotychczas używanym; warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli na członka gospodarstwa domowego przypada 10m² powierzchni łącznej pokoi, a w przypadku gospodarstwa jednoosobowego - 20m² tej powierzchni (ustawa z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego).

Lokal socjalny to lokal nadający się do zamieszkania ze względu na wyposażenie i stan techniczny, którego powierzchnia pokoi przypadająca na członka gospodarstwa domowego najemcy nie może być mniejsza niż 5m², a w przypadku jednoosobowego gospodarstwa domowego 10m², przy czym lokal ten może być o obniżonym standardzie (ustawa z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego).

Zgodnie z § 20 ust. 1 uchwały  Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, wnioski osób występujących o najem lokalu, zamianę lub uregulowanie tytułu prawnego do lokalu powinny być składane Urzędzie m. st. Warszawy w dzielnicy, w której zamieszkuje wnioskodawca, a w przypadku osób bezdomnych – w dowolnie wybranej przez wnioskodawcę dzielnicy.

W zależności od rodzaju kwalifikacji do udzielenia pomocy mieszkaniowej, na lokal komunalny oczekuje się od kilku miesięcy do kilku lat. Najdłużej na lokal oczekuje się w dzielnicach o małym zasobie mieszkaniowym

Przy rozpatrywaniu wniosków o udzielenie pomocy mieszkaniowej tj. o najem lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony bądź najem lokalu socjalnego brane jest pod uwagę kryterium dochodowe i powierzchniowe.

Takie sytuacje mają miejsce, ponieważ lokale uzyskiwane przez poszczególne dzielnice m. st. Warszawa są lokalami o różnej powierzchni  użytkowej i strukturze pomieszczeń. Powierzchnia mieszkalna (powierzchnia pokoi) lokalu socjalnego decyduje o tym, jak licznej rodzinie Zarząd Dzielnicy może zaoferować najem takiego lokalu. Przykładowo, gdy zwolni się lokal o dużym metrażu otrzyma go pierwsza rodzina wielodzietna na liście kwalifikująca się do jego objęcia, z pominięciem mniej licznych rodzin.

Nie, bowiem możliwości realizacji listy są ograniczone, spowodowane jest to głównie tym, że m.st. Warszawa dysponuje niewielką liczbą lokali w stosunku do ogromnych potrzeb mieszkańców.  Z tego względu uchwała regulująca zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m. st. Warszawy określa, komu przysługuje pierwszeństwo najmu. Zgodnie z § 7 uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, pierwszeństwo najmu przysługuje osobom, które:

1)       zamieszkują w lokalach usytuowanych w budynkach lub ich częściach objętych ostatecznym nakazem opróżnienia wydanym przez organ nadzoru budowlanego,

2)      są bezdomne i zostały objęte programem wychodzenia z bezdomności w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej,

3)      opuściły dom dziecka, rodzinę zastępczą lub rodzinny dom dziecka w związku z uzyskaniem pełnoletniości, a nie mają zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych i nie są w stanie ich zaspokoić we własnym zakresie, pod warunkiem, że z wnioskiem o pomoc mieszkaniową wystąpią w ciągu 3 lat od uzyskania pełnoletności,

4)      pozostają w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej w przypadku:

• niepełnosprawności wnioskodawcy lub członka rodziny uprawnionego do wspólnego zamieszkiwania;
• ciężkiej, przewlekłej choroby wnioskodawcy lub członka rodziny uprawnionego do wspólnego zamieszkiwania;
• zaistnienia przemocy lub innej patologii w rodzinie,

5)      zamieszkują w budynkach lub ich częściach przeznaczonych do rozbiórki ze względu na planowane inwestycje miejskie.

Zgodnie z § 13 uchwały  Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, umowa najmu lokalu socjalnego może zostać zawarta z osobą, która nie ma tytułu prawnego do lokalu i znajduje się w niedostatku. Przez niedostatek należy rozumieć średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o najem lokalu, nie przekraczający 150 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, a także w gospodarstwie osoby samotnie wychowującej dziecko i 100 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązujący w dniu złożenia wniosku. Najniższa emerytura wynosi aktualnie 636,29 zł

Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 11 września 2007 roku w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 roku, od dnia 1 stycznia 2008 r. ustala się minimalne wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.126 zł.

Zgodnie z § 4 uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, z mieszkaniowego zasobu wynajmowane są lokale osobom, które:

1)              są bezdomne lub pozostają w rudnych warunkach mieszkaniowych, tj. są najemcami bądź zamieszkują za zgodą wynajmującego w lokalu, w którym na osobę przypada nie więcej niż 6 m² powierzchni łącznej  pokoi, a także osoby zamieszkujące w pomieszczeniach nie nadających się  na stały pobyt ludzi w rozumieniu prawa budowlanego, a nadto

2)             osiągają dochód nie przekraczający minimum dochodowego (przez minimum dochodowe należy rozumieć średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 6 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o najem lokalu, nie przekraczający 100 % kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę w gospodarstwie wieloosobowym i 150% tej kwoty w gospodarstwie jednoosobowym, a także w gospodarstwie osoby samotnie wychowującej dziecko, obowiązujący w dniu złożenia wniosku). 

