Miasto Stoleczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery

25 lat historii warszawskiej budowy układu przesyłowego ścieków pod Wisłą

opublikowany: niedziela, 30. sierpnia 2020 - 21:02, Anna Golas

Historia układu przesyłowego, którym transportowane są ścieki z części lewobrzeżnej Warszawy do oczyszczalni ścieków na Białołęce, zaczęła się w 1995 r. Wtedy powstał Masterplan dla Warszawy oraz pojawił się pomysł na budowę syfonu pod Wisłą.


Historia układu przesyłowego, którym transportowane są ścieki z części lewobrzeżnej Warszawy do oczyszczalni ścieków na Białołęce, zaczęła się w 1995 r. Wtedy powstał Masterplan dla Warszawy oraz pojawił się pomysł na budowę syfonu pod Wisłą. Za nami blisko trzy intensywne dekady rozbudowy systemu transportu ścieków w Warszawie.

Kalendarium

1995–1997 - powstanie Planu Generalnego dla Wodociągów i Kanalizacji, czyli tzw. Masterplanu. Plan został przygotowany przez firmy SOGREAH i Safege. Stanowił część Programu Poprawy Warszawskich Usług Wodociągowych i Kanalizacyjnych. Proponowane rozwiązania: budowa dwóch kolektorów o średnicy wewnętrznej ok. 2 m do syfonu pod Wisłą. Syfon miałby rozwidlać się na prawym brzegu na dwie ścieżki: pierwsza - rurociąg o średnicy 2,5 m przez zbiornik retencyjny do pompowni „Nowodwory” oraz drugi rurociąg o średnicy 1,4 m biegnący na Żerań.

1999 raport prof. Błaszczyka z Politechniki Warszawskiej, który zakładał przejście kolektora z ul. Marymonckiej w dwa rurociągi pod Wisłą o średnicy wewnętrznej ok. 1,4 m każdy, znajdujące się w tunelu o średnicy 3 m. Następnie ścieki miałyby trafić do dwóch pompowni (Żerań i Nowodwory). Z kolei retencja ścieków miała się odbywać w nowym kolektorze w ul. Marymonckiej.

1999aktualizacja Planu Generalnego dla Wodociągów i Kanalizacji. Powstał Plan Inwestycji Krótkoterminowych (KPI), w którym uwzględniono potrzebę zewnętrznego finansowania budowy układu przesyłowego dla ścieków z lewobrzeżnej części Warszawy do oczyszczalni ścieków „Czajka”.

1999COWI Konsulting Enginers and Planners AS z Danii (finansowana przez Duńską Agencję Ochrony Środowiska) podsumowuje poprzednie opracowania i rozstrzyga wybór lokalizacji oczyszczalni;

1999 Rada Warszawy (Uchwała Rady Miasta nr XVI/147/99 z dnia 20.10.1999) zdecydowała o rozbudowie i modernizacji oczyszczalni ścieków „Czajka” oraz budowie układu przesyłowego. Zarzucono definitywnie projekt budowy oczyszczalni ścieków „Pancerz”. Rozpoczęły się przygotowania do realizacji projektu „Zaopatrzenie w wodę i oczyszczanie ścieków w Warszawie”.

1999/2000 - opracowanie „Koncepcji modernizacji i rozbudowy miejskiej oczyszczalni ścieków Czajka”, w ramach której potwierdzono możliwość zlokalizowania nowych obiektów na terenie oczyszczalni;

29.10.2003 - uchwała nr XIX/305/2003 Rady Warszawy – powierzenie MPWiK przygotowania i realizacji inwestycji, polegającej na rozbudowie OŚ „Czajka” wraz z systemem odprowadzania ścieków;

czerwiec 2005studium wykonalności przedsięwzięcia „Zaopatrzenie w wodę i oczyszczanie ścieków w Warszawie – Faza III” opracowane przez CEWOK Sp. z o.o., PROEKO Sp. z o.o. i Biprowod-Warszawa Sp. z o.o. Celem tej części przedsięwzięcia miała być budowa układu przesyłowego ścieków o długości ok. 10,5 km z lewobrzeżnej Warszawy do oczyszczalni ścieków „Czajka”;

W ramach studium wykonalności były analizowane trzy koncepcje rozbudowy systemu odbioru i oczyszczania ścieków:

  • budowa oczyszczalni ścieków „Pancerz” na terenie północnej część Warszawy – odstąpiono od niego z powodu wieku lasu (40 lat) oraz bliskości zabudowy mieszkaniowej;
  • Huta Lucchini (pn. część lewobrzeżnej Warszawy) – odstąpiono od niego z powodu niewielkiej odległości (50 m) od osiedla „Młociny”;
  • na terenie istniejącej OŚ „Czajka” – miałaby powstać wspólna oczyszczalnia dla prawo- i lewobrzeżnej Warszawy.

Eksperci zdecydowali również o lokalizacji przejścia układu przesyłowego przez Wisłę. Rurociąg po wyjściu z kolektora Burakowskiego miał zostać zlokalizowany poniżej planowanego Mostu Północnego, co uzgodniono z Regionalnym Zarządem Gospodarki Wodnej w Warszawie (RZGW). Zarzucony został pomysł połączenia budowy układu przesyłowego z budową planowanego Mostu Północnego.

Studium zawierało także koncepcję lokalizacji układu przesyłowego ścieków. Ścieki miały być transportowane pod dnem Wisły i za pomocą syfonu przedostać się do przepompowni na prawym brzegu. Rurociąg miał być podwójny, każda rura miała mieć średnicę wewnętrzną ok. 1,6 m. Miał być poprowadzony wewnątrz rur osłonowych o średnicy wewnętrznej ok. 2 m.

08.07.2005 - uchwała Rady Miasta nr LVI/1521/2005 w sprawie złożenia wniosku do Komisji Europejskiej o dofinansowanie Projektu Faza III. We wniosku została uwzględniona budowa układu przesyłowego o długości 10,5 km. Założono