Lokale wchodzące w skład mieszkaniowego zasobu m. st. Warszawy są wynajmowane przede wszystkim na rzecz osób:

-  uprawnionych do otrzymania lokalu zamiennego,  które legitymują się tytułem prawnym, płacąc przed wejściem w życie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego czynsz regulowany, zamieszkujących w budynku, co do którego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję o konieczności opróżnienia budynku i wyłączenia go z użytkowania,

-  uprawnionych do otrzymania lokalu socjalnego na podstawie  wyroku sądu orzekającego eksmisję i przyznającego uprawnienie do otrzymania takiego lokalu;

- umieszczonych na liście osób zakwalifikowanych do udzielenia pomocy mieszkaniowej na zasadach określonych w przepisach uchwały Nr XLIII/1010/2004 Rady m. st. Warszawy z dnia 2 grudnia 2004 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy.

Na terytorium UE odpowiednim pojazdem silnikowym może kierować osoba posiadająca prawo jazdy wydane przez państwo członkowskie UE, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w okresie ważności prawa jazdy. Międzynarodowe prawo jazdy nie jest potrzebne.

Międzynarodowe prawo jazdy wydawane jest za opłata przez każdego starostę. Międzynarodowe prawo jazdy jest wydawane na podstawie krajowego prawa jazdy na okres 3 lat. Okres jego ważności nie może jednak przekraczać terminu ważności krajowego prawa jazdy. Międzynarodowe prawo jazdy wraz z krajowym prawem jazdy uprawnia do kierowania pojazdami w krajach, które nie są państwami – stronami konwencji o ruchu drogowym m. in. USA, Kanada.

Wszelkie informacje dostępne są w karcie informacyjnej dostępnej tutaj

Zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczajacym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu, zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym. Za niedotrzymanie tego terminu, w chwili obecnej kary nie są przewidziane.

W przypadku współwłasności jeden ze współwłaścicieli może załatwić sprawę w urzędzie na podstawie upoważnienia pozostałych współwłaścicieli.

Kartę pojazdu należy przedłożyć w organie rejestrującym pojazdy przy rejestracji i wyrejestrowaniu pojazdu, przy zawiadomieniu o zmianach, które powodują zmiany w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu, przy złożeniu wniosku o wtórnik dowodu rejestracyjnego

Zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczajacym 30 dni starostę o nabyciu pojazdu. W przypadku sprzedaży pojazdu przed rejestracją, następny nabywca do rejestracji pojazdu musi przedłożyć wszystkie dokumenty potwierdzające fakt przeniesienia własności pojazdu.

Tablice rejestracyjne należy przynieść aby organ rejestrujący mół je zalegalizować. W przypadku gdy pojazd posiada tablice rejestracyjne zgodne ze wzorem określonym w rozporządzeniu w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2007 r. Nr 186, poz. 1322 z późn. zm.) i nowy nabywca zostawia numer rejestracyjny, organ rejestrujący dokonuje jedynie legalizacji tablic rejestracyjnych.

Tablice rejestracyjne wydawane są w kolejności z magazynu.

Można natomiast określić indywidualny wyróżnik tablic rejestracyjnych.

Tablice rejestracyjne należy przedłożyć do legalizacji. Legalizacji tablic rejestracyjnych dokonuje organ rejestrujący nalepiając na tablice rejestracyjne nalepki legalizacyjne. Nalepki legalizacyjne z tymi samymi numerami umieszczane są również na dowodzie rejestracyjnym.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 pkt. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym czasowej rejestracji pojazdu dokonuje się z urzędu po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu. Czasowej rejestracji z urzędu dokonuje się w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracja pojazdu oraz na czas produkcji stałego dowodu rejestracyjnego. Dowód rejestracyjne nie jest drukowany bezpośrednio w organie rejestrującym.

Czasowej rejestracji z urzędu dokonuje się na okres 30 dni. Do tego czasu powinno się odebrać dowód rejestracyjny.

Po sprowadzeniu pojazdu z zagranicy należy przedłożyć do przetłumaczenia dokumenty na język polski przez przysięgłego tłumacza (dowód własności, dowód rejestracyjny), przedstawić pojazd do odprawy celnej lub opłacić podatek akcyzowy (Urząd Celny) i podatek VAT (Urząd Skarbowy), przedstawić pojazd do badania technicznego jeżeli jest wymagane.

Zatrzymany dowód rejestracyjny przez Policję można odebrać po ustaniu przyczyny zatrzymania:

- po przedłożeniu zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego, w przypadku zatrzymania dowodu rejestracyjnego z powodu nieaktualnej daty następnego badania technicznego lub po kolizji,

- po złożeniu wniosku o wydanie wtórnika dowodu rejestracyjnego, w przypadku zatrzymania DR ze względu na zniszczenie go w stopniu powodującym jego nieczytelność.

Tak, na podstawie pisemnego upoważnienia. W przypadku upoważnienia męża/ żony nie pobiera się opłaty za pełnomocnictwo.

Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje się na okres nieprzekraczajacy 30 dni. Termin ten może być jednorazowo przedłużony o 14 dni w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracja pojazdu.

Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania (siedzibę) właściciela pojazdu. Czasowej rejestracji dokonuje się:

1. z urzędu – po złożeniu wniosku o stałą rejestrację pojazdu,

2. na wniosek właściciela pojazdu – w celu umożliwienia:

- wywozu pojazdu za granicę,

- przejazdu pojazdu z miejsca zakupu lub odbioru na terytorium RP,

- przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania badania technicznego lub naprawy.

 Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczajacym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu.

Obowiązek oddania dowodu rejestracyjnego, tablic rejestracyjnych i karty pojazdu nie dotyczy zarejestrowanego pojazdu:

- zakupionego po przepadku na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu terytorialnego,

- zakupionego od Policji, ABW, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Sił Zbrojnych RP,

- wycofanego czasowo z ruchu, w tym przypadku zamiast dowodu rejestracyjnego wymaga się decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu,

- w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu do rejestracji pojazdu należy przedstawić zaświadczenia wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie,

- w przypadku pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim UE, Konfederacją Szwajcarską lub państwem członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zamiast dowodu rejestracyjnego dopuszcza się przedstawienie innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu, wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów w tym państwie.

Opłaty pobierane przy rejestracji pojazdu:

1. 12 zł – pozwolenie czasowe.

2. 30 zł – tablice rejestracyjne motorowerowe.

3. 40 zł – tablice rejestracyjne motocyklowe.

4. 80 zł – tablice rejestracyjne samochodowe.

5. 1000 zł - tablice rejestracyjne indywidualne samochodowe.

6. 500 zł – tablice rejestracyjne indywidualne motocyklowe.

7. 40 zł – tablice rejestracyjne na przyczepę.

8. 11 zł – komplet nalepek legalizacyjnych.

9. 16,50 zł – nalepka kontrolna na szybę pojazdu.

10. 48 zł – dowód rejestracyjny.

11. Opłata ewidencyjna za wydanie:

a. dowodu rejestracyjnego – 0,50 zł,

b. pozwolenia czasowego – 0,50 zł,

c. nalepki kontrolnej – 0,50 zł,

d. zalegalizowanych tablic rejestracyjnych – 0,50 zł,

Opłat można dokonać w kasie lub na konto Urzędu Dzielnicy. W tytule wpłaty należy wymienić osiem ostatnich znaków numeru VIN pojazdu/pojazdów. W przypadku rejestracji większej liczby pojazdów można uiścić zbiorczą kwotę w jednym przelewie/ dowodzie wpłaty.

12. 500 zł - od każdego pojazdu wprowadzonego na terytorium kraju. Opłatę uiszcza wyłącznie wprowadzający pojazd, który wprowadza na terytorium kraju nie więcej niż 1000 pojazdów w roku kalendarzowym i nie zapewnia sieci oraz podmiot nie będący przedsiębiorcą, który dokonuje wewnątrz wspólnotowego nabycia lub importu pojazdu. Opłatę należy wnieść na rachunek NFOŚiGW w BGK III Oddział Warszawa Nr 65 1130 1062 0000 0109 9520 0014.

13. Opłata skarbowa:

17 zł - za pełnomocnictwo

Rejestracji pojazdu dokonuje właściciel pojazdu. W przypadku współwłasności jeden ze współwłaścicieli może załatwić sprawę w urzędzie na podstawie upoważnienia pozostałych współwłaścicieli.

Sprawy rejestracji pojazdu może załatwić wnioskodawca lub jego upoważniony pełnomocnik. Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych (art. 33 kpa). Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie.

Odbiór stałego dowodu rejestracyjnego następuje na podstawie:

- dokumentu tożsamości,

- pozwolenia czasowego, które należy zwrócić organowi,

- pełnomocnictwa, w przypadku gdy wnioskodawca działa poprzez upoważnionego pełnomocnika.

Odbiór stałego dowodu rejestracyjnego następuje na podstawie:

- dokumentu tożsamości,

- pozwolenia czasowego, które należy zwrócić organowi,

- pełnomocnictwa, w przypadku gdy wnioskodawca działa poprzez upoważnionego pełnomocnika.